Όταν αγόρασα τον φορητό μου υπολογιστή, πριν τρία χρόνια περίπου, είχε πάνω Windows XP (φυσικά). Κατά καιρούς, όμως, πειραματιζόμουν με διάφορες διανομές Linux — με σαφή προτίμηση στο Ubuntu και το OpenSUSE, που μου δημιούργησαν τα λιγότερα προβλήματα σε σχέση με τις υπόλοιπες που δοκίμασα. Βέβαια, η καθεμιά είχε τις παραξενιές της — και ακόμα τις έχει: στο Ubuntu, ας πούμε, δεν κατάφερα ποτέ να έχω πραγματικά καλή απεικόνιση των γραμματοσειρών (αυτό που οι αγγλόφωνοι λένε crispy fonts), και το openSUSE δεν τα πάει και τόσο καλά με τη φωτεινότητα κατά την αναπαραγωγή βίντεο. Σε γενικές γραμμές, όμως, ήταν δυο πολύ ικανοποιητικά συστήματα, και τα συστήνω ανεπιφύλακτα, τουλάχιστον για γενική χρήση.
Όμως…
Όμως, σαν μεταφραστής, θέλω να έχω κι ένα λεξικό στον υπολογιστή μου. Όταν είμαι στο σπίτι, ή σε άλλο μέρος με πρόσβαση στο δίκτυο, δεν υπάρχει πρόβλημα: υπάρχει το πολύ καλό λεξικό του in.gr. Όταν, όμως, δεν έχω διαθέσιμο ίντερνετ και θέλω να δουλέψω, δεν υπάρχει άλλη επιλογή. Για χάρτινο λεξικό, δεν το συζητώ καν — μιλάμε για τρομερό χάσιμο χρόνου. Στα Windows, έχω το G-Word, το οποίο δουλεύει ακόμα μετά από 18 χρόνια, αν και με κομμένα τα πρόσθετα (και πολύ χρήσιμα) στοιχεία της επαγγελματικής έκδοσης που είχα αγοράσει τότε, λόγω των ηλίθιων κλειδωμάτων της Singular. Στο Linux, που είχα εγκαταστήσει πλέον στο φορητό μου σε μόνιμη βάση, δεν είχα κάτι ανάλογο (και τα ελληνικά του G-Word στην προσομοίωση μέσω Wine ήταν «κινέζικα»). Έτσι, πήρα το μοναδικό που βρήκα: το λεξικό της Ματζέντα.
Καλά να πάθω…
Σαν γνήσια ελληνική εταιρία λογισμικού, η Ματζέντα έχει παράδοση στα ηλίθια κλειδώματα που μοναδικό σκοπό έχουν να ταλαιπωρήσουν τον πελάτη. Την είχα πάθει και παλιότερα με τον Πολυτονιστή (πρόγραμμα για να γράφεις σε πολυτονικό), την έπαθα και τώρα. Κατ’ αρχάς, η εταιρεία προτείνει δυο τρόπους ενεργοποίησης του προγράμματος: μέσω ίντερνετ, ή μέσω αυτοματοποιημένου τηλεφωνικού κέντρου. Μαντεύετε τι έγινε: δεν λειτουργούσε καμιά από τις δύο μεθόδους, και έπρεπε να μιλήσω με μια τηλεφωνήτρια (που πάντως ήταν πολύ εξυπηρετική) για να μου δώσει τον κωδικό.
Το Linux, όμως, σαν γνήσιο λειτουργικό, δεν είναι παίξε-γέλασε, και φυσικά δεν δίνει δεκάρα για το τι παλαβά προγράμματα μπορεί να έχεις εσύ εγκατεστημένα στον υπολογιστή σου. Έτσι, στο πρώτο ή δεύτερο update (τότε είχα το Ubuntu 7.10), αναβαθμίστηκε κάποιο αρχείο που χρησιμοποιούσε, καθώς φαίνεται, η ενεργοποίηση του λεξικού, κι έτσι το πρόγραμμα ξανακλείδωσε. Άντε πάλι τηλέφωνα στην εταιρία, και νέα ενεργοποίηση. Μετά από ένα-δυο updates, πάλι τα ίδια. Είπα να βάλω το openSUSE 10.3, με το σκεπτικό ότι τα updates εκεί δεν είναι τόσο συχνά. Τα πράγματα πήγαιναν καλά για μερικές εβδομάδες, ώσπου έγινε και πάλι το ίδιο.
Το άφησα για λίγο το θέμα, μια που το χειμώνα ήμουν στο σπίτι και δούλευα με το online λεξικό του in.gr. Όταν, όμως, βγήκε το Ubuntu 8.04, είπα να αναβαθμιστώ. Η νέα έκδοση ήταν σαφώς καλύτερη από την προηγούμενη, οπότε σκέφτηκα να δοκιμάσω και πάλι το λεξικό, το οποίο, όμως, δεν ήθελε καν να εγκατασταθεί. Ψάχνοντας στο δίκτυο, ανακάλυψα ότι κάποιος φωστήρας είχε την έμπνευση να αλλάξει το όνομα μιας βιβλιοθήκης του λειτουργικού που ήταν απαραίτητη για το λεξικό (καθώς και για κάποιους οδηγούς συσκευών). Δοκίμασα να αλλάξω το όνομα, ή να εγκαταστήσω την προηγούμενη έκδοση της βιβλιοθήκης, αλλά το σύστημα δεν με άφηνε. Ωραία!
Μόλις βγήκε, λοιπόν, η νέα έκδοση του openSUSE (η 11), έβαλα εκείνη στο λάπτοπ. Από τα λίγα που είδα, πρόκειται για πολύ καλό λειτουργικό, με μοναδική εξαίρεση το ότι το touchpad λειτουργούσε κάπως περίεργα. Πήγα, λοιπόν, να εγκαταστήσω και πάλι το λεξικό, και εισέπραξα ένα μήνυμα που έλεγε ότι δεν μπορεί να βρει πουθενά κάποιο binary (αν κατάλαβα καλά), κι έτσι δεν μπορεί να εγκατασταθεί. Το δε ψάξιμο που έκανα στο ίντερνετ δεν απέδωσε καρπούς.
Έτσι, με βαριά καρδιά, ξανάβαλα τα XP στον φορητό μου υπολογιστή, όπου θα μείνουν τουλάχιστον μέχρι να τελειώσει το καλοκαίρι.
Είναι και μικρός ο σκληρός και δεν μπορώ να τον έχω μονίμως με dual boot, ρε γαμώτο…
ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ (επί το ελληνικότερον: UPDATE)
Το έκανα dual boot το μηχάνημα. Τα αρχεία βίντεο (που ήταν η βασική αιτία για το πρόβλημα χώρου) θα μπουν σε εξωτερικό δίσκο (όπως πρότεινε ο Dralion) 2,5 ιντσών, που δεν χρειάζεται δική του τροφοδοσία και είναι αρκετά μικρός ώστε να τον έχω στην τσάντα του λάπτοπ. Η λύση που βρήκα στο φόρουμ της Ματζέντα από τον χρήστη paraponiaris δούλεψε άψογα: όχι μόνο λειτουργεί το λεξικό, αλλά έφυγε από τη μέση και η ενοχλητική ενεργοποίηση. Ήταν θέμα χρόνου, τελικά...
Σας ευχαριστώ όλους για το ενδιαφέρον.
28.7.08
Με τα μάτια ενός δυτικού
«Τώρα που θα κατέβουμε στην πλατεία, να προσέξετε πολύ να μη μιλήσετε για τρία πράγματα: πολιτική, θρησκεία και σεξ».
Αυτά ήταν τα λόγια του κινέζου ξεναγού μας λίγο πριν το λεωφορείο μας φτάσει στην πλατεία Τιενανμέν. Νωρίτερα, είχε αναφερθεί στα γεγονότα του ’89 (σίγουρα θα θυμάστε τη γνωστή εικόνα με τον άντρα που έκλεινε το δρόμο στο τανκ) χρησιμοποιώντας τη λέξη «accident». Συνέχισε με την προειδοποίηση να μην στηθούμε για φωτογραφία με κάποιο κομμάτι χαρτί σηκωμένο ψηλά, ή έστω στο στήθος, γιατί αυτό μπορεί να ερμηνευθεί ως δήλωση κατά του καθεστώτος, και μπορεί να ακολουθήσει ακόμη και σύλληψη.
Η πλατεία ήταν άδεια από κόσμο, ο οποίος είχε απομακρυνθεί λόγω του συνεδρίου του Κ.Κ.Κ. που λάμβανε χώρα στο «σπίτι του λαού». Για την ακρίβεια, η πλατεία ήταν γεμάτη τουρίστες, αστυνομικούς σε στάση προσοχής, στρατιωτικούς που περιφέρονταν και πλανόδιους πωλητές που δεν σε άφηναν στιγμή ήσυχο, προσπαθώντας (συχνά στα όρια της παρενόχλησης) να σου πουλήσουν τουριστικούς οδηγούς για την Απαγορευμένη Πόλη, καπέλα με το αστέρι του Κόμματος ή με το σήμα των Ολυμπιακών Αγώνων του 2008, χαρταετούς, το Κόκκινο Βιβλίο του Μάο και ρολόγια χειρός με τον Μεγάλο Τιμονιέρη να κουνάει το χέρι του πλήρως συντονισμένος με τον δευτερολεπτοδείκτη.
Η Κίνα είναι μια χώρα γεμάτη αντιφάσεις. Για την ακρίβεια, η ίδια η Κίνα είναι μια μεγάλη αντίφαση – σκληρός κομμουνισμός και σκληρός καπιταλισμός ταυτόχρονα. Δίπλα στους ουρανοξύστες και τις τεράστιες και πανύψηλες εργατικές πολυκατοικίες υπάρχουν ακόμη τα μισοερειπωμένα χαμόσπιτα με τις κοινές τουαλέτες, συχνά χωρίς πόρτα. Δεν θα υπάρχουν για πολύ, όμως: οι κάτοικοι εκδιώχνονται, με πενιχρές αποζημιώσεις, ώστε να γκρεμιστούν οι παράγκες και να χτιστούν νέοι ουρανοξύστες. Δίπλα στους λίγους πλούσιους, που ξεχωρίζουν αμέσως από το γεγονός ότι είναι τετράπαχοι, από τα ακριβά τους κοστούμια και από τα ακριβά τους αυτοκίνητα, υπάρχει μια ολοένα και αυξανόμενη «μεσαία» τάξη σκληρά εργαζομένων ανθρώπων που ζουν μια κάπως «δυτική» (με την καλή έννοια) ζωή, και πολλοί – πάρα πολλοί – φτωχοί που απλώς καταφέρνουν να ζουν. Τουλάχιστον, απ’ ό,τι μαθαίνω, δεν υπάρχει η πείνα που υπήρχε παλιά. Αυτά στις πόλεις – στην ύπαιθρο τα πράγματα είναι πολύ διαφορετικά, καθώς η πρωτοφανής οικονομική ανάπτυξη των τελευταίων ετών δεν έχει φτάσει ακόμη εκεί.
Ο τουρίστας (όπως εμείς) είναι παντού καλοδεχούμενος, καθώς τουρίστας σημαίνει χρήμα, συνάλλαγμα, και προμήθεια. Οι πωλήτριες ζητάνε τρελά ποσά, και μόνο μετά από ανελέητο παζάρι καταφέρνεις τελικά να πάρεις αυτό που θες σε μια κάπως λογική τιμή, η οποία φυσικά αφήνει μεγάλα περιθώρια κέρδους σε όλους τους εμπλεκόμενους, συμπεριλαμβανομένου και του ξεναγού.
Εδώ και καιρό, οι Κινέζοι ασχολούνται με τις προετοιμασίες για την Ολυμπιάδα. Είμαι σίγουρος ότι θα τα καταφέρουν «μια χαρά», τελικά, αλλά αναρωτιέμαι πώς στο καλό θα τα καταφέρουν: το νερό και το φαγητό σίγουρα θα πειράξει τα πιο ευαίσθητα στομάχια ακόμη και στα καλύτερα ξενοδοχεία, είναι πολύ δύσκολο να συνεννοηθείς, και οι ταξιτζήδες είναι χειρότεροι από τους έλληνες συναδέλφους τους – δεν μιλάνε αγγλικά, και (στατιστικά) μια στις τέσσερις θα σε πάνε αλλού, κι όχι εκεί που θέλεις.
Αλλά το πρόβλημα, τελικά, το έχουμε εμείς, οι Δυτικοί. Με τι μάτια να δούμε την Κίνα; Τι γνώμη να σχηματίσουμε για μια χώρα η οποία στερεί από τους πολίτες της στοιχειώδη ανθρώπινα δικαιώματα, έχει καταλάβει με το έτσι θέλω μια γειτονική της χώρα, και απειλεί να καταλάβει άλλη μία, ενώ παράλληλα συγκεντρώνει στο έδαφός της ένα σωρό εργοστάσια μεγάλων επιχειρηματικών κολοσσών; (Αν κοιτάξετε μέσα στο σπίτι σας, μάλλον θα βρείτε πάρα πολλά πράγματα κατασκευασμένα στην Κίνα.)
Εγώ, πάντως, δεν κατάφερα να αποκτήσω ξεκάθαρη άποψη. Το μόνο που μπορώ να πω είναι ότι συμπάθησα τους ανθρώπους και αντιπάθησα το καθεστώς, και ότι η Κορέα μου άφησε πολύ καλύτερες εντυπώσεις…
Αυτά ήταν τα λόγια του κινέζου ξεναγού μας λίγο πριν το λεωφορείο μας φτάσει στην πλατεία Τιενανμέν. Νωρίτερα, είχε αναφερθεί στα γεγονότα του ’89 (σίγουρα θα θυμάστε τη γνωστή εικόνα με τον άντρα που έκλεινε το δρόμο στο τανκ) χρησιμοποιώντας τη λέξη «accident». Συνέχισε με την προειδοποίηση να μην στηθούμε για φωτογραφία με κάποιο κομμάτι χαρτί σηκωμένο ψηλά, ή έστω στο στήθος, γιατί αυτό μπορεί να ερμηνευθεί ως δήλωση κατά του καθεστώτος, και μπορεί να ακολουθήσει ακόμη και σύλληψη.
Η πλατεία ήταν άδεια από κόσμο, ο οποίος είχε απομακρυνθεί λόγω του συνεδρίου του Κ.Κ.Κ. που λάμβανε χώρα στο «σπίτι του λαού». Για την ακρίβεια, η πλατεία ήταν γεμάτη τουρίστες, αστυνομικούς σε στάση προσοχής, στρατιωτικούς που περιφέρονταν και πλανόδιους πωλητές που δεν σε άφηναν στιγμή ήσυχο, προσπαθώντας (συχνά στα όρια της παρενόχλησης) να σου πουλήσουν τουριστικούς οδηγούς για την Απαγορευμένη Πόλη, καπέλα με το αστέρι του Κόμματος ή με το σήμα των Ολυμπιακών Αγώνων του 2008, χαρταετούς, το Κόκκινο Βιβλίο του Μάο και ρολόγια χειρός με τον Μεγάλο Τιμονιέρη να κουνάει το χέρι του πλήρως συντονισμένος με τον δευτερολεπτοδείκτη.
Η Κίνα είναι μια χώρα γεμάτη αντιφάσεις. Για την ακρίβεια, η ίδια η Κίνα είναι μια μεγάλη αντίφαση – σκληρός κομμουνισμός και σκληρός καπιταλισμός ταυτόχρονα. Δίπλα στους ουρανοξύστες και τις τεράστιες και πανύψηλες εργατικές πολυκατοικίες υπάρχουν ακόμη τα μισοερειπωμένα χαμόσπιτα με τις κοινές τουαλέτες, συχνά χωρίς πόρτα. Δεν θα υπάρχουν για πολύ, όμως: οι κάτοικοι εκδιώχνονται, με πενιχρές αποζημιώσεις, ώστε να γκρεμιστούν οι παράγκες και να χτιστούν νέοι ουρανοξύστες. Δίπλα στους λίγους πλούσιους, που ξεχωρίζουν αμέσως από το γεγονός ότι είναι τετράπαχοι, από τα ακριβά τους κοστούμια και από τα ακριβά τους αυτοκίνητα, υπάρχει μια ολοένα και αυξανόμενη «μεσαία» τάξη σκληρά εργαζομένων ανθρώπων που ζουν μια κάπως «δυτική» (με την καλή έννοια) ζωή, και πολλοί – πάρα πολλοί – φτωχοί που απλώς καταφέρνουν να ζουν. Τουλάχιστον, απ’ ό,τι μαθαίνω, δεν υπάρχει η πείνα που υπήρχε παλιά. Αυτά στις πόλεις – στην ύπαιθρο τα πράγματα είναι πολύ διαφορετικά, καθώς η πρωτοφανής οικονομική ανάπτυξη των τελευταίων ετών δεν έχει φτάσει ακόμη εκεί.
