1.3.07

Το Linux κι εγώ

[Το ποστ αυτό είναι γραμμένο από έναν απλό χρήστη που «ψάχνεται» διαρκώς, και απευθύνεται σε απλούς, επίσης, χρήστες. Οι γνώστες ας με διορθώσουν, αν διαπιστώσουν κάποια ανακρίβεια.]


Έχω βάλει πολλές φορές Linux στον εκάστοτε υπολογιστή μου. Άλλοτε γιατί είχα βαρεθεί τα «κρεμάσματα» (εποχή Windows 98), άλλοτε γιατί είχα ούτως ή άλλως προβλήματα συμβατότητας (εποχή Windows 2000), και άλλοτε από απλή περιέργεια και διάθεση για κάτι διαφορετικό — και ίσως, κάπου στο βάθος, για ιδεολογικούς λόγους (εποχή Windows XP).

Πάντοτε έμενα με την πικρή γεύση της ήττας.

Άλλοτε γιατί δεν δούλευε το μόντεμ, παρά μόνο μέσα από την κονσόλα (εποχή PSTN), άλλοτε γιατί το λειτουργικό δεν έβλεπε με τίποτε το netmod (εποχή ISDN), άλλοτε γιατί δεν κατάφερνα με κανέναν τρόπο να δουλέψει ο εκτυπωτής, ή το σκάνερ, ή η κάρτα ήχου, ή…

Δοκίμασα, παλιότερα, αρκετές διανομές — Red Hat, Mandrake, Gentoo, Knoppix… Τα αποτελέσματα ήταν πάντοτε ίδια. Γι’ αυτό μάλλον το Linux παρέμενε αγαπημένη ενασχόληση των απανταχού προγραμματιστών, αλλά ο θρυλικός «απλός χρήστης» παρέμενε, τελικά, απλός παρατηρητής.

Ώσπου κάτι άρχισε να αλλάζει το περασμένο φθινόπωρο.

Από τότε, ακούω όλο και περισσότερους χρήστες PC να εκδηλώνουν την επιθυμία να βάλουν Linux — ειδικά με την έλευση των Vista, η τάση αυτή τείνει να πάρει διαστάσεις επιδημίας, και ίσως όχι άδικα.

Το ερώτημα που έχουν όλοι, και το είχα κι εγώ — για την ακρίβεια, ακόμη το έχω — είναι το εξής: Θα μπορώ να κάνω στο Linux ό,τι κάνω αυτή τη στιγμή στα Windows;


Η απάντηση που δίνω σήμερα είναι: Εξαρτάται από το τι κάνεις αυτή τη στιγμή στα Windows, και από το αν έχεις τύχη. (Και, λέγοντας «τύχη», αναφέρομαι σε ανεξήγητα, εκ πρώτης όψεως, φαινόμενα που συνήθως έχουν να κάνουν με το hardware.) Αν χρησιμοποιείς τον υπολογιστή σου για να γράφεις κείμενα, να ακούς μουσική, να βλέπεις βίντεο και να σερφάρεις στο ίντερνετ, τότε, ναι, είναι πολύ πιθανό να μπορέσεις να τα κάνεις όλα αυτά στο Linux. Αν, μάλιστα, χρησιμοποιείς laptop, οι πιθανότητες αυξάνονται κατά πολύ. Αλλά ακόμη και τότε, θα χρειαστείς ψάξιμο και ίσως βοήθεια από κάποιον πιο ειδικό.

Το περασμένο φθινόπωρο, λοιπόν, έκανα την πρώτη μου επιτυχημένη εγκατάσταση Linux — με την πολύτιμη βοήθεια του Dralion και ενός φίλου που δεν ασχολείται με το blogging. Έβαλα το Ubuntu 6.06 στο laptop, σε dual boot, και όλα πήγαν περίφημα. Και πάλι, όμως, υπήρξαν κάποια πράγματα που θα μπορούσαν να αποθαρρύνουν τον απλό χρήστη:
1. Τα ενσωματωμένα fonts είναι μάλλον άσχημα στο μάτι, και πρέπει να κατεβάσει κανείς γραμματοσειρές των Windows (ή να τις μεταφέρει από την άλλη εγκατάσταση, εφόσον πρόκειται για dual boot μηχάνημα). Και, ακόμη και τότε, η κατάσταση γίνεται απλώς υποφερτή — όχι τέλεια.

