10.3.06

Τι στο μπιπ ξέρουμε (the movie)

Τι στο μπιπ ξέρουμε (the movie)

Ήρθε, βλέπω, και στην Ελλάδα η ταινία What the bleep do we know, υπό τον τίτλο «Τι στο μπιπ ξέρουμε». Την ταινία την είδα στα αγγλικά πριν από λίγους μήνες, εξοργίστηκα, και ως εκ τούτου δεν μπορώ να μην τη σχολιάσω – αλλιώς θα σκάσω…

Η ταινία προσπαθεί να χρησιμοποιήσει ιδέες και παράδοξα της κβαντικής φυσικής (παρερμηνεύοντάς τα, φυσικά) για να «αποδείξει» το βασικό πιστεύω της φιλοσοφίας του new age: ότι το πνεύμα μπορεί να επηρεάσει την ύλη.

Για να το πετύχει αυτό, φέρνει τρία παραδείγματα:

1. Όταν, λέει, ο Κολόμβος έφτασε στην Αμερική, οι ιθαγενείς αρχικά δεν μπορούσαν να δουν τα πλοία του, γιατί δεν είχαν ξαναδεί τίποτα τέτοιο, οπότε τα πλοία αυτά δεν υπήρχαν στη δική τους πραγματικότητα. Πρόκειται ίσως για το πιο ηλίθιο πράγμα που έχω ακούσει ποτέ. Επιπλέον, δεν υπάρχει καμία πηγή που να αναφέρει κάποιο σχετικό θρύλο, πράγμα που οδηγεί με ασφάλεια στο συμπέρασμα ότι το έβγαλαν από το νου τους οι κινηματογραφιστές. Ίσως για να δημιουργήσουν τη δική τους πραγματικότητα…

2. Το 1993, στην Ουάσινγκτον, η εγκληματικότητα μειώθηκε, λέει, διότι περίπου 4-5.000 άτομα διαλογίζονταν για να μεταδώσουν «θετική ενέργεια». Εδώ, γελάνε. Και, αφού γελάσουν, ψάχνουν, και βρίσκουν ότι η εγκληματικότητα εκείνη την περίοδο αυξήθηκε. Και όταν ο επικεφαλής του «πειράματος» ανακοίνωσε ότι η εγκληματικότητα είχε μειωθεί κατά 18% (στην ταινία το ποσοστό έγινε, παραδόξως, 25%), μια δημοσιογράφος τον ρώτησε «σε σχέση με τι;» Η απάντησή του ήταν «σε σχέση με την εγκληματικότητα που θα είχαμε αν δεν είχε γίνει ο διαλογισμός». Η δημοσιογράφος, αφού ξεπέρασε το σοκ, κατάφερε να ρωτήσει: «Και πώς ξέρετε πόση θα ήταν η εγκληματικότητα;» Η απάντηση ήταν κάτι για «επιστημονική ανάλυση» που λάμβανε υπόψη όχι μόνο τους δείκτες εγκληματικότητας αλλά και παράγοντες όπως ο καιρός και οι διακυμάνσεις του μαγνητικού πεδίου της γης. Καταλάβατε, νομίζω…

3. Η ταινία δείχνει και τα «πειράματα» του κ. Εμότο, ο οποίος κολλάει χαρτάκια με λέξεις πάνω σε μπουκάλια νερό, τα καταψύχει, και ισχυρίζεται ότι οι κρύσταλλοι πάγου που δημιουργούνται παίρνουν διαφορετική μορφή ώστε να εκφράσουν το νόημα των λέξεων. Όταν, λέει, στο μπουκάλι είναι η λέξη «αγάπη», σχηματίζονται όμορφοι κρύσταλλοι. Όταν το χαρτί γράφει «σε μισώ», οι κρύσταλλοι είναι άσχημοι. Δυστυχώς, αυτή η ανοησία είναι πολύ διαδεδομένη (την άκουσα και πρόσφατα από έναν φίλο μου, λυρικό καλλιτέχνη, και πολύ στενοχωρήθηκα). Αυτό που κάνει στην πραγματικότητα ο κ. Εμότο είναι το εξής: γνωρίζοντας τι γράφει το εκάστοτε χαρτί, ψάχνει με το μικροσκόπιο τους κρυστάλλους ώστε να βρει τους «κατάλληλους» που εκφράζουν το νόημα που θέλει, και μετά τους φωτογραφίζει. Απλό.

Οι περισσότερες «αυθεντίες» που μιλάνε στην ταινία, όπως και οι τρεις σκηνοθέτες, αρκετοί ηθοποιοί και αρκετοί άνθρωποι της παραγωγής, είναι μαθητές της «Σχολής Φώτισης Ράμθα». Εξαίρεση αποτελεί ο Δρ. Ντέιβιντ Άλμπερτ, ο οποίος μάλιστα έχει εκφράσει ανοιχτά την απογοήτευσή του για το γεγονός ότι, μετά από 5 ώρες κινηματογραφημένης συνέντευξης για τις ανάγκες της ταινίας, στις οποίες ανέφερε ρητά ότι η απόπειρα σύνδεσης της κβαντικής φυσικής με αυτό που λέμε «συνείδηση» δεν είναι καθόλου επιστημονική, εκείνοι έκοψαν κι έραψαν τα λόγια του ώστε να τον παρουσιάσουν να λέει τα αντίθετα απ’ ό,τι τους είπε.