Ο τουρίστας (όπως εμείς) είναι παντού καλοδεχούμενος, καθώς τουρίστας σημαίνει χρήμα, συνάλλαγμα, και προμήθεια. Οι πωλήτριες ζητάνε τρελά ποσά, και μόνο μετά από ανελέητο παζάρι καταφέρνεις τελικά να πάρεις αυτό που θες σε μια κάπως λογική τιμή, η οποία φυσικά αφήνει μεγάλα περιθώρια κέρδους σε όλους τους εμπλεκόμενους, συμπεριλαμβανομένου και του ξεναγού.
Εδώ και καιρό, οι Κινέζοι ασχολούνται με τις προετοιμασίες για την Ολυμπιάδα. Είμαι σίγουρος ότι θα τα καταφέρουν «μια χαρά», τελικά, αλλά αναρωτιέμαι πώς στο καλό θα τα καταφέρουν: το νερό και το φαγητό σίγουρα θα πειράξει τα πιο ευαίσθητα στομάχια ακόμη και στα καλύτερα ξενοδοχεία, είναι πολύ δύσκολο να συνεννοηθείς, και οι ταξιτζήδες είναι χειρότεροι από τους έλληνες συναδέλφους τους – δεν μιλάνε αγγλικά, και (στατιστικά) μια στις τέσσερις θα σε πάνε αλλού, κι όχι εκεί που θέλεις.
Αλλά το πρόβλημα, τελικά, το έχουμε εμείς, οι Δυτικοί. Με τι μάτια να δούμε την Κίνα; Τι γνώμη να σχηματίσουμε για μια χώρα η οποία στερεί από τους πολίτες της στοιχειώδη ανθρώπινα δικαιώματα, έχει καταλάβει με το έτσι θέλω μια γειτονική της χώρα, και απειλεί να καταλάβει άλλη μία, ενώ παράλληλα συγκεντρώνει στο έδαφός της ένα σωρό εργοστάσια μεγάλων επιχειρηματικών κολοσσών; (Αν κοιτάξετε μέσα στο σπίτι σας, μάλλον θα βρείτε πάρα πολλά πράγματα κατασκευασμένα στην Κίνα.)
Εγώ, πάντως, δεν κατάφερα να αποκτήσω ξεκάθαρη άποψη. Το μόνο που μπορώ να πω είναι ότι συμπάθησα τους ανθρώπους και αντιπάθησα το καθεστώς, και ότι η Κορέα μου άφησε πολύ καλύτερες εντυπώσεις…
24.7.08
Όταν η μαλακία συναντά το φασισμό (τι σπάνιο...)
Πάλι με e-mail (έχει καταντήσει μάστιγα αυτό το πράγμα...) μας ήρθε ο ανωτέρω χάρτης. Θα προσπεράσω τα τοπωνύμια, που προφανώς αποτελούν προϊόν εγκεφάλου με πνευματική ανάπτυξη οκτάχρονου μαλακισμένου και που είναι απλώς κακόγουστα, και θα σταθώ στον υπότιτλο και στην εμετική αναφορά στους 300.
Ώστε, λοιπόν, «η ανώμαλη μειοψηφία θέλει να κάνει έτσι όλη την Ελλάδα», ε; Τι λε, ρε μεγάλε; Μήπως πρόκειται περί μυστικού σχεδίου, εξυφασμένου υπό αθέους, κομμουνιστάς και θολοκουλτουριαραίους; Σίγουρα κάπου πίσω από τη γωνία θα κρύβονται και οι Σιωνισταί, σωστά; Οι Αμερικανοί ομοϊδεάτες σου, πάντως, τέτοια και χειρότερα λένε. Και, μια που το θέτεις έτσι, ποια είναι τα κριτήρια με τα οποία χαρακτηρίζεις κάτι «ανώμαλο»; Σε ρωτάω γιατί, για πολύ κόσμο, το να παίρνεις τη γυναίκα σου από πίσω είναι ανώμαλο. Για άλλους, το να σου τον παίρνει στο στόμα είναι επίσης ανώμαλο. Όπως και το να τελειώνεις έξω από τον κόλπο – αυτό έκανε κι ο ανώμαλος ο Αυνάν, έτσι δεν είναι; Για μένα, ας πούμε, το να πετάς το τσιγάρο σου από το παράθυρο του αυτοκινήτου είναι εντελώς ανώμαλο. Πάω στοίχημα ότι κάτι απ’ όσα κάνεις κάθε μέρα θεωρείται από κάποιους ανώμαλο. Γι’ αυτό κοίτα καλύτερα την καμπούρα σου, και άσε τις ηθικές κρίσεις. Αν θες να κοιμάσαι με άτομα του αντίθετου φύλου, μαγκιά σου – κι εγώ το ίδιο. Αλλά αν σε τρομάζει το γεγονός ότι κάποιοι προτιμούν άτομα του ίδιου φύλου, τότε καλύτερα να το κοιτάξεις: κάτι δεν πάει καλά στην ψυχούλα σου.
Αλλά το πραγματικά ανατριχιαστικό είναι το περί τριακοσίων και Καιάδα, και ιδίως η έκκληση για ένα νέο Καιάδα, προφανώς για να καθαρίσουμε τη φυλή από τα τοιούτα μιαρά αποβράσματα και να εξασφαλίσουμε την αρρενωπότητά της, άρα και τη συνέχεια της, μέσω του άντρα-γαμίκουλα και της γυναίκας-γεννομηχανής. Αυτό δεν είναι το ύψιστο φασιστικό ιδεώδες; Περίπου το ίδιο δεν έκανε και ο «μέγας ηγέτης» (μη χέσω...) Αδόλφος, που μαζί με τους Εβραίους, τους τσιγγάνους κ.τ.λ. μάντρωνε και τους ομοφυλόφιλους; Κι εσύ θέλεις να του μοιάσεις, ρε κακομοίρη; Γουστάρεις πογκρόμ; Και ποιος έχει σειρά, μετά τους ομοφυλόφιλους; Οι χοντροί; Οι κακομούτσουνοι; Οι καραφλοί; Οι γέροι; Σκέφτηκες ποτέ ότι μπορεί κάποια στιγμή να πάρουν σειρά και οι μαλάκες; Τι θα κάνεις, τότε;
Από ποιον θα ζητήσεις βοήθεια;
21.7.08
Nick Cave: Into Μy Αrms
(Γράφει ο Π)
Για την Σ (γιατί σήμερα ...)
I don't believe in an interventionist God
But I know, darling, that you do
But if I did I would kneel down and ask Him
Not to intervene when it came to you
Not to touch a hair on your head
To leave you as you are
And if He felt He had to direct you
Then direct you into my arms
Into my arms, O Lord
Into my arms, O Lord
Into my arms, O Lord
Into my arms
And I don't believe in the existence of angels
But looking at you I wonder if that's true
But if I did I would summon them together
And ask them to watch over you
To each burn a candle for you
To make bright and clear your path
And to walk, like Christ, in grace and love
And guide you into my arms
Into my arms, O Lord
Into my arms, O Lord
Into my arms, O Lord
Into my arms
But I believe in Love
And I know that you do too
And I believe in some kind of path
That we can walk down, me and you
So keep your candles burning
And make her journey bright and pure
That she will keep returning
Always and evermore
Into my arms, O Lord
Into my arms, O Lord
Into my arms, O Lord
Into my arms
Λυκαβηττός 7 Ιουνίου 2008 (γιατί τότε ...)
Δεν πιστεύω σε παρεμβατικό Θεό
μα ξέρω, γλυκειά μου, πως εσύ πιστεύεις
μα αν πίστευα θα έπεφτα στα γόνατα και θα του ζήταγα
για σένα ειδικά να μην παρέμβαινε ποτέ
ούτε μιά τρίχα απ' τα μαλλιά σου να μην άγγιζε
να σ' άφηνε όπως είσαι ακριβώς
κι αν το'βρισκε απαραίτητο να σ' οδηγεί
να σ' οδηγεί στην αγκαλιά μου
στην αγκαλιά μου, Θεέ μου
στην αγκαλιά μου, Θεέ μου
στην αγκαλιά μου, Θεέ μου
στην αγκαλιά μου
Ούτε πιστεύω πως υπάρχουν άγγελοι
μα βλέποντας εσένα αναρωτιέμαι αν έχω δίκιο
μα αν πίστευα θα τους συστράτευα
και θα τους ζήταγα να σε προσέχουν
να ανάβουνε από ένα κερί για σένα
να σου φωτίζουνε το δρόμο
να προχωρούν, με την αγάπη και τη χάρη του Χριστού,
και να σε φέρνουνε στην αγκαλιά μου
στην αγκαλιά μου, Θεέ μου
στην αγκαλιά μου, Θεέ μου
στην αγκαλιά μου, Θεέ μου
στην αγκαλιά μου
Αλλά πιστεύω στην Αγάπη
και ξέρω πως κι εσύ το ίδιο
πιστεύω και σε κάποιο δρόμο
που ανοίγεται για μένα και για σένα
γι' αυτό κρατάτε τα κεριά σας αναμένα
και κάντε το ταξίδι της αγνό και φωτεινό
για να γυρνάει και να ξαναγυρνάει
παντοτινά κι αιώνια
στην αγκαλιά μου, Θεέ μου
στην αγκαλιά μου, Θεέ μου
στην αγκαλιά μου, Θεέ μου
στην αγκαλιά μου
Μετάφραση Π (γιατί τώρα ...)
Για την Σ (γιατί σήμερα ...)
I don't believe in an interventionist God
But I know, darling, that you do
But if I did I would kneel down and ask Him
Not to intervene when it came to you
Not to touch a hair on your head
To leave you as you are
And if He felt He had to direct you
Then direct you into my arms
Into my arms, O Lord
Into my arms, O Lord
Into my arms, O Lord
Into my arms
And I don't believe in the existence of angels
But looking at you I wonder if that's true
But if I did I would summon them together
And ask them to watch over you
To each burn a candle for you
To make bright and clear your path
And to walk, like Christ, in grace and love
And guide you into my arms
Into my arms, O Lord
Into my arms, O Lord
Into my arms, O Lord
Into my arms
But I believe in Love
And I know that you do too
And I believe in some kind of path
That we can walk down, me and you
So keep your candles burning
And make her journey bright and pure
That she will keep returning
Always and evermore
Into my arms, O Lord
Into my arms, O Lord
Into my arms, O Lord
Into my arms
Λυκαβηττός 7 Ιουνίου 2008 (γιατί τότε ...)
Δεν πιστεύω σε παρεμβατικό Θεό
μα ξέρω, γλυκειά μου, πως εσύ πιστεύεις
μα αν πίστευα θα έπεφτα στα γόνατα και θα του ζήταγα
για σένα ειδικά να μην παρέμβαινε ποτέ
ούτε μιά τρίχα απ' τα μαλλιά σου να μην άγγιζε
να σ' άφηνε όπως είσαι ακριβώς
κι αν το'βρισκε απαραίτητο να σ' οδηγεί
να σ' οδηγεί στην αγκαλιά μου
στην αγκαλιά μου, Θεέ μου
στην αγκαλιά μου, Θεέ μου
στην αγκαλιά μου, Θεέ μου
στην αγκαλιά μου
Ούτε πιστεύω πως υπάρχουν άγγελοι
μα βλέποντας εσένα αναρωτιέμαι αν έχω δίκιο
μα αν πίστευα θα τους συστράτευα
και θα τους ζήταγα να σε προσέχουν
να ανάβουνε από ένα κερί για σένα
να σου φωτίζουνε το δρόμο
να προχωρούν, με την αγάπη και τη χάρη του Χριστού,
και να σε φέρνουνε στην αγκαλιά μου
στην αγκαλιά μου, Θεέ μου
στην αγκαλιά μου, Θεέ μου
στην αγκαλιά μου, Θεέ μου
στην αγκαλιά μου
Αλλά πιστεύω στην Αγάπη
και ξέρω πως κι εσύ το ίδιο
πιστεύω και σε κάποιο δρόμο
που ανοίγεται για μένα και για σένα
γι' αυτό κρατάτε τα κεριά σας αναμένα
και κάντε το ταξίδι της αγνό και φωτεινό
για να γυρνάει και να ξαναγυρνάει
παντοτινά κι αιώνια
στην αγκαλιά μου, Θεέ μου
στην αγκαλιά μου, Θεέ μου
στην αγκαλιά μου, Θεέ μου
στην αγκαλιά μου
Μετάφραση Π (γιατί τώρα ...)
16.7.08
Ομήρου Αγγλικά;
(Γράφει ο Π)
Πρόσφατα παρέλαβα το παρακάτω, που κυκλοφορεί σε διάφορα sites (με τη γνωστή συνέπεια να γίνει ένα ακόμα θλιβερό chain-mail):
Ομήρου... αγγλικά!
Πηγή:
http://durabond.ca/gdouridas/glossa2.html
Μία εργασία βασισμένη σε Μελέτη της ομογενούς καθηγήτριας Αναστασίας Γονέου.
Με τίτλο «Ελληνική Γλώσσα - τροφός όλων των γλωσσών», η Αναστασία Γονέου, μεταξύ άλλων, αναφέρει:
«Η Ομηρική (Ελληνική) Γλώσσα, αποτελεί τη βάση επάνω στην οποία στηρίχτηκαν πλήθος σύγχρονων γλωσσών. Ακόμα κι αν δεν υπήρχε καμία άλλη αναφορά, ακόμα κι αν δεν είχε διασωθεί κανένα προκατακλυσμιαίο μνημείο, θα αρκούσε η Ελληνική Γλώσσα ως απόδειξη της ύπαρξης στο παρελθόν, μίας εποχής μεγάλου πολιτισμού. Στη γλώσσα μας είναι εμφυτευμένη όλη η γνώση που κατέκτησε ο άνθρωπος, έως την παρούσα στιγμή. Κάθε ελληνική λέξη-όρος φέρει ένα βαρύ φορτίο νόησης, φορτίο που οι προγενέστεροι 'εξόδευσαν', για να κατακτήσουν γνωστικά τη συγκεκριμένη έννοια και να την 'βαπτίσουν' με το συγκεκριµένο όνομα-λέξη».
Παράδειγμα: [Ακολουθούν 62 αγγλικές (υποτίθεται) λέξεις με την ελληνική (υποτίθεται) προέλευσή τους.]
Κυκλοφορεί βέβαια μόνον από κύκλους σαν κι αυτούς που πιστεύουν και διαδίδουν το ανεκδιήγητο μύθευμα που λέγεται Hellenic Quest, ή που θεωρούν ότι υπήρχαν Έλληνες παντού επειδή και σε άλλους πολιτισμούς βρίσκουμε σχέδια παρόμοια με μαίανδρους ή ελληνικά γράμματα. Η σχετική ιδεοληψία γίνεται παραπάνω από φανερή στον γελοίο ισχυρισμό ότι «στη γλώσσα μας είναι εμφυτευμένη όλη η γνώση που κατέκτησε ο άνθρωπος».