2. Για να μπορείς να παίξεις mp3, βίντεο και DVD, πρέπει να κατεβάσεις και να εγκαταστήσεις τους ανάλογους codecs, οι οποίοι δεν περιέχονται στο CD της εγκατάστασης. Αυτό γίνεται αρκετά εύκολα, πλέον, αλλά και πάλι πρέπει να έχεις κάποιον να σου εξηγήσει τι συμβαίνει και γιατί συμβαίνει (ή να σκεφτείς να ψάξεις στο ίντερνετ για να καταλάβεις τι γίνεται).

Πάντως, μετά από αυτά, το laptop μου το χρησιμοποιώ χωρίς προβλήματα. Αλλά, βέβαια, στο laptop κάνω μόνο αυτά που είπα πιο πριν: γράφω κείμενα, βλέπω βίντεο και σερφάρω στο ίντερνετ. Τις «βαριές δουλειές» τις κάνω στο desktop. Οπότε, σαν «ανήσυχο πνεύμα» που είμαι (έτσι λέγονται σήμερα οι κολλημένοι που δεν το βάζουν κάτω με τίποτε…), επιχείρησα να βάλω Linux και στο desktop. Και, φυσικά, δοκίμασα πρώτα το Ubuntu. Και εδώ είναι αυτό που σας είπα πριν περί «τύχης».

Φόρτωσα το Ubuntu από το Live CD, και του είπα να εγκατασταθεί. Κι αυτό, εγκαταστάθηκε. Και, στο τέλος της εγκατάστασης, φυσικά, έκανε επανεκκίνηση. Φορτώνει τον GRUB (τον boot manager), ο οποίος μου δίνει την επιλογή να ξεκινήσω είτε σε Ubuntu είτε σε Windows. Όλα μοιάζουν φυσιολογικά.

Επιλέγω το Ubuntu, και, αντί να φορτώσει, μου βγάζει μήνυμα «Error 22». (Έψαξα και βρήκα τι περίπου σημαίνει αυτό, καθώς και τις πιθανές αιτίες, αλλά δεν υπάρχει λόγος να το αναλύσουμε εδώ.) Καλά, σκέφτομαι, κάτι θα πήγε στραβά. Ας μπω στα Windows να το ψάξω στο δίκτυο. Κάνω reboot και, από τον GRUB, επιλέγω τα Windows. Και βλέπω, έκπληκτος, το μήνυμα: «NTLDR not present». Ο NTLDR είναι ο boot manager των Windows, και είχε, πολύ απλά, διαγραφεί από τον κ. GRUB…

Ευτυχώς που είχα το λάπτοπ δίπλα και μπόρεσα να μπω στο ίντερνετ και να δω πώς διορθωνόταν αυτή η κατάσταση, γιατί αλλιώς θα με είχε πιάσει απελπισία. Ευτυχώς, η λύση ήταν απλή: Έβαλα το CD των Windows, φόρτωσα την recovery console και πληκτρολόγησα «fixmbr». Και τα Windows επανήλθαν.

Δεν μπορούσα, φυσικά, να το βάλω κάτω (το «ανήσυχο πνεύμα», που λέγαμε…), και δοκίμασα με άλλη διανομή, την Fedora Core 6. Ολοκληρώνεται κι αυτή κανονικά, εγκαθιστά τον GRUB, κάνει επανεκκίνηση, και αντί για τον GRUB, φορτώνει …τα Windows!

Ο πεισματάρης άνθρωπος είναι αμετανόητος, όμως. Δοκιμάζω και τρίτη φορά — με το openSUSE 10.2, τώρα. Γίνεται ξανά η εγκατάσταση, μετά η επανεκκίνηση — και ω! του θαύματος! Όλα δουλεύουν ρολόι, κι έτσι τώρα, που σας τα γράφω αυτά, το desktop είναι κι αυτό dual boot.