Ποιος είναι, όμως, αυτός ο Ράμθα;

Λοιπόν, ο Ράμθα είναι, λέει, ένα πνεύμα (!) ηλικίας περίπου 35.000 ετών (!!), το οποίο ήρθε σε επαφή το 1977 με την κυρία Νάιτ, μια απλή αμερικανίδα νοικοκυρά (!!!) και από τότε μιλάει στον κόσμο μέσα απ’ αυτήν(!!!!). [Όπου να ’ναι θα ξεμείνω από θαυμαστικά, γι’ αυτό σταματώ εδώ.]

Συμπέρασμα; Η «ταινία» αυτή απλώς εκμεταλλεύεται το «μυστήριο» που καλύπτει οτιδήποτε εμπεριέχει τον όρο «κβαντικός –ή –ό» για να παρουσιάσει σαν «επιστημονικές αλήθειες» διάφορες ανόητες μεταφυσικές αντιλήψεις των οπαδών του new age, με σκοπό να διαιωνίσει αυτές τις (ανόητες, το ξαναλέω) αντιλήψεις και να χαρίσει μερικά ακόμη μέλη στην καταστροφική λατρεία της κυρίας Νάιτ. Αν σας ενδιαφέρει ο (πράγματι) θαυμαστός κόσμος της θεωρητικής φυσικής, πηγαίνετε να αγοράσετε κάποιο σχετικό εκλαϊκευμένο βιβλίο, και αφήστε τα προπαγανδιστικά φιλμ για τα κορόιδα αυτού του κόσμου (που δυστυχώς είναι πολλά).

8 comments:

Maria said...

Καλά υπάρχει κόσμος που πιστεύει τέτοια κουλά???

cyrusgeo said...

Μπες στο athinorama.gr και δες τα σχόλια: τα περισσότερα είναι θετικά!

Εδώ: http://www.athinorama.gr/cinema/votes/default.asp?id=7828

cyberdust said...

!--[if !supportEmptyParas]-- !--[endif]--

Αυτή η κρυπτογράφηση τη ρόλο παίζει?

Πριν ξεχάσω, δεν είδα το φιλμ, αλλά αυτά που γράφεις είναι ενδιαφέροντα. Και μετά απορούμε για τις χαρτορίχτρες. Νομίζω θα αλλάξω επάγγελμα. Το medium μου γεμίζει τη τσέπη καλύτερα και πιο εύκολα.

cyrusgeo said...

Έγραψα το κείμενο στο Word και μετά το κόπιαρα. Δεν φαινόταν πριν. Θα το φτιάξω, ευχαριστώ.

Α, μέντιουμ ... αυτή είναι δουλειά -- δουλεύεις στο σπίτι, όποιες ώρες γουστάρεις, παίρνεις όσα θες ... ζηλεύω...

Artanis said...

1) Όσα δε φτάνει η αλεπού τα μπιπ* κρεμαστάρια.

2) Δουλειά δεν είχε ο διάολος, μπιπ* τα παιδιά του.

3) Καράβια καίγονται, βαρκούλες μπιπ*.

4) Μουνί μπιπ* καράβι.Όπα, λάθος μπιπ.


1)* "κάνει"
2)* "γαμούσε"
3)* "αρμενίζουν"
4)* "σέρνει"

Ε, δεν είμαστε καλά βραδιάτικα.

Την ταινία την είδα

Στην αρχή γελάς...
μετά...
τρομάζεις...
γιατί κάποιοι άνθρωποι καταστρέφουν τις ζωές τους πιστεύοντας αυτές τις ανοησίες πού κάποιοι άλλοι "άνθρωποι" ή αλλιώς Μ Π Ι Π ΠΟΥΛΑΝΕ.
Παιδιά, η πραγματικότητα μπορεί να είναι δύσκολη (φταίει η μπιπ η ζωή), αλλά όχι ακατόρθωτη.Τέλος, όταν γυρίσεις και την κοιτάξεις κατάματα,θα φοβηθεί και θα σκύψει εκείνη το κεφάλι.

lykojo said...

ιχ. καλά που δεν την είδα!

Anonymous said...

Άργησα λίγο να δω την ταινία,"τι στο...μπιπ ξέρουμε" αλλά κάλιο αργά παρά ποτέ.Κι ευτυχώς οι κριτικές που διάβασα δεν ήταν καλές, τώρα είμαι σίγουρη ότι έχει πολλές αλήθειες η ταινία.Το δόγμα μου είναι απλό, αποφεύγεις τους μικρούς και φοβισμένους ανθρώπους. Υπάρχει όμως και για σας οδός σας τη δίνει ο Θεός σας "ΜΑΚΑΡΙΟΙ ΟΙ ΠΤΩΧΟΙ ΤΩ ΠΝΕΥΜΑΤΙ"

cyrusgeo said...

(αναστεναγμός...)

Πόσες φορές πρέπει να το πω για να το καταλάβετε;

Διαβάστε με προσοχή ένα κείμενο πριν το σχολιάσετε — και, αν επισκέπτεστε ένα μπλογκ για πρώτη φορά, διαβάστε μερικά ποστ ακόμη, προκειμένου να αποκτήσετε μια πιο σφαιρική εικόνα για το τι πρεσβεύουν οι άνθρωποι που γράφουν εκεί μέσα.

Αν δεν τα κάνετε αυτά, οι χαρακτηρισμοί σας είναι άστοχοι και, επειδή δεν μπορούν να σταθούν πουθενά, επιστρέφουν σε σας...