Η «εργασία» αυτή δεν είναι παρά μιά ερασιτεχνική ψευδογλωσσολογική σαλάτα. Οι γλωσσολόγοι δουλεύουν με βάση τα σωζόμενα κείμενα και τις διαπιστωμένες περιπέτειες των λέξεων μέσα από αυτά, όχι απλώς παρατηρώντας ή ψάχνοντας για ομοιότητες (που μπορεί να είναι συμπτωματικές) και επινοώντας εικασίες. Σε περιπτώσεις όπως της κας Γονέου προηγείται η υπόθεση και αλιεύονται μόνον όσες 'αποδείξεις' φαίνεται να την υποστηρίζουν, ή, ακόμα χειρότερα, επινοούνται δήθεν αποδείξεις. Κλασικό σύμπτωμα ψευδοεπιστήμης - όπως ψευδοεπιστημονική παραπλάνηση είναι και η αναφορά στην ιδιότητα της «καθηγήτριας», γιατί η κα Γονέου μπορεί να είναι καθηγήτρια αλλά φυσικά δεν είναι γλωσσολόγος: ανήκει στην κατώτερη βαθμίδα διδακτικού προσωπικού του American University of Athens, όπου διδάσκει Management (τα πτυχία της, σύμφωνα με το δελτίο του AUA, είναι B.Sc. Management, Deree College, Greece, 1991, και M.A. Organizational Management, University of Phoenix, U.S.A., 1996).
Ορισμένα από τα παραδείγματα της «εργασίας» όντως προέρχονται από ελληνικές λέξεις. Σε αρκετές όμως περιπτώσεις (π.χ. father, mother, brother, water) παρουσιάζεται ως προέλευση αυτό που οι γλωσσολόγοι θεωρούν απλώς σχέση λόγω κοινής ινδοευρωπαϊκής ρίζας.
Σε πολλές περιπτώσεις τα ετυμολογικά λεξικά έχουν άλλη άποψη από την αυθαίρετη της κας Γονέου. Μερικά δείγματα (ως "Etymonline" αναφέρουμε το Online Etymology Dictionary, που βασίζεται πρωτευόντως σε επτά ετυμολογικά λεξικά της αγγλικής γλώσσας):
Γονέου: AFTER = Από το ομηρικό αυτάρ = μετά.
Etymonline: O.E. æfter "after, next, following in time," from O.E. of "off" ... + -ter a comparative suffix; thus originally meaning "more away, farther off."
Γονέου: BOSS = από το πόσσις = ο αφέντης του σπιτιού.
Etymonline: "overseer," 1649, ... from Du. baas "a master," origin obscure; ... baas attested in Eng. from 1625 as the standard title of a Du. ship's captain.
Γονέου: BRAVO = λατινικό, από το βραβείο.
Etymonline: as a cheer, "well done!" ... from It. bravo "brave, bold," orig. "wild, savage," possibly from M.L. bravus "cutthroat, villain," from L. pravus "crooked, depraved".
Γονέου: EYES = από το φάεα = μάτια.
Etymonline: O.E. ege (Mercian), eage (W. Saxon), from P.Gmc. augon, from PIE oqw- "to see" (cf. Skt. akshi "the eye, the number two," Gk. opsis "a sight," Goth. augo, O.C.S. oko, Lith. akis, L. oculus, Armenian aku).
Γονέου: ILLUSION = από το λίζει = παίζει.
Etymonline: from O.Fr. illusion "a mocking," from L. illusionem (nom. illusio) "a mocking, jesting, irony," from illudere "mock at," lit. "to play with," from in- "at" + ludere "to play".
Γονέου: MAYONNAISE = από την πόλη Mayon, που πήρε το όνομά της από το μάχων = ελληνικό όνομα και αδελφός του Αννίßα.
(Και γιατί ο Καρχηδόνιος Mago Barca θα πρέπει να είχε ελληνικό όνομα, και όχι φοινικικό —καθότι Φοίνικας— από τη λέξη "mgn" που σημαίνει "θεόσταλτος";)
Etymonline: 1841, from Fr. mayonnaise (1807), said to have been named in allusion to Mahon, seaport capital of island of Minorca, captured by France 1756; the sauce introduced in commemoration of the victory. But the dates make this seem doubtful.
Γονέου: SEX = από το έξις.
(Και πώς σχετίζεται το φύλο με την έξι;)
Etymonline: from L. sexus "state of being either male or female, gender." "Commonly taken with seco as division or 'half' of the race" [Tucker], which would connect it to secare "to divide or cut" ... [βλ.] section, from L. sectionem (nom. sectio) "a cutting, cutting off, division," from sectus, pp. of secare "to cut," from PIE base *sek- "cut" (cf. O.C.S. seko, sesti "to cut," secivo "ax, hatchet;" Lith. isekti "to engrave, carve".
Περιλαμβάνονται και περιπτώσεις όπου σωστή αρχικά ετυμολόγηση εκτρέπεται σε αυθαιρεσία, π.χ. «BAR = λατινικά: barra από το μάρα = εργαλείο σιδηρουργού.» Κατά ποίο μηχανισμό είναι δυνατόν το μάρα να γίνει μπάρα;
Ενδεικτικό της σαλάτας είναι ότι ουκ ολίγες 'αγγλικές' λέξεις είναι αμιγώς λατινικές (π.χ. matrix, turbo) ή από άλλες γλώσσες (π.χ. bravo, frapper, karat). Επίσης, για μία λέξη επιστρατεύεται η πελασγική διάλεκτος, για μία άλλη η ευßοϊκή και για μία άλλη η ßοιωτική... (ενώ δεν λείπουν και ανορθογραφίες, όπως π.χ. moke αντί mock).
Ανυπέρβλητο όμως το εξής: «DAY = Οι Κρητικοί έλεγαν την ημέρα 'δία'. Και: ευδιάθετος = είναι σε καλή μέρα.» Για την κα Γονέου, αφού οι Κρητικοί έλεγαν τη μέρα δία, τότε ασφαλώς το day προέρχεται από τα ελληνικά... Πώς λέγεται η μέρα στα λατινικά και στα ιταλικά και πόσο κράτησε η ενετοκρατία στην Κρήτη ξέρει άραγε η κα Γονέου; (Όσο για το ευδιάθετος, που είναι ευ+διά+θέση, το να βλέπει κανείς στην πρόθεση «διά» την έννοια «μέρα» το αφήνουμε ασχολίαστο.)
Δείτε και εδώ, για τη γνώμη κάποιου ειδικότερου από εμάς, καθώς και εδώ, για μία ακόμα περίπτωση «καθηγητή» άσχετης ειδικότητας με πάθηση ίδια με της κας Γονέου.
___________________
* Ίσως πρέπει να πούμε μερικά λόγια και για την «πηγή» απ' όπου αναδημοσιεύεται η «μελέτη». Είναι μιά ιστοσελίδα κάποιου κου Δουρίδα, Έλληνα μετανάστη στο Τορόντο - μία ιστοσελίδα από ένα site αρκετά κιτς, σαφώς καλοπροαίρετο αλλά και σαφώς μη ειδικό: το domain είναι της εταιρείας του κου Δουρίδα, που αναλαμβάνει ...καθαρισμούς κτιρίων. Δείτε εδώ:
http://durabond.ca/gdouridas/glossa2.html
http://durabond.ca/gdouridas/
http://durabond.ca/
Στη σελίδα αυτή για την ελλ. γλώσσα, μαζί με τη μελέτη της κας Γονέου υπάρχει (φυσικά!) και το Hellenic Quest, καθώς και αποσπάσματα από τις παρανοϊκές 'μελέτες' κάποιου Σ.Α. Θεολόγου περί του «Κώδικος της Ελληνικής Γλώσσης». Απολαύστε ένα δείγμα του τελευταίου:
Ο ΕΡΜΗΣ εγεννήθη εντός ΣΠΗΛΑΙΟΥ. Βρέφος ακόμη εχαρακτηρίσθη ΚΛΕΠΤΗΣ. Είναι υιός τού Διός καί τής Μαίας. Κατά τόν Κώδικα ο ΕΡΜΗΣ σημαίνει τήν ΕΡ = εκπόρευσις τής Ροής (πρωτίστως τών φωτοενεργειών) ΜΗς = πρός τήν ορατήν μας φύσιν.
Άρα ο ΕΡΜΗΣ είναι τό φυσικόν ή ημερήσιον φώς. Ασφαλώς καί γεννάται (καθ' ημέραν) εντός Σπηλαίου, διότι ΣΠΗΛΑΙΟΝ σημαίνει ΣΗ = τό εσωτερικόν Πύρ, ΛΑΙΟΝ = τών ηλιακών αιωνίων δυνάμεων.
Είναι υιός τού ΔΙΟΣ ή τής Δ = δυνάμεως, η οποία Ι = κατέρχεται Α = εκ τής αρχικής δυνάμεως.
Η μητέρα του είναι η ΜΑΙΑ ή η Μ = ορατή μας φύσις η ΑΙ = αιωνία, εκ τής Α = αρχικής δυνάμεως. Αυτή η ΜΑΙΑ είναι η (Μ) ΑΙΑ = η πρώτη Γαία καί σύζυγος τού Πατρός Ουρανού. Στό ερώτημα διατί ως ΒΡΕΦΟΣ ακόμη γίνεται κλέπτης, ο Κώδικας απαντά ικανοποιητικώς.
ΒΡΕΦΟΣ σημαίνει τήν ΒΡΕ = ενέργειαν πού ρέειεκπορευομένη ΦΩς = τού φωτός σέ χώρον. Ως ΒΡΕΦΟΣ δήλα-δη ο ΕΡΝΗΣ ή τό φυσικόν φώς μάς τρέφει διότι Β+Ρ-->ΒΟΡΑ = τροφή.
Αλλά ως φώς Κ = πρός κάτω έρχεται, ΛΕ = εκπορεύοντας τήν ηλιακήν ακτινοβολίαν, Π = τήν Πυρίνην καί ΤΟς = στερεώνει τά φυσικά σώματα. Είναι δήλα-δη ΚΛΕ-ΠΤΗΣ.
Πρωτίστως ΚΛΕΠΤΗΣ δηλούται ο ήλιος μας, διότι χάριν ημών ΚΛΕ = πρός κάτω τό ηλιακόν φώς στέλλει καί ΠΤΗΣ = πατά στήν στερεάν γήν.
Πρόσφατα παρέλαβα το παρακάτω, που κυκλοφορεί σε διάφορα sites (με τη γνωστή συνέπεια να γίνει ένα ακόμα θλιβερό chain-mail):
Ομήρου... αγγλικά!
Πηγή:
http://durabond.ca/gdouridas/glossa2.html
Μία εργασία βασισμένη σε Μελέτη της ομογενούς καθηγήτριας Αναστασίας Γονέου.
Με τίτλο «Ελληνική Γλώσσα - τροφός όλων των γλωσσών», η Αναστασία Γονέου, μεταξύ άλλων, αναφέρει:
«Η Ομηρική (Ελληνική) Γλώσσα, αποτελεί τη βάση επάνω στην οποία στηρίχτηκαν πλήθος σύγχρονων γλωσσών. Ακόμα κι αν δεν υπήρχε καμία άλλη αναφορά, ακόμα κι αν δεν είχε διασωθεί κανένα προκατακλυσμιαίο μνημείο, θα αρκούσε η Ελληνική Γλώσσα ως απόδειξη της ύπαρξης στο παρελθόν, μίας εποχής μεγάλου πολιτισμού. Στη γλώσσα μας είναι εμφυτευμένη όλη η γνώση που κατέκτησε ο άνθρωπος, έως την παρούσα στιγμή. Κάθε ελληνική λέξη-όρος φέρει ένα βαρύ φορτίο νόησης, φορτίο που οι προγενέστεροι 'εξόδευσαν', για να κατακτήσουν γνωστικά τη συγκεκριμένη έννοια και να την 'βαπτίσουν' με το συγκεκριµένο όνομα-λέξη».
Παράδειγμα: [Ακολουθούν 62 αγγλικές (υποτίθεται) λέξεις με την ελληνική (υποτίθεται) προέλευσή τους.]
Κυκλοφορεί βέβαια μόνον από κύκλους σαν κι αυτούς που πιστεύουν και διαδίδουν το ανεκδιήγητο μύθευμα που λέγεται Hellenic Quest, ή που θεωρούν ότι υπήρχαν Έλληνες παντού επειδή και σε άλλους πολιτισμούς βρίσκουμε σχέδια παρόμοια με μαίανδρους ή ελληνικά γράμματα. Η σχετική ιδεοληψία γίνεται παραπάνω από φανερή στον γελοίο ισχυρισμό ότι «στη γλώσσα μας είναι εμφυτευμένη όλη η γνώση που κατέκτησε ο άνθρωπος».
Η «εργασία» αυτή δεν είναι παρά μιά ερασιτεχνική ψευδογλωσσολογική σαλάτα. Οι γλωσσολόγοι δουλεύουν με βάση τα σωζόμενα κείμενα και τις διαπιστωμένες περιπέτειες των λέξεων μέσα από αυτά, όχι απλώς παρατηρώντας ή ψάχνοντας για ομοιότητες (που μπορεί να είναι συμπτωματικές) και επινοώντας εικασίες. Σε περιπτώσεις όπως της κας Γονέου προηγείται η υπόθεση και αλιεύονται μόνον όσες 'αποδείξεις' φαίνεται να την υποστηρίζουν, ή, ακόμα χειρότερα, επινοούνται δήθεν αποδείξεις. Κλασικό σύμπτωμα ψευδοεπιστήμης - όπως ψευδοεπιστημονική παραπλάνηση είναι και η αναφορά στην ιδιότητα της «καθηγήτριας», γιατί η κα Γονέου μπορεί να είναι καθηγήτρια αλλά φυσικά δεν είναι γλωσσολόγος: ανήκει στην κατώτερη βαθμίδα διδακτικού προσωπικού του American University of Athens, όπου διδάσκει Management (τα πτυχία της, σύμφωνα με το δελτίο του AUA, είναι B.Sc. Management, Deree College, Greece, 1991, και M.A. Organizational Management, University of Phoenix, U.S.A., 1996).
Ορισμένα από τα παραδείγματα της «εργασίας» όντως προέρχονται από ελληνικές λέξεις. Σε αρκετές όμως περιπτώσεις (π.χ. father, mother, brother, water) παρουσιάζεται ως προέλευση αυτό που οι γλωσσολόγοι θεωρούν απλώς σχέση λόγω κοινής ινδοευρωπαϊκής ρίζας.
Σε πολλές περιπτώσεις τα ετυμολογικά λεξικά έχουν άλλη άποψη από την αυθαίρετη της κας Γονέου. Μερικά δείγματα (ως "Etymonline" αναφέρουμε το Online Etymology Dictionary, που βασίζεται πρωτευόντως σε επτά ετυμολογικά λεξικά της αγγλικής γλώσσας):
Γονέου: AFTER = Από το ομηρικό αυτάρ = μετά.
Etymonline: O.E. æfter "after, next, following in time," from O.E. of "off" ... + -ter a comparative suffix; thus originally meaning "more away, farther off."
Γονέου: BOSS = από το πόσσις = ο αφέντης του σπιτιού.
Etymonline: "overseer," 1649, ... from Du. baas "a master," origin obscure; ... baas attested in Eng. from 1625 as the standard title of a Du. ship's captain.
Γονέου: BRAVO = λατινικό, από το βραβείο.
Etymonline: as a cheer, "well done!" ... from It. bravo "brave, bold," orig. "wild, savage," possibly from M.L. bravus "cutthroat, villain," from L. pravus "crooked, depraved".
Γονέου: EYES = από το φάεα = μάτια.
Etymonline: O.E. ege (Mercian), eage (W. Saxon), from P.Gmc. augon, from PIE oqw- "to see" (cf. Skt. akshi "the eye, the number two," Gk. opsis "a sight," Goth. augo, O.C.S. oko, Lith. akis, L. oculus, Armenian aku).
Γονέου: ILLUSION = από το λίζει = παίζει.
Etymonline: from O.Fr. illusion "a mocking," from L. illusionem (nom. illusio) "a mocking, jesting, irony," from illudere "mock at," lit. "to play with," from in- "at" + ludere "to play".
Γονέου: MAYONNAISE = από την πόλη Mayon, που πήρε το όνομά της από το μάχων = ελληνικό όνομα και αδελφός του Αννίßα.
(Και γιατί ο Καρχηδόνιος Mago Barca θα πρέπει να είχε ελληνικό όνομα, και όχι φοινικικό —καθότι Φοίνικας— από τη λέξη "mgn" που σημαίνει "θεόσταλτος";)
Etymonline: 1841, from Fr. mayonnaise (1807), said to have been named in allusion to Mahon, seaport capital of island of Minorca, captured by France 1756; the sauce introduced in commemoration of the victory. But the dates make this seem doubtful.