Βέβαια, η εγκατάσταση είναι ένα πράγμα — αλλά το να κάνεις ένα λειτουργικό (και μάλιστα Linux) να δουλέψει όπως θες είναι εντελώς άλλη ιστορία. Πέρασα μια πολύωρη διαδικασία συνεχών ενημερώσεων, κατεβάσματος και εγκατάστασης διαφόρων αρχείων και προγραμμάτων, ψαξίματος, παιδέματος με την κονσόλα, κ.τ.λ.. Ως τώρα, δυο μέρες μετά, ήδη έχω έρθει αντιμέτωπος με σοβαρά προβλήματα που δεν κατάφερα ακόμη να λύσω: ο εκτυπωτής αρνείται να δουλέψει, παρά το ότι κατέβασα ειδικό driver που όλοι παίρνουν όρκο ότι είναι ο μόνος που δουλεύει (αλλά όχι πάντοτε…), και ακολούθησα κατά γράμμα τις οδηγίες εγκατάστασης — χωρίς αποτέλεσμα· ο Real Player (που κατέβασα γιατί υποτίθεται πως παίζει mp3 «απ’ τη μάνα του») παίζει όντως τα mp3, αλλά με διακοπές και θορύβους, για τους οποίους δεν φταίει η κάρτα ήχου, αφού τα online αρχεία ήχου και βίντεο ακούγονται κανονικά· η υποστήριξη τρισδιάστατης απεικόνισης της κάρτας γραφικών μου δεν λειτουργεί ακόμη, παρά το ότι προσπάθησα φιλότιμα να ακολουθήσω τις οδηγίες στην επίσημη ιστοσελίδα του openSUSE· και το MythTV, το καλύτερο (λένε) πρόγραμμα για να ελέγξει την εξωτερική κάρτα τηλεόρασης, δεν κάνει, μέχρι τώρα, απολύτως τίποτε.

Και πού να αρχίσω να προσπαθώ να κάνω ό,τι κάνω και στα Windows — ripping, επεξεργασία και εγγραφή ήχου, βίντεο και DVD, για παράδειγμα…

Φυσικά, δεν θα το βάλω κάτω — θα το φέρω στα μέτρα μου το μηχάνημα, αλλά σιγά-σιγά. Έχω και δουλειές, άλλωστε. Και, ευτυχώς, έχω και τα Windows…

Και εδώ, ακριβώς, βρίσκεται το πρόβλημα.

Ο «απλός χρήστης» (κι όχι ο μανιώδης μηχανάκιας που σας μιλά τώρα) που έχει (καλο)μάθει να κάνει ένα κάρο πράγματα στα Windows με μοναδική προσπάθεια από μέρους του να εξοικειωθεί, κάπως, με τα προγράμματα που θέλει να χρησιμοποιήσει, δεν νομίζω πως θα έχει τη διάθεση να κάτσει να ψάξει, να μάθει και να κάνει τόσα πράγματα μόνο και μόνο για να καταφέρει αυτά τα προγράμματα να λειτουργήσουν, αντιμετωπίζοντας, πολλές φορές, και προβλήματα εντελώς απρόβλεπτα — πού να φανταστώ, για παράδειγμα, ότι ειδικά το μοντέλο εκτυπωτή που έχω θα αντιμετώπιζε γενικότερα πρόβλημα σε όλες τις διανομές Linux…


Πάντως, αν έχετε χρόνο και διάθεση, αν το μηχάνημά σας είναι σχετικά απλό (όχι με 4 κάρτες PCI, 3 σκληρούς δίσκους και όλες τις εισόδους USB και FireWire κατειλημμένες, ας πούμε…) κι αν το χρησιμοποιείτε για γράψιμο, ίντερνετ και άλλα απλά πράγματα, κάντε μια δοκιμή. Ίσως με Ubuntu, που νομίζω πως είναι η πιο «εύκολη» στη χρήση διανομή. Εγώ θα συνεχίσω με το openSUSE, αφού ήταν το μόνο που με καταδέχτηκε…

Τι να κάνω; Αφού είμαι ρομαντικός — και μ’ αρέσουν κι οι πιγκουίνοι…

21 comments:

Κ. said...