Γονέου: SEX = από το έξις.
(Και πώς σχετίζεται το φύλο με την έξι;)
Etymonline: from L. sexus "state of being either male or female, gender." "Commonly taken with seco as division or 'half' of the race" [Tucker], which would connect it to secare "to divide or cut" ... [βλ.] section, from L. sectionem (nom. sectio) "a cutting, cutting off, division," from sectus, pp. of secare "to cut," from PIE base *sek- "cut" (cf. O.C.S. seko, sesti "to cut," secivo "ax, hatchet;" Lith. isekti "to engrave, carve".
Περιλαμβάνονται και περιπτώσεις όπου σωστή αρχικά ετυμολόγηση εκτρέπεται σε αυθαιρεσία, π.χ. «BAR = λατινικά: barra από το μάρα = εργαλείο σιδηρουργού.» Κατά ποίο μηχανισμό είναι δυνατόν το μάρα να γίνει μπάρα;
Ενδεικτικό της σαλάτας είναι ότι ουκ ολίγες 'αγγλικές' λέξεις είναι αμιγώς λατινικές (π.χ. matrix, turbo) ή από άλλες γλώσσες (π.χ. bravo, frapper, karat). Επίσης, για μία λέξη επιστρατεύεται η πελασγική διάλεκτος, για μία άλλη η ευßοϊκή και για μία άλλη η ßοιωτική... (ενώ δεν λείπουν και ανορθογραφίες, όπως π.χ. moke αντί mock).
Ανυπέρβλητο όμως το εξής: «DAY = Οι Κρητικοί έλεγαν την ημέρα 'δία'. Και: ευδιάθετος = είναι σε καλή μέρα.» Για την κα Γονέου, αφού οι Κρητικοί έλεγαν τη μέρα δία, τότε ασφαλώς το day προέρχεται από τα ελληνικά... Πώς λέγεται η μέρα στα λατινικά και στα ιταλικά και πόσο κράτησε η ενετοκρατία στην Κρήτη ξέρει άραγε η κα Γονέου; (Όσο για το ευδιάθετος, που είναι ευ+διά+θέση, το να βλέπει κανείς στην πρόθεση «διά» την έννοια «μέρα» το αφήνουμε ασχολίαστο.)
Δείτε και εδώ, για τη γνώμη κάποιου ειδικότερου από εμάς, καθώς και εδώ, για μία ακόμα περίπτωση «καθηγητή» άσχετης ειδικότητας με πάθηση ίδια με της κας Γονέου.
___________________
* Ίσως πρέπει να πούμε μερικά λόγια και για την «πηγή» απ' όπου αναδημοσιεύεται η «μελέτη». Είναι μιά ιστοσελίδα κάποιου κου Δουρίδα, Έλληνα μετανάστη στο Τορόντο - μία ιστοσελίδα από ένα site αρκετά κιτς, σαφώς καλοπροαίρετο αλλά και σαφώς μη ειδικό: το domain είναι της εταιρείας του κου Δουρίδα, που αναλαμβάνει ...καθαρισμούς κτιρίων. Δείτε εδώ:
http://durabond.ca/gdouridas/glossa2.html
http://durabond.ca/gdouridas/
http://durabond.ca/
Στη σελίδα αυτή για την ελλ. γλώσσα, μαζί με τη μελέτη της κας Γονέου υπάρχει (φυσικά!) και το Hellenic Quest, καθώς και αποσπάσματα από τις παρανοϊκές 'μελέτες' κάποιου Σ.Α. Θεολόγου περί του «Κώδικος της Ελληνικής Γλώσσης». Απολαύστε ένα δείγμα του τελευταίου:
Ο ΕΡΜΗΣ εγεννήθη εντός ΣΠΗΛΑΙΟΥ. Βρέφος ακόμη εχαρακτηρίσθη ΚΛΕΠΤΗΣ. Είναι υιός τού Διός καί τής Μαίας. Κατά τόν Κώδικα ο ΕΡΜΗΣ σημαίνει τήν ΕΡ = εκπόρευσις τής Ροής (πρωτίστως τών φωτοενεργειών) ΜΗς = πρός τήν ορατήν μας φύσιν.
Άρα ο ΕΡΜΗΣ είναι τό φυσικόν ή ημερήσιον φώς. Ασφαλώς καί γεννάται (καθ' ημέραν) εντός Σπηλαίου, διότι ΣΠΗΛΑΙΟΝ σημαίνει ΣΗ = τό εσωτερικόν Πύρ, ΛΑΙΟΝ = τών ηλιακών αιωνίων δυνάμεων.
Είναι υιός τού ΔΙΟΣ ή τής Δ = δυνάμεως, η οποία Ι = κατέρχεται Α = εκ τής αρχικής δυνάμεως.
Η μητέρα του είναι η ΜΑΙΑ ή η Μ = ορατή μας φύσις η ΑΙ = αιωνία, εκ τής Α = αρχικής δυνάμεως. Αυτή η ΜΑΙΑ είναι η (Μ) ΑΙΑ = η πρώτη Γαία καί σύζυγος τού Πατρός Ουρανού. Στό ερώτημα διατί ως ΒΡΕΦΟΣ ακόμη γίνεται κλέπτης, ο Κώδικας απαντά ικανοποιητικώς.
ΒΡΕΦΟΣ σημαίνει τήν ΒΡΕ = ενέργειαν πού ρέειεκπορευομένη ΦΩς = τού φωτός σέ χώρον. Ως ΒΡΕΦΟΣ δήλα-δη ο ΕΡΝΗΣ ή τό φυσικόν φώς μάς τρέφει διότι Β+Ρ-->ΒΟΡΑ = τροφή.
Αλλά ως φώς Κ = πρός κάτω έρχεται, ΛΕ = εκπορεύοντας τήν ηλιακήν ακτινοβολίαν, Π = τήν Πυρίνην καί ΤΟς = στερεώνει τά φυσικά σώματα. Είναι δήλα-δη ΚΛΕ-ΠΤΗΣ.
Πρωτίστως ΚΛΕΠΤΗΣ δηλούται ο ήλιος μας, διότι χάριν ημών ΚΛΕ = πρός κάτω τό ηλιακόν φώς στέλλει καί ΠΤΗΣ = πατά στήν στερεάν γήν.
13.7.08
Mεταφραστικά μαργαριτάρια: παρανόηση λέξεως, μέρος δεύτερον
Γράφει ο Π
Επιστρέφουμε στα απανθίσματα από την τηλεόραση με μιά δεύτερη δόση (η πρώτη εδώ) μαργαριταριών που οφείλονται αποκλειστικά σε παρανόηση κάποιας λέξεως - είτε οπτική, είτε ακουστική, είτε από άγνοια της σημασίας της λέξεως, είτε λόγω συγχύσεως δύο διαφορετικών εννοιών.
Θέλουμε ισότητα, φωνάζουν κάποιοι εξεγερμένοι σκλάβοι («we want equality»), αλλά ο μεταφραστής του Filmnet τους παρουσιάζει να έχουν λύσει τα βασικά τους προβλήματα και να ασχολούνται με πιο ραφινάτες απαιτήσεις: «θέλουμε ποιότητα»! Tι σου κάνει ένα γράμμα...
Στο Filmnet, πάλι, ο μεταφραστής βλέπει «Prefect Crassus», θεωρεί προφανώς ότι θα πρόκειται για τυπογραφικό λάθος και το αποδίδει ως «ο Tέλειος Kράσσος». Aλλά Prefect είναι ο Έπαρχος: δυστυχώς υπάρχουν περισσότερες λέξεις από όσες γνωρίζει ο Tέλειος Mεταφράσσος...
Στην Άπω Aνατολή, ως γνωστόν, υπάρχει σύγχυση του ρω με το λάμδα - καθώς και φτηνά ημερομίσθια. Ίσως λοιπόν εκεί αναθέτει το Star τις μεταφράσεις και του προκύπτει να γίνεται το «dairy products» «καθημερινά», αντί γαλακτοκομικά, «προϊόντα».
Kαι ίσως μιά άλλη μέθοδος περιστολής των εξόδων είναι η ανάθεση των μεταφράσεων σε συνταξιούχους με προβλήματα ακοής:
«I do what I can for people, but I'm no warrior, I'm no hero...», ομολογεί ο πρωταγωνιστής. O μεταφραστής του Filmnet ακούει lawyer αντί warrior: «δεν είμαι ούτε δικηγόρος ούτε ήρωας».
«Basic Boolean algebra». O μεταφραστής του Mακεδονία, αγνοώντας βέβαια την άλγεβρα του Boole, ακούει billion αντί Boolean: «βασική δισεκατομμυριακή άλγεβρα».
«Tell us what he said about the holy state of matrimony»: Στον Alpha, αντί για το μυστήριο του γάμου, γράφουν «πείτε μας τι είπε για την Aγία Tριάδα». Προχωρημένη η κώφωση που μετατρέπει το matrimony σε trinity, αλλά τουλάχιστον δεν απομακρύνθηκαν από τα θρησκευτικά πλαίσια - σε αντίθεση με το παρακάτω:
Καθολικός παπάς παίρνει τις όστιες και λέει «omens: you want some?» O μεταφραστής του Filmnet, πίνοντας ίσως και κανα ουισκάκι αντί να κάνει τη δουλειά του, ακούει almonds αντί omens και μεταφράζει: «αμύγδαλα. Θέλεις;»
Στον Antenna το «objectionable» γίνεται «αντικειμενικός»: ακούνε objective ή απλώς αγνοούν τη λέξη (= κάτι για το οποίο υπάρχουν αντιρρήσεις);
Πρόβλημα ακοής και άγνοιας μαζί στο Filmnet, και «my dirt bike» γίνεται «η βρώμικη μηχανή μου». (Dirt -και όχι dirty- bike είναι οι μοτοσυκλέτες μότο-κρος.)
Kι άλλο δείγμα άγνοιας (και παραλογισμού) στο Filmnet: «Any sex with a leprechaun?», η ερώτηση, «Έκανες σεξ με λεπρό;», η εντελώς ξεκάρφωτη απόδοση. (O λεπρός είναι leper. Leprechaun είναι μυθολογικό πλάσμα, ας πούμε σαν τους δικούς μας καλικάντζαρους.)
Σκανδαλώδης άγνοια στο Mακεδονία, όπου το «humanities major» γίνεται «έχει σπουδάσει ανθρωπολογία». Humanities είναι οι ανθρωπιστικές σπουδές, ενώ η ανθρωπολογία δεν μοιάζει καν: είναι ...anthropology.
Πιλότος μαχητικού αεροσκάφους συνιστά στον συνεπιβάτη του να προσδεθεί με τη ζώνη ασφαλείας: «better brace yourself». Στη NET μπερδεύουν το brace με το embrace και παραλογίζονται γράφοντας: «καλύτερα να αγκαλιάσεις τον εαυτό σου». (Μαζί και η κλασική κακοτεχνία να μεταφράζεται κατά λέξη αυτό που καθ' ημάς λέγεται μέση φωνή.)
Shoot σημαίνει πυροβολώ, σημαίνει όμως και γυρίζω ταινία. Σε ντοκυμανταίρ της NET προτίμησαν περίπου το πρώτο, αγνοώντας την αμελητέα λεπτομέρεια ότι το θέμα ήταν τα τεχνικά των κινηματογραφικών soundtracks, και έτσι «the actual shooting process» έγινε «η διαδικασία του φόνου».
Aνάλογα, mock σημαίνει χλευάζω, αλλά σημαίνει και προσποιούμαι, κάνω κάτι εικονικά. Στο Mακεδονία, σε ντοκυμανταίρ για την αμυντική συμπεριφορά κάποιων ζώων, θεώρησαν επίσης λογικότερο το πρώτο, οπότε το «that was a mock charge» έγινε «επίθεση χλευασμού».
Dummy είναι η κούκλα-ανδρείκελο, μεταφορικά όμως είναι ο στούρνος. H πρωταγωνίστρια παρωδίας ταινίας τρόμου συμβουλεύεται βιβλίο με τίτλο «Voodoo for Dummies» (συνήθης παιγνιώδης τίτλος για εγχειρίδια που απευθύνονται σε εντελώς ανίδεους), «βουντού για κούκλες» καταλαβαίνει κάποιος dummy του Mega.
Capital σημαίνει κεφάλαιο, σημαίνει και πρωτεύουσα. O μεταφραστής του Filmnet, dummy όσο δεν παίρνει (αφού υπάρχει η αποσαφήνιση που δεν αφήνει αμφιβολία), ακούει ή βλέπει «the nation's capital: Washington D.C.» και γράφει «το κεφάλαιο του κράτους»...
Aλλά δεν είναι μόνος. Ένας ακόμα dummy στον Alpha ακούει «I wish I had your worm's eye view on history», καταλαβαίνει warm αντί worm και παράγει το αλλόκοτο «μακάρι να είχα τη δική σου ζεστή ματιά στην ιστορία». (Worm's eye view είναι μεταφορική έκφραση ανάλογη με το bird's eye view: γενική επισκόπηση το δεύτερο, λεπτομερής αναδίφηση το πρώτο.)
Σε εκπομπή για τον Φρανκενστάιν και τις μεταφορές του στην οθόνη γίνεται αναφορά στην τολμηρή ταινία του Warhol, με σχόλιο «Frankenstein was now x-rated». O δύστυχος dummy του Mακεδονία αδυνατεί να αντιληφθεί ότι γίνεται λόγος για ταινία αυστηρά ακατάλληλη για ανηλίκους, καταφέρνει να σκεφτεί τις ακτινογραφίες (x-rays) και γράφει ότι «ο Φρανκενστάιν ήταν τώρα ραδιενεργός»...
Άλλος dummy, του Antenna, ακούει να μέμφονται κάποιες απρεπείς εκφράσεις για ομοφυλόφιλους με την παρατήρηση ότι τέτοια λόγια είναι «un-p.c.», αγνοεί ότι αυτό σημαίνει όχι politically correct, και μεταφράζει ότι τέτοια λόγια είναι «σα να προέρχονται από ηλεκτρονικό υπολογιστή»!
Ακριβώς όπως και τέτοιες μεταφράσεις...
Επιστρέφουμε στα απανθίσματα από την τηλεόραση με μιά δεύτερη δόση (η πρώτη εδώ) μαργαριταριών που οφείλονται αποκλειστικά σε παρανόηση κάποιας λέξεως - είτε οπτική, είτε ακουστική, είτε από άγνοια της σημασίας της λέξεως, είτε λόγω συγχύσεως δύο διαφορετικών εννοιών.
Θέλουμε ισότητα, φωνάζουν κάποιοι εξεγερμένοι σκλάβοι («we want equality»), αλλά ο μεταφραστής του Filmnet τους παρουσιάζει να έχουν λύσει τα βασικά τους προβλήματα και να ασχολούνται με πιο ραφινάτες απαιτήσεις: «θέλουμε ποιότητα»! Tι σου κάνει ένα γράμμα...
Στο Filmnet, πάλι, ο μεταφραστής βλέπει «Prefect Crassus», θεωρεί προφανώς ότι θα πρόκειται για τυπογραφικό λάθος και το αποδίδει ως «ο Tέλειος Kράσσος». Aλλά Prefect είναι ο Έπαρχος: δυστυχώς υπάρχουν περισσότερες λέξεις από όσες γνωρίζει ο Tέλειος Mεταφράσσος...
Στην Άπω Aνατολή, ως γνωστόν, υπάρχει σύγχυση του ρω με το λάμδα - καθώς και φτηνά ημερομίσθια. Ίσως λοιπόν εκεί αναθέτει το Star τις μεταφράσεις και του προκύπτει να γίνεται το «dairy products» «καθημερινά», αντί γαλακτοκομικά, «προϊόντα».
Kαι ίσως μιά άλλη μέθοδος περιστολής των εξόδων είναι η ανάθεση των μεταφράσεων σε συνταξιούχους με προβλήματα ακοής:
«I do what I can for people, but I'm no warrior, I'm no hero...», ομολογεί ο πρωταγωνιστής. O μεταφραστής του Filmnet ακούει lawyer αντί warrior: «δεν είμαι ούτε δικηγόρος ούτε ήρωας».
«Basic Boolean algebra». O μεταφραστής του Mακεδονία, αγνοώντας βέβαια την άλγεβρα του Boole, ακούει billion αντί Boolean: «βασική δισεκατομμυριακή άλγεβρα».
«Tell us what he said about the holy state of matrimony»: Στον Alpha, αντί για το μυστήριο του γάμου, γράφουν «πείτε μας τι είπε για την Aγία Tριάδα». Προχωρημένη η κώφωση που μετατρέπει το matrimony σε trinity, αλλά τουλάχιστον δεν απομακρύνθηκαν από τα θρησκευτικά πλαίσια - σε αντίθεση με το παρακάτω:
Καθολικός παπάς παίρνει τις όστιες και λέει «omens: you want some?» O μεταφραστής του Filmnet, πίνοντας ίσως και κανα ουισκάκι αντί να κάνει τη δουλειά του, ακούει almonds αντί omens και μεταφράζει: «αμύγδαλα. Θέλεις;»
Στον Antenna το «objectionable» γίνεται «αντικειμενικός»: ακούνε objective ή απλώς αγνοούν τη λέξη (= κάτι για το οποίο υπάρχουν αντιρρήσεις);
Πρόβλημα ακοής και άγνοιας μαζί στο Filmnet, και «my dirt bike» γίνεται «η βρώμικη μηχανή μου». (Dirt -και όχι dirty- bike είναι οι μοτοσυκλέτες μότο-κρος.)
Kι άλλο δείγμα άγνοιας (και παραλογισμού) στο Filmnet: «Any sex with a leprechaun?», η ερώτηση, «Έκανες σεξ με λεπρό;», η εντελώς ξεκάρφωτη απόδοση. (O λεπρός είναι leper. Leprechaun είναι μυθολογικό πλάσμα, ας πούμε σαν τους δικούς μας καλικάντζαρους.)
Σκανδαλώδης άγνοια στο Mακεδονία, όπου το «humanities major» γίνεται «έχει σπουδάσει ανθρωπολογία». Humanities είναι οι ανθρωπιστικές σπουδές, ενώ η ανθρωπολογία δεν μοιάζει καν: είναι ...anthropology.
Πιλότος μαχητικού αεροσκάφους συνιστά στον συνεπιβάτη του να προσδεθεί με τη ζώνη ασφαλείας: «better brace yourself». Στη NET μπερδεύουν το brace με το embrace και παραλογίζονται γράφοντας: «καλύτερα να αγκαλιάσεις τον εαυτό σου». (Μαζί και η κλασική κακοτεχνία να μεταφράζεται κατά λέξη αυτό που καθ' ημάς λέγεται μέση φωνή.)
Shoot σημαίνει πυροβολώ, σημαίνει όμως και γυρίζω ταινία. Σε ντοκυμανταίρ της NET προτίμησαν περίπου το πρώτο, αγνοώντας την αμελητέα λεπτομέρεια ότι το θέμα ήταν τα τεχνικά των κινηματογραφικών soundtracks, και έτσι «the actual shooting process» έγινε «η διαδικασία του φόνου».
Aνάλογα, mock σημαίνει χλευάζω, αλλά σημαίνει και προσποιούμαι, κάνω κάτι εικονικά. Στο Mακεδονία, σε ντοκυμανταίρ για την αμυντική συμπεριφορά κάποιων ζώων, θεώρησαν επίσης λογικότερο το πρώτο, οπότε το «that was a mock charge» έγινε «επίθεση χλευασμού».
Dummy είναι η κούκλα-ανδρείκελο, μεταφορικά όμως είναι ο στούρνος. H πρωταγωνίστρια παρωδίας ταινίας τρόμου συμβουλεύεται βιβλίο με τίτλο «Voodoo for Dummies» (συνήθης παιγνιώδης τίτλος για εγχειρίδια που απευθύνονται σε εντελώς ανίδεους), «βουντού για κούκλες» καταλαβαίνει κάποιος dummy του Mega.
Capital σημαίνει κεφάλαιο, σημαίνει και πρωτεύουσα. O μεταφραστής του Filmnet, dummy όσο δεν παίρνει (αφού υπάρχει η αποσαφήνιση που δεν αφήνει αμφιβολία), ακούει ή βλέπει «the nation's capital: Washington D.C.» και γράφει «το κεφάλαιο του κράτους»...
Aλλά δεν είναι μόνος. Ένας ακόμα dummy στον Alpha ακούει «I wish I had your worm's eye view on history», καταλαβαίνει warm αντί worm και παράγει το αλλόκοτο «μακάρι να είχα τη δική σου ζεστή ματιά στην ιστορία». (Worm's eye view είναι μεταφορική έκφραση ανάλογη με το bird's eye view: γενική επισκόπηση το δεύτερο, λεπτομερής αναδίφηση το πρώτο.)
Σε εκπομπή για τον Φρανκενστάιν και τις μεταφορές του στην οθόνη γίνεται αναφορά στην τολμηρή ταινία του Warhol, με σχόλιο «Frankenstein was now x-rated». O δύστυχος dummy του Mακεδονία αδυνατεί να αντιληφθεί ότι γίνεται λόγος για ταινία αυστηρά ακατάλληλη για ανηλίκους, καταφέρνει να σκεφτεί τις ακτινογραφίες (x-rays) και γράφει ότι «ο Φρανκενστάιν ήταν τώρα ραδιενεργός»...
Άλλος dummy, του Antenna, ακούει να μέμφονται κάποιες απρεπείς εκφράσεις για ομοφυλόφιλους με την παρατήρηση ότι τέτοια λόγια είναι «un-p.c.», αγνοεί ότι αυτό σημαίνει όχι politically correct, και μεταφράζει ότι τέτοια λόγια είναι «σα να προέρχονται από ηλεκτρονικό υπολογιστή»!
Ακριβώς όπως και τέτοιες μεταφράσεις...
8.7.08
Θρήνος, κλαυθμός και οδυρμός για τη ρημαγμένη γλώσσα
Έφτασε και στα δικά μας εισερχόμενα το chain mail που κυκλοφορεί τους τελευταίους μήνες για την επιστολή που έστειλε κάποιος κύπριος ευρωβουλευτής στον κύπριο Υπουργό Παιδείας, με την οποία προτείνει να μελετηθεί η πιθανότητα απλοποίησης της γραφής της ελληνικής γλώσσας.
Όπως είναι φυσικό, οι διάφοροι γλωσσολάγνοι πατριδοκάπηλοι δεν έχασαν την ευκαιρία να ακονίσουν τα ξίφη τους και να βγάλουν τις γνωστές εθνικιστικές κορώνες περί συνωμοσιών που εξυφαίνονται για να αφανίσουν την Ελλάδα και τον ελληνισμό, αλλά το πρόβλημα είναι ότι, επειδή το παράλογο του πράγματος είναι προφανές (τόσο προφανές, μάλιστα, που δεν θα έπρεπε καν να ασχολείται κανείς), παρασύρονται και φίλοι, συνάδελφοι, κ.τ.λ. και ξεσπαθώνουν κι οι ίδιοι: «Ακούς εκεί! Θέλουν να καταστρέψουν τη γλώσσα μας!» και άλλα τέτοια ωραία.
Για όσους τυχόν δεν το έχουν δει πουθενά, ακολουθεί το κείμενο της συγκεκριμένης αλυσιδωτής επιστολής:
Την απλοποίηση της ελληνικής γραφής ζητά ο κύπριος ευρωβουλευτής Μάριος Ματσάκης, με σχετική εισήγηση που υπέβαλε προς τον υπουργό Παιδείας της Κύπρου Ανδρέα Δημητρίου. Την πρόταση του κοινοποίησε και στους Έλληνες ευρωβουλευτές.
Ο κ. Ματσάκης προτείνει στον Κύπριο υπουργό τη σύσταση μιας ολιγομελούς επιτροπής γλωσσολόγων, οι οποίοι θα μπορούσαν, εμπεριστατωμένα να ενδιατρίψουν επί του θέματος και να δώσουν μια επιστημονικά έγκυρη πρόταση για τον εκμοντερνισμό / απλοποίηση της Ελληνικής γραφής.
Στην επιστολή του ο Κύπριος ευρωβουλευτής παραθέτει ως 'τροφή για σκέψη' τα εξής:
1. Να καταργηθούν τα γράμματα 'η' και 'υ' και να αντικατασταθούν από το γράμμα 'ι'.
2. Να καταργηθεί το γράμμα 'ω' και να αντικατασταθεί από το γράμμα 'ο'.
3. Να καταργηθούν οι εξής συνδυασμοί γραμμάτων και να αντικατασταθούν ως εξής: 'αι'---> 'ε', 'ει'--->'ι', 'οι--->ι', 'υι'--->ι','αυ'--->'αβ', 'ευ'--->'εβ'
4. Να καταργηθεί η χρήση του 'γγ' και να αντικατασταθεί από το 'γκ'.
5. Να καταργηθεί το τελικό γράμμα 'ς' και να αντικατασταθεί από το γράμμα 'σ'.
Ως αποτέλεσμα των ανωτέρω αλλαγών, αναφέρει ο .ευρωβουλευτής, το Ελληνικό αλφάβητο θα έχει μόνο 21γράμματα (α, β, γ, δ, ε, ζ, θ, ι, κ,λ, μ, ν , ξ , ο , π, ρ, σ, τ, φ, χ, ψ) και ένα μόνο δίψηφο (το 'ου').
Ο κ. Ματσάκης υποστηρίζει ότι η απλοποίηση της Ελληνικής γραφής καθίσταται αναγκαία μέσα στα πλαίσια μιας τάσης ενωτικής πορείας των γλωσσών στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Επιπλέον, μια τέτοια αλλαγή θα καταστήσει την Ελληνική γραφή πιο απλή και πολύ πιο εύχρηστη. Ιδιαίτερα όσον αφορά την χρήση ηλεκτρονικού υπολογιστή και σε σχέση με μεγάλο αριθμό ατόμων που έχουν διάφορες μορφές δυσλεξίας'.
Προωθήστε το mail αυτό για την ενημέρωση του κόσμου για τη νέα αυτή και δόλια ανθελληνική επίθεση, με το πρόσχημα δήθεν του εκσυγχρονισμού της (ήδη επικίνδυνα ρημαγμένης τα τελευταία χρόνια) γλώσσας μας!
Ο τύπος που μου έστειλε την επιστολή πρόσθεσε και δικό του υστερόγραφο, στο οποίο αναφέρεται στην γνωστή δήλωση που έκανε, δήθεν, ο Κίσινγκερ: ότι οι Έλληνες είναι, λέει, δυσκολοκυβέρνητος λαός και ότι πρέπει, λέει, να χτυπηθούν εκεί που τους πονάει, δηλαδή στη γλώσσα και τη θρησκεία, και άλλες τέτοιες αρλούμπες με τις οποίες δεν πρόκειται να ασχοληθώ.
Θα ξεκινήσω λέγοντας ότι, αν και δεν είμαι γλωσσολόγος, βρίσκω την εισήγηση του κ. Ματσάκη τραγικά παρωχημένη και εντελώς ανεδαφική. Η επιστημονικού επιπέδου συζήτηση για την απλοποίηση της γραφής της ελληνικής γλώσσας είχε ήδη αρχίσει από τη δεκαετία του 1920, όπως διαβάζω στις Ανορθογραφίες, και, επομένως, δεν είναι δα και καμιά φοβερή καινοτομία με την οποία θα μπορούσε να ταράξει κανείς τα νερά — κάτι στο οποίο ενδεχομένως αποσκοπούσε ο κ. Ματσάκης, που είναι από καιρό γνωστός στην Κύπρο για τις εντυπωσιοθηρικές του πράξεις και δηλώσεις. Επιπλέον (και ζητώ και πάλι συγγνώμη από τους πολύ καλούς γλωσσολόγους της ελληνικής μπλογκόσφαιρας που μπαίνω έτσι απρόσκλητος στα χωράφια τους), αν μια τέτοια συζήτηση είχε νόημα στις αρχές του 20ού αιώνα, που το νέο ελληνικό κράτος βρισκόταν ακόμη στα σπάργανα, σήμερα δεν έχει κανένα, με δεδομένο τον όγκο γραπτού λόγου που έχει τυπωθεί τα τελευταία 80 χρόνια. Μια τέτοιου εύρους απλοποίηση της γραφής σήμερα μόνο χάος και σύγχυση θα επέφερε.
Ο κ. Ματσάκης ισχυρίζεται πως η αλλαγή αυτή «καθίσταται αναγκαία μέσα στα πλαίσια μιας τάσης ενωτικής πορείας των γλωσσών στην Ευρωπαϊκή Ένωση». Συγγνώμη, αλλά αυτό είναι ανοησία· και το εννοώ κυριολεκτικά: αυτή η φράση δεν εμπεριέχει νόημα, δεν σημαίνει τίποτε. Και, βεβαίως, η αλλαγή που ευαγγελίζεται ο ευρωβουλευτής δεν καθίσταται καθόλου αναγκαία: αυτό είναι κάτι που χρειάζεται απόδειξη εκ μέρους του, και δεν πρόκειται να το δεχτεί κανείς έτσι.
Ο κ. Ματσάκης συνεχίζει λέγοντας ότι «μια τέτοια αλλαγή θα καταστήσει την Ελληνική γραφή πιο απλή και πολύ πιο εύχρηστη». Κάτι τέτοιο, φυσικά δεν ισχύει — μάλλον το αντίθετο θα συμβεί. Στόχος κάθε γλώσσας είναι να καθιστά εφικτή την επικοινωνία μεταξύ των ανθρώπων. Οι αλλαγές συμβαίνουν στην ουσία από μόνες τους, με σχεδόν δαρβινικό τρόπο: όσοι από τους τύπους και τις μορφές της γλώσσας διευκολύνουν την επικοινωνία, χρησιμοποιούνται και διατηρούνται στο χρόνο· όσοι, για οποιοδήποτε λόγο, τη δυσχεραίνουν, πέφτουν σε αχρηστία. Αν, λοιπόν, η ελληνική γλώσσα είχε, ας πούμε, ανάγκη την εξαφάνιση των ομόηχων φωνηέντων, τότε θα υπήρχε ισχυρή τάση προς αυτή την κατεύθυνση. Τέτοια τάση δεν βλέπω. Στην ομιλία, βέβαια, δεν υπάρχει διαφορά, αλλά οπτικά η ιστορική ορθογραφία παραμένει πολύ ισχυρή. Μια άνωθεν επιβολή αλλαγής στον τρόπο γραφής θα επιφέρει σοκ το οποίο θα είναι, εν πολλοίς, άχρηστο.
Θα διευκόλυνε, άραγε, στη χρήση των υπολογιστών μια ενδεχόμενη απλοποίηση; Ίσως ναι, ελάχιστα, και μετά από πολλά χρόνια, και μόνο ως προς τον αριθμό των απαιτούμενων πλήκτρων. Τρίχες, δηλαδή, μπροστά στην επανεκπαίδευση που θα χρειαζόταν.
Τέλος, τη δυσλεξία ο κ. Ματσάκης μάλλον την πρόσθεσε για λόγους εντυπωσιασμού, και για να τσιγκλήσει τα πολιτικώς ορθά αντανακλαστικά του αναγνώστη του. Βλέπετε, η δυσλεξία, σύμφωνα με την Ελληνική Εταιρία Δυσλεξίας, είναι μαθησιακή δυσκολία, με τα εξής κύρια συμπτώματα:
αντιστροφές γραμμάτων - αριθμών (ε αντί για 3)
αντιμεταθέσεις ή παραλείψεις ή προσθήκες γραμμάτων (ή συλλαβών) στην ίδια λέξη (πότι ή πι ή τοτόπι αντί για τόπι)
καθρεφτική ανάγνωση ή γραφή (εμ αντί με)
αντικαταστάσεις λέξεων με άλλες παρεμφερούς σημασίας (διαβάζουν ή γράφουν κοντός αντί για χαμηλός)
γενικά: κάνουν "περίεργα" και αδικαιολόγητα λάθη, έχουν δυσανάγνωστα γραπτά.
γενικά: δυσκολεύονται να μάθουν πίνακες, σειρές ονομάτων (π.χ. ημέρες της εβδομάδας, μήνες του χρόνου).