Τι εννοείς όταν λές "βαριές δουλειές"; Συνήθως αυτά θέλουν σταθερότητα και επομένως όχι παράθυρα. Πάντως μπράβο που το ψάχνεις !

cyrusgeo said...

Δεν το λέω με την "επαγγελματική" έννοια. Εκεί όντως χρειάζεται σταθερότητα, γι' αυτό και πολλοί επαγγελματίες προτιμούν τα Mac. Εννοώ "μουλτιμηντιακά" πράγματα, όπως η επεξεργασία ήχου και βίντεο, και η ταυτόχρονη λειτουργία πολλών περιφερειακών (εξωτερικές κάρτες, εξωτερικοί σκληροί δίσκοι, φορητές συσκευές εγγραφής). Ε, και κανένα παιχνίδι. Πράγματα που δεν γίνονται καλά στο λάπτοπ, δηλαδή, λόγω της ανεπάρκειας του ενσωματωμένου συστήματος γραφικών και ήχου, της σχετικά μικρής μνήμης και του αργού σκληρού.

Έχω υπόψη, πάντως, σχετικά προγράμματα για το Linux, και θα τα δοκιμάσω, σιγά-σιγά...

Νομίζω said...

Όπως ακριβώς το είπες. Τα windows έχουν καλλιεργήσει περήφανες γενιές καλοπερασάκιδων, μαμόθρεφτων, που βέβαια είμαι επίτιμο μέλος. Βάλε και μια τραυματική εμπειρία όταν αντίκρισα τα Unix που μου τα συστήσανε αδελφάκι των Linux κι από τότε περιμένω να κυκλοφορήσει καμιά b-moviά με τίτλο The Linux that Came From Outer Space.

Τι εννοείς σου αρέσουν οι πιγκουίνοι;

cyrusgeo said...

Νομίζω, το πιγκουινάκι στην πρώτη εικόνα είναι ο Tux (σε πιο ...κόμικ παραλλαγή), προστάτης Άγιος του Linux (οι κακεντρεχείς τον αποκαλούν "μασκότ"). Στη δεύτερη εικόνα, φαίνονται δυο πραγματικοί πιγκουίνοι. Μου φαίνονται αξιολάτρευτοι, και ο μεν και οι δε.

Π said...

A, έτσι εξηγείται το μυστηριώδες φαινόμενο να μη μου απαντήσεις EΣY στο e-mail για τον DAMIEN RICE!

lazopolis said...

Καλά ξεμπερδέματα αγαπητέ.

Εγώ πάντως τώρα που έφτασα το Ubuntu μου στο λαπτοπ (του οποίου τα usb ports ειναι κατηλειμμένα και έχει και εξωτερικό σκληρό και εξωτερική κάρτα ήχου) είμαι σε φάση να ξαναβάλω dual boot (ο θεός βοηθός με το grub) για δυο λόγους:

α) το skype video δεν υποστηρίζεται για linux

β) το σύστημα παρουσιάζει περίεργα φαινόμενα αποσταθεροποίησης με τα usb και τις δυο κάρτες ήχου, και βαριέμαι να το ψάξω για το dolby surround ας πούμε... (μή με ρωτήσει κανείς πώς διάολο έχω dolby surround στο laptop, είναι μεγάλη ιστορία :) )

Αλλά κυρίως το α) με χαλάει τόσο που θα μπήξω τα windows. Θα σταματήσουν να με ζαλίζουνε και τα γυναικόπαιδα.

jim_hellas said...

Και εγώ προσπάθησα στο παρελθόν αρκετές φορές να αλλάξω σε linux, αλλά πάντα ερχόμουν αντιμέτωπος με χαζά προβληματάκια του τύπου "δεν μπορώ να παίξω mp3 που να δείχνει ελληνικούς τίτλους", "δεν μπορώ να παίξω υπότιτλους", "No Video Skype" και ένα τρομερό μπλέξιμο με το κατέβασμα των κατάλληλων codecs, προγραμμάτων, drivers κτλ.

Μου αρέσει τρελά το περιβάλλον του Linux, ιδιαίτερα του Ubuntu και προσπαθώ σαν τρελός τουλάχιστον να βρώ ένα theme που να το μεταφέρει και στα Windows.

Ελπίζω πως με τον καιρό όλα αυτά τα προβληματάκια θα φτιάξουν στις διανομές Linux...

Dralion said...

Καλημερα cyrusgeo, χαιρομαι που τα καταφερες. Ευχαριστω για την διαφημιση αλλα δεν αξιζω τοσους επαινους. Οσα σου ειπα εγω ηταν ελαχιστα, ουσιαστικα μονος σου τα καταφερες.

Η προσφορα να βοηθησω με το Linux επαναλαμβανεται και ισχυει ειδικα για σενα αλλα και για οποιον αλλο συν-μπλογκερ χρειαζεται βοηθεια.

Μερικες εξηγησεις για τις δυσκολιες που ολοι αντιμετωπιζουμε:

- η ολη φιλοσοφια του Linux ειναι "εισαι υπευθυνος ανθρωπος, σκεψου τι κανεις. Για ολα υπαρχει εξηγηση".
Αντιθετα η φιλοσοφια των Windows ειναι "μην σκεφτεσαι, πατα κουμπια, ο υπολογιστης σκεφτεται για σενα και τα κανει ολα αυτοματα".
Υπαρχουν λοιπον μυαλα που τους ταιριαζει καλυτερα η φιλοσοφια του Linux. Αναλογα με το τι μυαλο εισαι, ειτε θα συμπαθησεις το Linux ειτε τα Windows.

- Στα PC κυριαρχει εδω και δεκαετιες ενας σκληρος ανταγωνισμος στις τιμες. Τοσο τα περιφερειακα οσο και οι drivers που τα υποστηριζουν φτιαχνονται - λογω κοστους - με μια ανατριχιαστικη προχειροτητα και βιασυνη. Οι κατασκευαστες ενδιαφεροντια μονο να "δουλευει στην τελευταια εκδοση των Windows". Δεν εχουν ουτε χρονο ουτε χρημα να διαθεσουν, προκειμενου να φτιαχτει ενας σωστος driver. Κρατανε δε τις κατασκευαστικες λεπτομερειες μυστικες, ωστε και να θελουμε, δεν μπορουμε να φτιαξουμε εμεις τους drivers.

cyrusgeo said...

Π, σου απάντησα, τελικά...

lazopolis, ευχαριστώ. Μεγάλη εφεύρεση το dual boot. Και τα γυναικόπαιδα έχουν πάντα δίκιο... ;-)

Jim, αυτά τα "χαζά" προβλήματα είναι που κρατούν ακόμη το ευρύ κοινό μακριά από το Linux. Αν, υπήρχαν συναρμολογητές PC που θα έβαζαν Linux στα μηχανήματα και θα τα ρύθμιζαν ώστε να μπορεί να τα χρησιμοποιήσει οποιοσδήποτε out of the box, το λειτουργικό θα γνώριζε τουλάχιστον την απήχηση που γνωρίζει σήμερα στους σέρβερ.

Dralion, αξίζεις γενικότερα έπαινο, αλλά αυτά δεν είναι της παρούσης. Θα κάνω ό,τι μπορώ, πρώτα, και μετά θα σε πρήξω. Άλλωστε, "ανδρώθηκα" με το DOS, οπότε η κονσόλα δεν με τρομάζει...

passer-by said...

Εγω ειμαι της αποψης οτι ο υπολογιστης πρεπει να κανει αρκετα πραγματα μονος του. Θέλω να γραψω ένα κειμενο, να ακουσω μουσικη και να παιξω ένα παιχνιδι. Αν προκειται να μου φαει το μισο χρονο ο προγραμματισμος, άστο καλύτερα.
Σαφως και τον σκαλιζω τον υπολογιστη μου και μάλιστα δεν έχω φερει ποτε τεχνικο, αλλά προτιμαω να κάνω πολλα πραγματ αμε λιγη προσπαθεια.

cortlinux said...