γενικά: δυσκολεύονται να αντιγράψουν από τον πίνακα ή από σημειώσεις.
γενικά: έχουν προβλήματα προσανατολισμού στο χώρο και στο χρόνο.
Τι σχέση έχουν όλα αυτά με τα ομόηχα, τα δίψηφα και τον «εκμοντερνισμό»; Πολύ σωστά μαντέψατε: απολύτως καμία.
Εντάξει, λοιπόν, ο κ. Ματσάκης έκανε μια παρωχημένη, ανεδαφική και ανόητη πρόταση. Πρέπει να τον σουβλίσουμε, τώρα; Πρέπει σώνει και καλά να τον συνδέσουμε με τις προσωπικές μας ιδεοληψίες, τα συμπλέγματα κατωτερότητας και τα σύνδρομα εθνικής ανεπάρκειας που μας διακατέχουν;
Για κάποιους, μάλλον πρέπει. Αλλιώς δεν εξηγείται το παραλήρημα με το οποίο τελειώνει το εν λόγω κείμενο, διαπιστώνοντας δόλιες ανθελληνικές επιθέσεις και επικίνδυνα ρημαγμένες γλώσσες. Προφανώς παντού υπάρχουν εχθροί που απεργάζονται διαρκώς την καταστροφή της ελληνικής γλώσσας και το ξεπάστρεμα του ένδοξου έθνους των Ελλήνων. Προφανώς είμαστε τόσο σημαντικοί στο παγκόσμιο γίγνεσθαι (νάτο το απαρέμφατο...) ώστε κάποιοι θέλουν να παραμείνουμε εσαεί ραγιάδες, και μας αποκρύπτουν την αλήθεια για το πραγματικό μας μεγαλείο, και φυσικά εκείνοι φταίνε που η πτωχή, πλην τίμια, Ελλάς έχει τα χάλια που έχει σήμερα στο παγκόσμιο στερέωμα, και δεν φταίμε εμείς, ας πούμε, που είτε έχουμε τυφλωθεί από το μαύρο χρήμα είτε παραμένουμε προσκολλημένοι με νύχια και με δόντια στο κλέος του απώτατου παρελθόντος σαν βρέφη στο βυζί της γριάς μάνας μας, κι ας είμαστε πια μαντράχαλοι μέχρι εκεί πάνω.
Πώς είπατε; Η γλώσσα μας είναι επικίνδυνα ρημαγμένη και οδεύει προς ολοκληρωτικό αφανισμό;
Ρε δεν πάτε στο διάολο, βραδιάτικα...
Όπως είναι φυσικό, οι διάφοροι γλωσσολάγνοι πατριδοκάπηλοι δεν έχασαν την ευκαιρία να ακονίσουν τα ξίφη τους και να βγάλουν τις γνωστές εθνικιστικές κορώνες περί συνωμοσιών που εξυφαίνονται για να αφανίσουν την Ελλάδα και τον ελληνισμό, αλλά το πρόβλημα είναι ότι, επειδή το παράλογο του πράγματος είναι προφανές (τόσο προφανές, μάλιστα, που δεν θα έπρεπε καν να ασχολείται κανείς), παρασύρονται και φίλοι, συνάδελφοι, κ.τ.λ. και ξεσπαθώνουν κι οι ίδιοι: «Ακούς εκεί! Θέλουν να καταστρέψουν τη γλώσσα μας!» και άλλα τέτοια ωραία.
Για όσους τυχόν δεν το έχουν δει πουθενά, ακολουθεί το κείμενο της συγκεκριμένης αλυσιδωτής επιστολής:
Την απλοποίηση της ελληνικής γραφής ζητά ο κύπριος ευρωβουλευτής Μάριος Ματσάκης, με σχετική εισήγηση που υπέβαλε προς τον υπουργό Παιδείας της Κύπρου Ανδρέα Δημητρίου. Την πρόταση του κοινοποίησε και στους Έλληνες ευρωβουλευτές.
Ο κ. Ματσάκης προτείνει στον Κύπριο υπουργό τη σύσταση μιας ολιγομελούς επιτροπής γλωσσολόγων, οι οποίοι θα μπορούσαν, εμπεριστατωμένα να ενδιατρίψουν επί του θέματος και να δώσουν μια επιστημονικά έγκυρη πρόταση για τον εκμοντερνισμό / απλοποίηση της Ελληνικής γραφής.
Στην επιστολή του ο Κύπριος ευρωβουλευτής παραθέτει ως 'τροφή για σκέψη' τα εξής:
1. Να καταργηθούν τα γράμματα 'η' και 'υ' και να αντικατασταθούν από το γράμμα 'ι'.
2. Να καταργηθεί το γράμμα 'ω' και να αντικατασταθεί από το γράμμα 'ο'.
3. Να καταργηθούν οι εξής συνδυασμοί γραμμάτων και να αντικατασταθούν ως εξής: 'αι'---> 'ε', 'ει'--->'ι', 'οι--->ι', 'υι'--->ι','αυ'--->'αβ', 'ευ'--->'εβ'
4. Να καταργηθεί η χρήση του 'γγ' και να αντικατασταθεί από το 'γκ'.
5. Να καταργηθεί το τελικό γράμμα 'ς' και να αντικατασταθεί από το γράμμα 'σ'.
Ως αποτέλεσμα των ανωτέρω αλλαγών, αναφέρει ο .ευρωβουλευτής, το Ελληνικό αλφάβητο θα έχει μόνο 21γράμματα (α, β, γ, δ, ε, ζ, θ, ι, κ,λ, μ, ν , ξ , ο , π, ρ, σ, τ, φ, χ, ψ) και ένα μόνο δίψηφο (το 'ου').
Ο κ. Ματσάκης υποστηρίζει ότι η απλοποίηση της Ελληνικής γραφής καθίσταται αναγκαία μέσα στα πλαίσια μιας τάσης ενωτικής πορείας των γλωσσών στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Επιπλέον, μια τέτοια αλλαγή θα καταστήσει την Ελληνική γραφή πιο απλή και πολύ πιο εύχρηστη. Ιδιαίτερα όσον αφορά την χρήση ηλεκτρονικού υπολογιστή και σε σχέση με μεγάλο αριθμό ατόμων που έχουν διάφορες μορφές δυσλεξίας'.
Προωθήστε το mail αυτό για την ενημέρωση του κόσμου για τη νέα αυτή και δόλια ανθελληνική επίθεση, με το πρόσχημα δήθεν του εκσυγχρονισμού της (ήδη επικίνδυνα ρημαγμένης τα τελευταία χρόνια) γλώσσας μας!
Ο τύπος που μου έστειλε την επιστολή πρόσθεσε και δικό του υστερόγραφο, στο οποίο αναφέρεται στην γνωστή δήλωση που έκανε, δήθεν, ο Κίσινγκερ: ότι οι Έλληνες είναι, λέει, δυσκολοκυβέρνητος λαός και ότι πρέπει, λέει, να χτυπηθούν εκεί που τους πονάει, δηλαδή στη γλώσσα και τη θρησκεία, και άλλες τέτοιες αρλούμπες με τις οποίες δεν πρόκειται να ασχοληθώ.
Θα ξεκινήσω λέγοντας ότι, αν και δεν είμαι γλωσσολόγος, βρίσκω την εισήγηση του κ. Ματσάκη τραγικά παρωχημένη και εντελώς ανεδαφική. Η επιστημονικού επιπέδου συζήτηση για την απλοποίηση της γραφής της ελληνικής γλώσσας είχε ήδη αρχίσει από τη δεκαετία του 1920, όπως διαβάζω στις Ανορθογραφίες, και, επομένως, δεν είναι δα και καμιά φοβερή καινοτομία με την οποία θα μπορούσε να ταράξει κανείς τα νερά — κάτι στο οποίο ενδεχομένως αποσκοπούσε ο κ. Ματσάκης, που είναι από καιρό γνωστός στην Κύπρο για τις εντυπωσιοθηρικές του πράξεις και δηλώσεις. Επιπλέον (και ζητώ και πάλι συγγνώμη από τους πολύ καλούς γλωσσολόγους της ελληνικής μπλογκόσφαιρας που μπαίνω έτσι απρόσκλητος στα χωράφια τους), αν μια τέτοια συζήτηση είχε νόημα στις αρχές του 20ού αιώνα, που το νέο ελληνικό κράτος βρισκόταν ακόμη στα σπάργανα, σήμερα δεν έχει κανένα, με δεδομένο τον όγκο γραπτού λόγου που έχει τυπωθεί τα τελευταία 80 χρόνια. Μια τέτοιου εύρους απλοποίηση της γραφής σήμερα μόνο χάος και σύγχυση θα επέφερε.
Ο κ. Ματσάκης ισχυρίζεται πως η αλλαγή αυτή «καθίσταται αναγκαία μέσα στα πλαίσια μιας τάσης ενωτικής πορείας των γλωσσών στην Ευρωπαϊκή Ένωση». Συγγνώμη, αλλά αυτό είναι ανοησία· και το εννοώ κυριολεκτικά: αυτή η φράση δεν εμπεριέχει νόημα, δεν σημαίνει τίποτε. Και, βεβαίως, η αλλαγή που ευαγγελίζεται ο ευρωβουλευτής δεν καθίσταται καθόλου αναγκαία: αυτό είναι κάτι που χρειάζεται απόδειξη εκ μέρους του, και δεν πρόκειται να το δεχτεί κανείς έτσι.
Ο κ. Ματσάκης συνεχίζει λέγοντας ότι «μια τέτοια αλλαγή θα καταστήσει την Ελληνική γραφή πιο απλή και πολύ πιο εύχρηστη». Κάτι τέτοιο, φυσικά δεν ισχύει — μάλλον το αντίθετο θα συμβεί. Στόχος κάθε γλώσσας είναι να καθιστά εφικτή την επικοινωνία μεταξύ των ανθρώπων. Οι αλλαγές συμβαίνουν στην ουσία από μόνες τους, με σχεδόν δαρβινικό τρόπο: όσοι από τους τύπους και τις μορφές της γλώσσας διευκολύνουν την επικοινωνία, χρησιμοποιούνται και διατηρούνται στο χρόνο· όσοι, για οποιοδήποτε λόγο, τη δυσχεραίνουν, πέφτουν σε αχρηστία. Αν, λοιπόν, η ελληνική γλώσσα είχε, ας πούμε, ανάγκη την εξαφάνιση των ομόηχων φωνηέντων, τότε θα υπήρχε ισχυρή τάση προς αυτή την κατεύθυνση. Τέτοια τάση δεν βλέπω. Στην ομιλία, βέβαια, δεν υπάρχει διαφορά, αλλά οπτικά η ιστορική ορθογραφία παραμένει πολύ ισχυρή. Μια άνωθεν επιβολή αλλαγής στον τρόπο γραφής θα επιφέρει σοκ το οποίο θα είναι, εν πολλοίς, άχρηστο.
Θα διευκόλυνε, άραγε, στη χρήση των υπολογιστών μια ενδεχόμενη απλοποίηση; Ίσως ναι, ελάχιστα, και μετά από πολλά χρόνια, και μόνο ως προς τον αριθμό των απαιτούμενων πλήκτρων. Τρίχες, δηλαδή, μπροστά στην επανεκπαίδευση που θα χρειαζόταν.
Τέλος, τη δυσλεξία ο κ. Ματσάκης μάλλον την πρόσθεσε για λόγους εντυπωσιασμού, και για να τσιγκλήσει τα πολιτικώς ορθά αντανακλαστικά του αναγνώστη του. Βλέπετε, η δυσλεξία, σύμφωνα με την Ελληνική Εταιρία Δυσλεξίας, είναι μαθησιακή δυσκολία, με τα εξής κύρια συμπτώματα:
αντιστροφές γραμμάτων - αριθμών (ε αντί για 3)
αντιμεταθέσεις ή παραλείψεις ή προσθήκες γραμμάτων (ή συλλαβών) στην ίδια λέξη (πότι ή πι ή τοτόπι αντί για τόπι)
καθρεφτική ανάγνωση ή γραφή (εμ αντί με)
αντικαταστάσεις λέξεων με άλλες παρεμφερούς σημασίας (διαβάζουν ή γράφουν κοντός αντί για χαμηλός)
γενικά: κάνουν "περίεργα" και αδικαιολόγητα λάθη, έχουν δυσανάγνωστα γραπτά.
γενικά: δυσκολεύονται να μάθουν πίνακες, σειρές ονομάτων (π.χ. ημέρες της εβδομάδας, μήνες του χρόνου).
γενικά: δυσκολεύονται να αντιγράψουν από τον πίνακα ή από σημειώσεις.
γενικά: έχουν προβλήματα προσανατολισμού στο χώρο και στο χρόνο.
Τι σχέση έχουν όλα αυτά με τα ομόηχα, τα δίψηφα και τον «εκμοντερνισμό»; Πολύ σωστά μαντέψατε: απολύτως καμία.
Εντάξει, λοιπόν, ο κ. Ματσάκης έκανε μια παρωχημένη, ανεδαφική και ανόητη πρόταση. Πρέπει να τον σουβλίσουμε, τώρα; Πρέπει σώνει και καλά να τον συνδέσουμε με τις προσωπικές μας ιδεοληψίες, τα συμπλέγματα κατωτερότητας και τα σύνδρομα εθνικής ανεπάρκειας που μας διακατέχουν;
Για κάποιους, μάλλον πρέπει. Αλλιώς δεν εξηγείται το παραλήρημα με το οποίο τελειώνει το εν λόγω κείμενο, διαπιστώνοντας δόλιες ανθελληνικές επιθέσεις και επικίνδυνα ρημαγμένες γλώσσες. Προφανώς παντού υπάρχουν εχθροί που απεργάζονται διαρκώς την καταστροφή της ελληνικής γλώσσας και το ξεπάστρεμα του ένδοξου έθνους των Ελλήνων. Προφανώς είμαστε τόσο σημαντικοί στο παγκόσμιο γίγνεσθαι (νάτο το απαρέμφατο...) ώστε κάποιοι θέλουν να παραμείνουμε εσαεί ραγιάδες, και μας αποκρύπτουν την αλήθεια για το πραγματικό μας μεγαλείο, και φυσικά εκείνοι φταίνε που η πτωχή, πλην τίμια, Ελλάς έχει τα χάλια που έχει σήμερα στο παγκόσμιο στερέωμα, και δεν φταίμε εμείς, ας πούμε, που είτε έχουμε τυφλωθεί από το μαύρο χρήμα είτε παραμένουμε προσκολλημένοι με νύχια και με δόντια στο κλέος του απώτατου παρελθόντος σαν βρέφη στο βυζί της γριάς μάνας μας, κι ας είμαστε πια μαντράχαλοι μέχρι εκεί πάνω.
Πώς είπατε; Η γλώσσα μας είναι επικίνδυνα ρημαγμένη και οδεύει προς ολοκληρωτικό αφανισμό;
Ρε δεν πάτε στο διάολο, βραδιάτικα...
6.7.08
Μικρή αφιέρωση σε ουφομανείς ουφολόγους
Όπως διαβάζω στο Bad Astronomy, κάποιος Ουαλός πήρε πρόσφατα τηλέφωνο την αστυνομία για να αναφέρει ότι ένα φωτεινό αντικείμενο αιωρούνταν στον ουρανό πάνω από το σπίτι του. Η αστυνομία πήγε επιτόπου (όπως είχε υποχρέωση, άλλωστε), και οι αστυνομικοί αμέσως κατάλαβαν πως επρόκειτο για τη Σελήνη. Το περίεργο είναι πώς δεν το κατάλαβε ο Ουαλός. Μα είναι δυνατόν να μην έχεις κάτσει ποτέ σου να χαζέψεις το φεγγάρι; Τι στο καλό κάνεις πάνω σ' αυτή τη γη; Συνέχεια σκυφτός είσαι;
Το παράδειγμα είναι ακραίο, βέβαια (παρότι πραγματικό), αλλά είναι αλήθεια ότι πολλές φορές στον ουρανό βλέπει κανείς πράγματα που δεν ξέρει τι είναι. Το πρόβλημα είναι ότι υπάρχουν κάποιοι αλλόκοτοι συμπολίτες μας που πιστεύουν ότι, επειδή οι ίδιοι δεν ξέρουν τι είναι, δεν ξέρει και κανείς άλλος -- καθώς και άλλοι, ακόμη πιο πυροβολημένοι, που αμέσως θεωρούν ότι αυτό που είδαν είναι οπωσδήποτε ιπτάμενος δίσκος.
Αυτοί οι τελευταίοι απαντούν συχνά σε περίεργες τηλεοπτικές εκπομπές...
Φωτό: Science@NASA
Το παράδειγμα είναι ακραίο, βέβαια (παρότι πραγματικό), αλλά είναι αλήθεια ότι πολλές φορές στον ουρανό βλέπει κανείς πράγματα που δεν ξέρει τι είναι. Το πρόβλημα είναι ότι υπάρχουν κάποιοι αλλόκοτοι συμπολίτες μας που πιστεύουν ότι, επειδή οι ίδιοι δεν ξέρουν τι είναι, δεν ξέρει και κανείς άλλος -- καθώς και άλλοι, ακόμη πιο πυροβολημένοι, που αμέσως θεωρούν ότι αυτό που είδαν είναι οπωσδήποτε ιπτάμενος δίσκος.
Αυτοί οι τελευταίοι απαντούν συχνά σε περίεργες τηλεοπτικές εκπομπές...
Φωτό: Science@NASA
4.7.08
E.E.Cummings: 41
[από τη συλλογή 50 Poems (1940)]
Για την Σ
up into the silence the green
silence with a white earth in it
you will(kiss me)go
out into the morning the young
morning with a warm world in it
(kiss me)you will go
on into the sunlight the fine
sunlight with a firm day in it
you will go(kiss me
down into your memory and
a memory and memory
i)kiss me(will go)
πάνω προς τη σιωπή την πράσινη
σιωπή με μιάν άσπρη μέσα της γη
θα(φίλα με)πας
έξω προς το πρωί το νεαρό
πρωί μ'έναν ζεστό μέσα του κόσμο
(φίλα με)θα πας
μπρος προς το ηλιόφως το ωραίο
ηλιόφως με μιά στέρεη μέσα του μέρα
θα πας(φίλα με
κάτω προς τη μνήμη σου και
μιά μνήμη και μνήμη
θα)φίλα με(πάω)
Μετάφραση: Π
[Ακούγεται μιά Sarabande του Lully. Διευθύνει ο Jordi Savall.]
Για την Σ
up into the silence the green
silence with a white earth in it
you will(kiss me)go
out into the morning the young
morning with a warm world in it
(kiss me)you will go
on into the sunlight the fine
sunlight with a firm day in it
you will go(kiss me
down into your memory and
a memory and memory
i)kiss me(will go)
πάνω προς τη σιωπή την πράσινη
σιωπή με μιάν άσπρη μέσα της γη
θα(φίλα με)πας
έξω προς το πρωί το νεαρό
πρωί μ'έναν ζεστό μέσα του κόσμο
(φίλα με)θα πας
μπρος προς το ηλιόφως το ωραίο
ηλιόφως με μιά στέρεη μέσα του μέρα
θα πας(φίλα με
κάτω προς τη μνήμη σου και
μιά μνήμη και μνήμη
θα)φίλα με(πάω)
Μετάφραση: Π
[Ακούγεται μιά Sarabande του Lully. Διευθύνει ο Jordi Savall.]
1.7.08
Ξεσκόνισμα
Είπαμε ότι θα επιστρέψουμε τον Ιούλιο, και αυτό κάνουμε, παρόλο που οι λόγοι της απουσίας μας δεν εξέλιπαν (να τα μας, πάλι αρχίσαμε τις καθαρεύουσες…). Με άλλα λόγια, οι προθεσμίες ακόμη τρέχουν, η δουλειά ακόμη προχωράει με ρυθμούς χελώνας (δυστυχώς όχι εκείνης του Αισώπου…), και δεν φαίνεται κανένα ιδιαίτερα λαμπερό φως στο σκοτεινό ορίζοντα…
Απ’ ό,τι βλέπω, η μπλογκόσφαιρα είναι όπως την αφήσαμε, απλώς λίγο χειρότερη, μια που συνεχίζει να προσεγγίζει ολοένα και περισσότερο το ύφος και το ήθος του πραγματικού κόσμου — τόσο που δεν μπορώ να προσάψω τίποτε σε όσους επιλέγουν να την εγκαταλείψουν.
Αντίθετα, αν η κυβέρνηση προχωρήσει με τη φημολογούμενη νομοθετική ρύθμιση για τα μπλογκ, μπορεί να ακολουθήσουμε κι εμείς την ίδια πορεία…
Ως τότε, καλώς σας (ξανα)βρήκαμε, και καλό μήνα.
Απ’ ό,τι βλέπω, η μπλογκόσφαιρα είναι όπως την αφήσαμε, απλώς λίγο χειρότερη, μια που συνεχίζει να προσεγγίζει ολοένα και περισσότερο το ύφος και το ήθος του πραγματικού κόσμου — τόσο που δεν μπορώ να προσάψω τίποτε σε όσους επιλέγουν να την εγκαταλείψουν.
Αντίθετα, αν η κυβέρνηση προχωρήσει με τη φημολογούμενη νομοθετική ρύθμιση για τα μπλογκ, μπορεί να ακολουθήσουμε κι εμείς την ίδια πορεία…
Ως τότε, καλώς σας (ξανα)βρήκαμε, και καλό μήνα.
3.3.08
Διάλειμμα ολίγων μηνών...
Πέρυσι είχαμε διακόψει για λίγο τη λειτουργία του Gravity & the Wind λόγω φόρτου εργασίας. Έκτοτε, τα πράγματα χειροτέρεψαν...
Αυτή τη στιγμή, τρέχω μέσα σ’ ένα λαβύρινθο, κυνηγημένος από έναν ιδιαιτέρως άγριο θηλυκό Μινώταυρο που ακούει στο αλλόκοτο όνομα «Προθεσμία».
Προκειμένου να του ξεφύγω και να βγω από το λαβύρινθο σώος και (σχετικά) αβλαβής, θα διακόψουμε και πάλι — αυτή τη φορά ως τον Ιούλιο. Κάποια στιγμή αύριο (Τρίτη) θα κλείσουν και τα σχόλια.
Σας αφήνω με λίγες σκέψεις:
- Ο φόβος είναι ο φονιάς του νου (σύμφωνα με το Dune), αλλά και ο διαλύτης της δημοκρατίας. Όταν οι πολίτες φοβούνται να εκφράσουν την άποψή τους, είτε εξαιτίας του κράτους είτε εξαιτίας άλλων πολιτών, η δημοκρατία πάει περίπατο.
- Η πρόδηλη ηλιθιότητα του εθνικισμού των γειτόνων (άκουσα κάτι ανοησίες περί 7.000 χρόνων μακεδονικής ιστορίας...) θα πρέπει να είναι παράδειγμα προς αποφυγή, όχι προς μίμηση.
- Τέλος, όλοι αυτοί που μιλάνε τελευταίως για ρύθμιση ή αυτορύθμιση, καλά θα κάνουν να αφήσουν τα ιστολόγια στην ησυχία τους και να κοιτάξουν να ρυθμίσουν τη χοληστερίνη τους.
Εγώ, πάντως, αυτό θα κάνω...
cyrusgeo
_________________________
Σας αποχαιρετώ κι εγώ, προς το παρόν, με τέσσερα τραγούδια που με στέλνουν.
Π
The Greatest
Cat Power (Chan Marshall)
Reeperbahn
Tom Waits
Bloodflowers
Cure
Do You Love Me? (part 2)
Nick Cave
Αυτή τη στιγμή, τρέχω μέσα σ’ ένα λαβύρινθο, κυνηγημένος από έναν ιδιαιτέρως άγριο θηλυκό Μινώταυρο που ακούει στο αλλόκοτο όνομα «Προθεσμία».
Προκειμένου να του ξεφύγω και να βγω από το λαβύρινθο σώος και (σχετικά) αβλαβής, θα διακόψουμε και πάλι — αυτή τη φορά ως τον Ιούλιο. Κάποια στιγμή αύριο (Τρίτη) θα κλείσουν και τα σχόλια.
Σας αφήνω με λίγες σκέψεις:
- Ο φόβος είναι ο φονιάς του νου (σύμφωνα με το Dune), αλλά και ο διαλύτης της δημοκρατίας. Όταν οι πολίτες φοβούνται να εκφράσουν την άποψή τους, είτε εξαιτίας του κράτους είτε εξαιτίας άλλων πολιτών, η δημοκρατία πάει περίπατο.
- Η πρόδηλη ηλιθιότητα του εθνικισμού των γειτόνων (άκουσα κάτι ανοησίες περί 7.000 χρόνων μακεδονικής ιστορίας...) θα πρέπει να είναι παράδειγμα προς αποφυγή, όχι προς μίμηση.
- Τέλος, όλοι αυτοί που μιλάνε τελευταίως για ρύθμιση ή αυτορύθμιση, καλά θα κάνουν να αφήσουν τα ιστολόγια στην ησυχία τους και να κοιτάξουν να ρυθμίσουν τη χοληστερίνη τους.
Εγώ, πάντως, αυτό θα κάνω...
cyrusgeo
_________________________
Σας αποχαιρετώ κι εγώ, προς το παρόν, με τέσσερα τραγούδια που με στέλνουν.
Π
The Greatest
Cat Power (Chan Marshall)
Reeperbahn
Tom Waits
Bloodflowers
Cure
Do You Love Me? (part 2)
Nick Cave
29.2.08
(Δ΄ Ι. Π. Μ.) 5. in time of daffodils(who know
Ολοκληρώνουμε την Δ΄ Ιστοσυνάντηση Ποιητικής Μετάφρασης με το πέμπτο ποίημα του E.E. Cummings που είχαμε επιλέξει, από τη συλλογή 95 Poems τού 1958.
Καλή ανάγνωση.
in time of daffodils(who know
the goal of living is to grow)
forgetting why,remember how
in time of lilacs who proclaim
the aim of waking is to dream,
remember so(forgetting seem)
in time of roses(who amaze
our now and here with paradise)
forgetting if,remember yes
in time of all sweet things beyond
whatever mind may comprehend,
remember seek(forgetting find)
and in a mystery to be
(when time from time shall set us free)
forgetting me,remember me
_________________________
τον καιρό των ασφόδελων(που γνωρίζουν
πως σκοπός της ζωής είναι να αναπτύσσεσαι)
ξεχνώντας γιατί,θυμήσου πως
τον καιρό των πασχαλιών που δηλώνουν
πως στόχος της αφύπνισης είναι να ονειρεύεσαι,
θυμήσου έτσι(ξεχνώντας μοιάσε)
τον καιρό των ρόδων(που εκπλήσσουν
το τώρα και το εδώ μας με παράδεισο)
ξεχνώντας αν,θυμήσου ναι
τον καιρό όλων των ωραίων πραγμάτων πέρα από
ό,τι το μυαλό μπορεί να αντιλαμβάνεται
θυμήσου ψάξε(ξεχνώντας βρες)
και σε ένα μέλλον μυστήριο
(όταν ο καιρός απ'τον καιρό θα μας ελευθερώσει)
ξεχνώντας με,θυμήσου με
Μετάφραση: Ιφιμέδεια
_________________________
στο χρόνο του ασφόδελου (που καταλαβαίνει
σκοπός του είναι να ανεβαίνει)
ξεχνώντας γιατί, θυμάται πώς τα καταφέρνει
στο χρόνο της πασχαλιάς (που περηφανεύεται
ξυπνά μόνο για να ονειρεύεται)
θυμάται το λοιπόν(ξεχνώντας το φαίνεται)
στο χρόνο των ρόδων (που συνταράζουν
το παρόν μας με παράδεισο αγκαλιάζουν)
ξεχνώντας τα εάν, θυμούνται να τάζουν
στο χρόνο των γλυκών πραγμάτων που ζούνε
πέρα από όσα στο μυαλό χωράνε να μπούνε
θυμούνται να ψάχνουν(ξεχνώντας να βρούνε)
και στο μέλλον μυστήριο αυτό που θα βρεθούμε
(όταν απ'το χρόνο χάρις στο χρόνο θα λυτρωθούμε)
ξεχνώντας με, θυμήσου με
Μετάφραση: Αρκάτος
_________________________
όταν ανθούν οι ασφόδελοι(που ξέρουνε
πως μόνο για να μεγαλώνει ζει κανείς)
ξεχνώντας το γιατί,το πώς θυμήσου
όταν ανθούν οι πασχαλιές που διαλαλούν
πως μόνο για να ονειρεύεσαι ξυπνάς,
το έτσι θυμήσου(το μπορεί ξεχνώντας)
όταν ανθούν τα ρόδα(που θαμπώνουνε
το τώρα και το εδώ μας με παράδεισο)
ξεχνώντας το αν,το μάλιστα θυμήσου
όταν ανθεί τριγύρω κάθε τι γλυκό
που ό,τι θα χωρούσε ο νους το ξεπερνά
το πού θυμήσου(το να βρεις ξεχνώντας)
και σ'ένα θαύμα που θα'ρθεί(όταν για μας
θα φέρει ο χρόνος απ'το χρόνο λευτεριά)
εμένανε ξεχνώντας, εμένανε θυμήσου
Μετάφραση: Π
_________________________
UPDATE:
Τον καιρό των ασφοδέλων (που γνωρίζουν
πως σκοπός της ζωής είναι να μεγαλώσεις)
ξεχνώντας το γιατί, το πώς θυμίζουν
τον καιρό των πασχαλιών που δηλώνουν
πως το να ονειρεύεσαι είναι ο σκοπός του να ξυπνάς
θυμήσου, έτσι (μοιάζεις να ξεχνάς)
τον καιρό των τριαντάφυλλων (που καταπλήσσουν
το εδώ και το τώρα μας με παράδεισο)
ξεχνώντας το αν, το ναι θυμίζουν
τον καιρό των μικρών γλυκών επέκεινα
οτιδήποτε καταλαβαίνει το μυαλό μου
θυμάμαι ν' αναζητώ (ξεχνάω τα 'Εύρηκα')
και όταν ένα μυστήριο του μέλλοντος μας ζυγώσει
(όταν ο χρόνος από τον χρόνο μας απελευθερώσει)
ξεχνώντας εμένα, θυμάμαι εμένα
Μετάφραση: Yannis H
Καλή ανάγνωση.