Βασικά μόνο δύο διανομές είναι οι πιο εύκολες σε εγκατάσταση κτλ. OpenSuse και Madriva (η παλιά Mandrake)και οι οποίες στο dual boot δεν σου κάνουν βλακείες. Οι προγραμματιστές ότι κι αν μου πουν μερικές φορές μου θυμίζουν τους λάτρεις του βινυλίου. Δεν τους ενδιαφέρει καθόλου οι ευχρηστία. Παρόλα αυτά υπάρχουν αρκετά επαγγελματικά προγράμματα για linux.
Αν δεν γίνει εύχρηστο για χρήστες με γνώσεις όπως η γιαγιά μου δεν πρόκειται να αποκτήσει ευρεία αποδοχή. Βέβαια θα μπορούσε κάποιος να πει ότι μερικές φορές και τα "παράθυρα" γίνονται πιο δύσκολα και από το ίδιο το linux. Τέσπα. Το πιο εύχρηστο από όλα τα λειτουργικά είναι το mac,(εγκατάσταση με απλό "σύρε κι άφησε") αλλά εξαρτάσαι πλήρως από την Apple για οτιδήποτε.

Αυτό που λέτε με έτοιμα pc με προεγκατεστημένο linux ήδη έχει ξεκινήσει αλλά κυρίως για εταιρίες ή δημόσιες υπηρεσίες. Ίσως σε καμιά πενταετία να μιλάμε για μια πιο ευρεία χρήση αυτού του λειτουργικού...

περαστικός said...

Το θέμα είναι ότι για πολλούς από εμάς ο υπολογιστής είναι μέσο και όχι σκοπός. Για όσους από εμάς θέλουμε να διοχετεύουμε τις προσπάθειές μας σε άλλους δημιουργικούς τομείς, θέλουμε η τεχνολογία να είναι "αόρατη". Ας μην ξεχνάμε ότι η πληροφορική έγινε εργαλείο για τα πάντα στη βάση ότι αποτελεί μέσο διευκόλυνσης και εξοικονόμησης χρόνου. Δηλαδή, εάν πρόκειται να ασχολούμαι περισσότερο χρόνο με το λειτουργικό σύστημα από ό,τι για να κάνω τη δουλειά για την οποία πληρώνομαι ή αν πρόκειται να βασανίζομαι δύο ώρες για να παίξω μισή ώρα ένα παιχνιδάκι στο pc, ευχαριστώ, αλλά δεν θα πάρω. Δυστυχώς, αυτό πολλές φορές δεν το καταλαβαίνουν οι επαγγελματίες ή οι χομπίστες της πληροφορικής που βλέπουν τον υπολογιστή περίπου ως αυτοσκοπό. Ας μην ξεχνάμε ότι ένα από τα μεγαλύτερα ζητούμενα σήμερα στην τεχνολογία (εγώ θα έλεγα παντού) είναι η μείωση της πολυπλοκότητας.

περαστικός said...

Και υπόψη ότι αυτά τα λέει κάποιος που ασχολείται με τους υπολογιστές από τη δεκαετία του 80.

Dralion said...

Μιας και μιλαμε για πολυπλοκοτητες, κανετε μια συγκριση με το τηλεφωνο. Ακομα και ενας αδαης ξερει να χρησιμοποιησει ενα σταθερο - ενσυρματο τηλεφωνο (απο τα παλια, με τον περιστρεφομενο δισκο). Αλλα ποσοι ξερουν να ρυθμισουν _ολες_ τις λειτουργιες ενος κινητου συγχρονης γενιας;

Η ευχρηστια δεν εχει να κανει με το αν το λειτουργικο ειναι Α η Β αλλα με την πολυπλοκοτητα της συσκευης.

Το προβλημα με το προ-εγκατεστημενο λειτουργικο ειναι, οτι δεν υπαρχουν 2 ιδιοι χρηστες. Εξαιρουνται μεγαλες εταιρειες και δημ. υπηρεσιες, οπου ολοι υποχρεωτικα χρησιμοποιουν την ιδια πλατφορμα (ακομα και το ιδιο hardware).

Το να εγκαταστησουμε το λειτουργικο σε μια βασικη του εκδοση ειναι ευκολο. Υπαρχουν αυτοματες διαδικασιες - και στο Linux και στα Windows.

Τα προβληματα (και για τα 2 λειτουργικα) ξεκινανε οταν ο καθε χρηστης αρχισει να εγκαθιστα τα "δικα" του προγραμματα. Συμφωνω οτι στις Windows εφαρμογες υπαρχουν περισσοτερα αυτοματοποιημενα και point 'n' click βηματα. Αλλα αν κατι παει στραβα (και *πολλες* φορες παει στραβα) την εβαψες. Επειδη ολα γινονται "αυτοματα", δεν μπορεις να επεμβεις πουθενα.

Στο Linux αντιθετα δεν εχεις τοσους αυτοματισμους και πρεπει να σκεφτεις λιγο. Αλλα εχεις περισσοτερες δυνατοτητες να επεμβεις, αν γινει λαθος.

Συμπερασμα: μπορω (οπως καθε ειδικος) να προσφερω εναν Linux υπολογιστη, πολυ ευκολο στην χρηση και με προεγκατεστημενα "τα παντα". Αλλα θα περιορισω τον χρηστη σε ενα και μοναδικο hardware, σε μια μοναδικη configuration και σε μια προεπιλεγμενη συλλογη εφαρμογων.

Τετοιοι υπολογιστες υπαρχουν ηδη και λεγονται ATM (απο εκει που παιρνετε τα λεφτα σας), οργανα ναυσιπλοϊας σε πλοια, επικοινωνιακες μοναδες σε δορυφορους κλπ. Ειναι δλδ. εξειδικευμενες μηχανες με Linux και συγκεκριμενο, σταθερο συνολο εφαρμογων. Σχεδον κανεις δεν γνωριζει (και δεν ενδιαφερεται), οτι αυτα τα μηχανηματα τρεχουν σε Linux.

Αν περιορισουμε δραστικα την λειτουργικοτητα, τοτε ολα τα μηχανηματα γινονται ευκολα στην χρηση (και μεγαλωνει η τιμη αγορας τους).

Απόλλων said...

Αααα,ζαλίστηκα και μόνο με αυτά που διάβασα...
Καταραμένα windows,σας γλίτωσε η ασχετοσύνη μου!

cyrusgeo said...

passer-by, γι' αυτό οι περισσότεροι μένουν στα windows (και γιατί τα βρίσκουν σπασμένα και φορτώνουν σπασμένα προγράμματα και σπασμένα παιχνίδια, επομένως τους κοστίζει όσο και το Linux...)

cortlinux, νόμιζα ότι PC με προεγκατεστημένο linux έβρισκες μόνο στο εξωτερικό. Συμβαίνει κι εδώ;

Περαστικέ, ναι, αυτή είναι μια θεμιτή και λογική απαίτηση.

Dralion, γι' αυτό είναι καλό να έχουμε πολλές επιλογές, ώστε ο καθένας να παίρνει αυτό που του ταιριάζει περισσότερο.

Απόλλων, μη ζαλίζεσαι, αλλάζω θέμα...

Φιλαλήθης said...

Ο μεγαλύτερος καημός μου είναι να ασχοληθώ περισσότερο με linux στο οποίο δεν είμαι και ο καλλίτερος γνώστης.
Πάντα παρακολουθώ συζητήσεις είτε σε blogs είτε σε περιοδικά σχετικά ,αλλά δεν έχω καταλήξει από που να ...αρχίσω!

Anonymous said...

παλικαρια μου καπου το χετε παρεξηγησει το θεμα.
Γιατι στα windoze ποσες φορες εχετε αντιμετωπισει ενα σωρω προβληματα και τα παλευετε μεχρι τελικής πτωσης, ενω στο linuxάκι απλα το πετατε στο παραμικρο πρωτο προβληματακι..
Το αν υπαρχουν οδηγειες για την ευκολη εγκατασταση η οχι, και για τη χρηση του, απλα μπορειτε να ψαξετε λιγο στο internet οπου υπαρχουν κατι δισεκατομυρια καταχωρησεις για τα παντα.
Ειδικα το ubuntu ειναι πολυ πιο ευχρηστο, ανετο, και ευκολο λειτουργικο απο τα windoze και τουλαχιστο σε θεμα ευχρηστιας κοντραρει μπορω να πω στα ισα τα Mac.
http://www.aparadektoi.gr/index.php/component/option,com_smf/Itemid,372/topic,6114.0/
Στον παραπανω συνδεσμο θα βρειτε ενα πληρη οδηγο που εχω γραψει με πολυ απλα λογια για την εγκατασταση του, και απευθυνεται σε αυτο το περιφημο Αγαπημενο Μυθικο Ον του Ν. Δημου που ονομαζεται "απλος χρηστης" (αληθεια , αν υπηρχε αυτο το πραγμα ξερετε ποση ζημια θα μπορουσε να κανει σε ενα υπολογιστη προσπαθοντας να εγκαταστησει τα windoze?)
Eλπιζω απο τον οδηγο να βοηθηθειτε, και φυσικα μην διστασετε να εκφρασετε τις οποιες αποριες σας...
Και στο linuxάκι φυσικα τα παντα γινονται πανευκολα και μεσα απο γραφικο περιβαλλον, και σιγουρα μπορει να κανει πολυ περισσοτερα πραγματα απο τα χαζοπαραθυρια, φτανει να το σκαλισετε, αλλα πως να το κανουμε? δε γινεσαι power user το ιδιο απογευμα της εγκαταστασης.. Ακομη και mac να βαζατε που ειναι οντως το πιο ευχρηστο λειτουργικο που υπαρχει, θα θελατε 2-3 μερες για να το σκαλισετε με την ησυχια σας.

Anonymous said...

ΥΓ ειδα πως ο συνδεσμος δεν γραφτηκε ολοκληρος, οποτε απλα στη σελιδα που προτεινω πατε "forum > τεχνολογια πληροφορικη, > εγκατασταση linux ubuntu"
(στο www.aparadektoi.gr)
θελω να υπερυφανευομαι πως ο οδηγος που εχω γραψει ειναι πραγματικα πανευκολος και κατανοητος 100%

YΓ2> Νικο (Φιλαληθη) οι διανομες που ειχες προσπαθησει να πειραματιστεις οχι μονο δεν ενδεικνεινται για αρχαριο, αλλα ειναι απο τις πλεον δυσκολες :p
Καλυτερα θα σου προτεινα Ubuntu ή linux Mint

Anonymous said...

ΥΓ3 (ενα ενα τα θυμαμαι) περαστικος> αυτο που λες μπορει να συμβει ΜΟΝΟ σε ενα υπολογιστη με στρωμενο οποιοδηποτε λειτουργικο ΕΚΤΟΣ απο παραθυρια...
μην ξεχναμε τις περιπετειες σας με τα defragment, τους ιους, τα troyans τα προγραμματα που τρωνε bandwith για να κατασκοπευουν (νομιμα η παρανομα) την αρτηριοσκληρωτικη registry, και τα χιλιαδες εργαλεια που απαιτουνται για να καθαριζεις τον υπολογιστη ωστε να σερνεται οσο πιο αξιοπρεπως γινεται

cyrusgeo said...

Ανώνυμε, προσπάθησα τις τελευταίες μέρες να βάλω linux σ' ένα παλιό μηχάνημα. Με τα Ubuntu, Kubuntu kai Xubuntu, μόνο προβλήματα αντιμετώπισα. Το openSUSE 10.2 δούλεψε μια χαρά, απλώς θέλει λίγη μνήμη παραπάνω για να είναι κάπως άνετο.

Τα windows έχουν τα γνωστά προβλήματα, αλλά συνήθως δουλεύουν...

Αλήθεια, με την εναρκτήρια πρόταση, σε ποιους απευθύνεσαι;