in time of daffodils(who know
the goal of living is to grow)
forgetting why,remember how
in time of lilacs who proclaim
the aim of waking is to dream,
remember so(forgetting seem)
in time of roses(who amaze
our now and here with paradise)
forgetting if,remember yes
in time of all sweet things beyond
whatever mind may comprehend,
remember seek(forgetting find)
and in a mystery to be
(when time from time shall set us free)
forgetting me,remember me
_________________________
τον καιρό των ασφόδελων(που γνωρίζουν
πως σκοπός της ζωής είναι να αναπτύσσεσαι)
ξεχνώντας γιατί,θυμήσου πως
τον καιρό των πασχαλιών που δηλώνουν
πως στόχος της αφύπνισης είναι να ονειρεύεσαι,
θυμήσου έτσι(ξεχνώντας μοιάσε)
τον καιρό των ρόδων(που εκπλήσσουν
το τώρα και το εδώ μας με παράδεισο)
ξεχνώντας αν,θυμήσου ναι
τον καιρό όλων των ωραίων πραγμάτων πέρα από
ό,τι το μυαλό μπορεί να αντιλαμβάνεται
θυμήσου ψάξε(ξεχνώντας βρες)
και σε ένα μέλλον μυστήριο
(όταν ο καιρός απ'τον καιρό θα μας ελευθερώσει)
ξεχνώντας με,θυμήσου με
Μετάφραση: Ιφιμέδεια
_________________________
στο χρόνο του ασφόδελου (που καταλαβαίνει
σκοπός του είναι να ανεβαίνει)
ξεχνώντας γιατί, θυμάται πώς τα καταφέρνει
στο χρόνο της πασχαλιάς (που περηφανεύεται
ξυπνά μόνο για να ονειρεύεται)
θυμάται το λοιπόν(ξεχνώντας το φαίνεται)
στο χρόνο των ρόδων (που συνταράζουν
το παρόν μας με παράδεισο αγκαλιάζουν)
ξεχνώντας τα εάν, θυμούνται να τάζουν
στο χρόνο των γλυκών πραγμάτων που ζούνε
πέρα από όσα στο μυαλό χωράνε να μπούνε
θυμούνται να ψάχνουν(ξεχνώντας να βρούνε)
και στο μέλλον μυστήριο αυτό που θα βρεθούμε
(όταν απ'το χρόνο χάρις στο χρόνο θα λυτρωθούμε)
ξεχνώντας με, θυμήσου με
Μετάφραση: Αρκάτος
_________________________
όταν ανθούν οι ασφόδελοι(που ξέρουνε
πως μόνο για να μεγαλώνει ζει κανείς)
ξεχνώντας το γιατί,το πώς θυμήσου
όταν ανθούν οι πασχαλιές που διαλαλούν
πως μόνο για να ονειρεύεσαι ξυπνάς,
το έτσι θυμήσου(το μπορεί ξεχνώντας)
όταν ανθούν τα ρόδα(που θαμπώνουνε
το τώρα και το εδώ μας με παράδεισο)
ξεχνώντας το αν,το μάλιστα θυμήσου
όταν ανθεί τριγύρω κάθε τι γλυκό
που ό,τι θα χωρούσε ο νους το ξεπερνά
το πού θυμήσου(το να βρεις ξεχνώντας)
και σ'ένα θαύμα που θα'ρθεί(όταν για μας
θα φέρει ο χρόνος απ'το χρόνο λευτεριά)
εμένανε ξεχνώντας, εμένανε θυμήσου
Μετάφραση: Π
_________________________
UPDATE:
Τον καιρό των ασφοδέλων (που γνωρίζουν
πως σκοπός της ζωής είναι να μεγαλώσεις)
ξεχνώντας το γιατί, το πώς θυμίζουν
τον καιρό των πασχαλιών που δηλώνουν
πως το να ονειρεύεσαι είναι ο σκοπός του να ξυπνάς
θυμήσου, έτσι (μοιάζεις να ξεχνάς)
τον καιρό των τριαντάφυλλων (που καταπλήσσουν
το εδώ και το τώρα μας με παράδεισο)
ξεχνώντας το αν, το ναι θυμίζουν
τον καιρό των μικρών γλυκών επέκεινα
οτιδήποτε καταλαβαίνει το μυαλό μου
θυμάμαι ν' αναζητώ (ξεχνάω τα 'Εύρηκα')
και όταν ένα μυστήριο του μέλλοντος μας ζυγώσει
(όταν ο χρόνος από τον χρόνο μας απελευθερώσει)
ξεχνώντας εμένα, θυμάμαι εμένα
Μετάφραση: Yannis H
25.2.08
Η πχιότητα της τηλεοπτικής δημοσιογραφίας... (+UPDATE)
...φάνηκε πάλι σήμερα, με το καλημέρα της εκπομπής του Μάκη, ο οποίος είπε το απίστευτο: "αν είσαι μπλόγκερ στην Αμερική και τολμήσεις να βρίσεις κανέναν, σε πήγανε κατευθείαν μέσα" (ή κάπως έτσι).
Αν δεν ήμουν ως τώρα 100% σίγουρος ότι ο (δημοσιογράφος με δέλτα κεφαλαίο) Μάκης δεν έχει ιδέα από μπλογκ, τώρα είμαι. Στα αμερικανικά μπλογκ που παρακολουθώ (τουλάχιστον στα επιστημονικού ενδιαφέροντος, όπου οι διαχειριστές τους είναι πολλές φορές επώνυμοι), όποτε υπάρχει έντονο θέμα (όπως, ας πούμε, ο Δημιουργισμός και το πνευματικό παιδί του, ο Ευφυής Σχεδιασμός) το βρισίδι πάει κι έρχεται — το τι asshole, το τι dickhead, το τι he has his head so far up his ass πέφτει δε λέγεται. Και βέβαια ο θιγόμενος απαντά με τον ίδιο τρόπο — είτε με σχόλιο είτε από το δικό του μπλογκ ή ιστοσελίδα. Μήνυση κάνουν μόνο οι πολύ καραγκιόζηδες, οι οποίοι μετά γίνονται ο περίγελως της οικουμένης.
Μη με παρεξηγείτε — δεν περίμενα να ενημερωθώ για τίποτε από τον Μάκη, φυσικά. Απλώς ήλπιζα αυτή τη φορά η εκπομπή του να μην έχει ως θέμα τον ίδιο.
Γελάστηκα.
Υ.Γ.: Δεν ξέρω τι ακριβώς ζόρι τραβάνε όλοι αυτοί οι μπλόγκερ που καταφέρονται κατά της ανωνυμίας, αλλά ξέρω ότι άθελά τους υπονομεύουν το μέλλον της μπλογκόσφαιρας.
Υ.Γ. 2: Παρεμπιπτόντως, έχει δει ποτέ ο Δημοσιογράφος τι σούρνουν καθημερινά στον Μπους τα τελευταία 8 χρόνια οι Αμερικανοί μπλόγκερ (και οι δημοσιογράφοι, και οι καλλιτέχνες, και, και...); Δεν το νομίζω...
UPDATE
Σας συνιστώ να διαβάσετε το κείμενο του Περαστικού.
Αν δεν ήμουν ως τώρα 100% σίγουρος ότι ο (δημοσιογράφος με δέλτα κεφαλαίο) Μάκης δεν έχει ιδέα από μπλογκ, τώρα είμαι. Στα αμερικανικά μπλογκ που παρακολουθώ (τουλάχιστον στα επιστημονικού ενδιαφέροντος, όπου οι διαχειριστές τους είναι πολλές φορές επώνυμοι), όποτε υπάρχει έντονο θέμα (όπως, ας πούμε, ο Δημιουργισμός και το πνευματικό παιδί του, ο Ευφυής Σχεδιασμός) το βρισίδι πάει κι έρχεται — το τι asshole, το τι dickhead, το τι he has his head so far up his ass πέφτει δε λέγεται. Και βέβαια ο θιγόμενος απαντά με τον ίδιο τρόπο — είτε με σχόλιο είτε από το δικό του μπλογκ ή ιστοσελίδα. Μήνυση κάνουν μόνο οι πολύ καραγκιόζηδες, οι οποίοι μετά γίνονται ο περίγελως της οικουμένης.
Μη με παρεξηγείτε — δεν περίμενα να ενημερωθώ για τίποτε από τον Μάκη, φυσικά. Απλώς ήλπιζα αυτή τη φορά η εκπομπή του να μην έχει ως θέμα τον ίδιο.
Γελάστηκα.
Υ.Γ.: Δεν ξέρω τι ακριβώς ζόρι τραβάνε όλοι αυτοί οι μπλόγκερ που καταφέρονται κατά της ανωνυμίας, αλλά ξέρω ότι άθελά τους υπονομεύουν το μέλλον της μπλογκόσφαιρας.
Υ.Γ. 2: Παρεμπιπτόντως, έχει δει ποτέ ο Δημοσιογράφος τι σούρνουν καθημερινά στον Μπους τα τελευταία 8 χρόνια οι Αμερικανοί μπλόγκερ (και οι δημοσιογράφοι, και οι καλλιτέχνες, και, και...); Δεν το νομίζω...
UPDATE
Σας συνιστώ να διαβάσετε το κείμενο του Περαστικού.
23.2.08
Σελίδα 123...
(Κατόπιν πρόσκλησης από την Ιφιμέδεια.)
Α) cyrusgeo
Τα κοντινότερα βιβλία που έχω κοντά μου αυτή τη στιγμή που γράφω μπροστά στον υπολογιστή είναι τα βιβλία που μεταφράζω, ένα κάρο λεξικά, και τέσσερις διαφορετικές εκδόσεις της Βίβλου — γιατί μου χρειάζεται στη μετάφραση, μη νομίσετε τίποτε άλλο...
Επομένως, δεν μπορώ να χρησιμοποιήσω τίποτε απ' αυτά στο παιχνίδι της σελίδας 123.
Αντ' αυτών, θα χρησιμοποιήσω το βιβλίο που κάθεται (από το καλοκαίρι που το άρχισα — κι ακόμα δεν το έχω τελειώσει, ο ακαμάτης) αναπαυτικά πάνω στο λιλιπούτειο subwoofer δίπλα στο κρεβάτι μου. Θα κλέψω λίγο, βέβαια: θα χρησιμοποιήσω την 5η, 6η και 7η περίοδο, αντί για την 6η, 7η και 8η που απαιτεί το παιχνίδι, γιατί μετά την 7η αρχίζει άλλο κεφάλαιο.
Richard Dawkins, The God Delusion.
Σελίδα 123 — σε δική μου μετάφραση:
[Ο συγγραφέας μιλά προηγουμένως για τον Κώδικα Ντα Βίντσι και για τις αντιδράσεις των πιστών στην ομώνυμη κινηματογραφική ταινία.]
Είναι όντως επινοημένο, από την αρχή ως το τέλος: εφεύρημα, αποκύημα φαντασίας. Από αυτή την άποψη, είναι ακριβώς όπως τα ευαγγέλια. Με μόνη διαφορά ότι τα ευαγγέλια είναι αρχαία αποκυήματα φαντασίας, ενώ ο Κώδικας Ντα Βίντσι είναι σύγχρονο αποκύημα φαντασίας.
Β) Π
Δεν έχει καμμιά δουλειά εδώ η ντροπή
Εδώ το βίτσιο δεν δαμάζεται, όλα τα αψηφάει
Εδώ κι ο πάγος παίρνει φωτιά
Και η επιθυμία αποπλανά τον νου
-- Άμλετ, μτφ. Χειμωνά, εκδ. Κέδρος, σελ. 123.
Ομολογώ ότι έκανα μιά μικρή ζαβολιά. Δίπλα μου ήταν οι πέντε μεταφράσεις του Άμλετ που σκάλιζα αυτόν τον καιρό: κοίταξα και στις πέντε το ορισθέν σημείον και διάλεξα όποιο ήταν πιο ενδιαφέρον.
Προχωρώ επομένως και σε νέα ζαβολιά:
-- Bach, Έργα για Βιολί, εκδ. Dover, σελ. 123.
Α) cyrusgeo
Τα κοντινότερα βιβλία που έχω κοντά μου αυτή τη στιγμή που γράφω μπροστά στον υπολογιστή είναι τα βιβλία που μεταφράζω, ένα κάρο λεξικά, και τέσσερις διαφορετικές εκδόσεις της Βίβλου — γιατί μου χρειάζεται στη μετάφραση, μη νομίσετε τίποτε άλλο...
Επομένως, δεν μπορώ να χρησιμοποιήσω τίποτε απ' αυτά στο παιχνίδι της σελίδας 123.
Αντ' αυτών, θα χρησιμοποιήσω το βιβλίο που κάθεται (από το καλοκαίρι που το άρχισα — κι ακόμα δεν το έχω τελειώσει, ο ακαμάτης) αναπαυτικά πάνω στο λιλιπούτειο subwoofer δίπλα στο κρεβάτι μου. Θα κλέψω λίγο, βέβαια: θα χρησιμοποιήσω την 5η, 6η και 7η περίοδο, αντί για την 6η, 7η και 8η που απαιτεί το παιχνίδι, γιατί μετά την 7η αρχίζει άλλο κεφάλαιο.
Richard Dawkins, The God Delusion.
Σελίδα 123 — σε δική μου μετάφραση:
[Ο συγγραφέας μιλά προηγουμένως για τον Κώδικα Ντα Βίντσι και για τις αντιδράσεις των πιστών στην ομώνυμη κινηματογραφική ταινία.]
Είναι όντως επινοημένο, από την αρχή ως το τέλος: εφεύρημα, αποκύημα φαντασίας. Από αυτή την άποψη, είναι ακριβώς όπως τα ευαγγέλια. Με μόνη διαφορά ότι τα ευαγγέλια είναι αρχαία αποκυήματα φαντασίας, ενώ ο Κώδικας Ντα Βίντσι είναι σύγχρονο αποκύημα φαντασίας.
Β) Π
Δεν έχει καμμιά δουλειά εδώ η ντροπή
Εδώ το βίτσιο δεν δαμάζεται, όλα τα αψηφάει
Εδώ κι ο πάγος παίρνει φωτιά
Και η επιθυμία αποπλανά τον νου
-- Άμλετ, μτφ. Χειμωνά, εκδ. Κέδρος, σελ. 123.
Ομολογώ ότι έκανα μιά μικρή ζαβολιά. Δίπλα μου ήταν οι πέντε μεταφράσεις του Άμλετ που σκάλιζα αυτόν τον καιρό: κοίταξα και στις πέντε το ορισθέν σημείον και διάλεξα όποιο ήταν πιο ενδιαφέρον.
Προχωρώ επομένως και σε νέα ζαβολιά:
-- Bach, Έργα για Βιολί, εκδ. Dover, σελ. 123.
20.2.08
(Δ΄ Ι. Π. Μ.) 4. if i have made,my lady,intricate
Συνεχίζουμε την Δ΄ Ιστοσυνάντηση Ποιητικής Μετάφρασης με το τέταρτο ποίημα του E.E. Cummings, κι αυτό από τη συλλογή τού 1926 με τίτλο: is 5.
Καλή ανάγνωση.
if i have made,my lady,intricate
imperfect various things chiefly which wrong
your eyes(frailer than most deep dreams are frail)
songs less firm than your body's whitest song
upon my mind---if i have failed to snare
the glance too shy---if through my singing slips
the very skilful strangeness of your smile
the keen primeval silence of your hair
---let the world say "his most wise music stole
nothing from death"---
you only will create
(who are so perfectly alive)my shame:
lady through whose profound and fragile lips
the sweet small clumsy feet of April came
into the ragged meadow of my soul.
_________________________
εάν έχω κάνει, γυναίκα μου, ακατανόητα
ατελή διάφορα πράγματα κυρίως που ταράζουν
τα μάτια σου (ευάλωτα όσο τα πιο βαθειά όνειρα είναι ευάλωτα)
τραγούδια λιγότερο αιώνια από του
σώματός σου το πιο λευκό τραγούδι που αντηχεί
στο μυαλό μου - εάν δεν έχω καταφέρει να αιχμαλωτίσω
τη ματιά την πιο ταπεινή- εάν εξαιτίας του τραγουδιού μου παραπατά
η τόσο περίτεχνη παραξενιά του χαμόγελού σου
η παθιασμένη πρωτόγονη σιωπή των μαλλιών σου
---άσε τον κόσμο να πει "η πιο σοφή μουσική του δεν έκλεψε
τίποτα από το θάνατο"---
μόνο εσύ θα προκαλέσεις
(που είσαι τόσο τέλεια ζωντανή) τη ντροπή μου:
γυναίκα της οποίας τα αισθητά και εύθραυστα χείλη αφήσαν
τα μικρά γλυκά αδέξια πόδια του Απρίλη για να πατήσουν
στο κακοτράχαλο λειβάδι της ψυχής μου
Μετάφραση: Αρκάτος
_________________________
αν σκάρωσα, κυρά μου, πράματα σύνθετα
ατελή πολύμορφα που πάνω απ’ όλα αδικούν
τα μάτια σου (πιο αιθέρια απ’ όσο τα πιο μύχια όνειρα είναι αιθέρια)
τραγούδια λιγότερο σφιχτοδεμένα
απ’ του κορμιού σου το λευκότερο τραγούδι
στο νου μου -αν δεν κατάφερα να παγιδεύσω
τη ματιά την τόσο μαζεμένη-
αν μέσα απ’ το τραγούδισμά μου ξεγλιστρά
η αριστουργηματική του χαμογέλου σου παραξενιά
και των μαλλιών σου η βαθιά αρχέγονη σιωπή
--ας πει ο κόσμος πως «η πιο σοφή του μουσική
τίποτα από το θάνατο δεν έκλεψε»---
μόνη εσύ θα αποτυπώνεις
(που είσαι τόσο τέλεια ζωντανή) το ντρόπιασμά μου:
κυρά που μέσα από τ’ άδυτα κι εύθραυστα χείλη της
τα γλυκά τ’ άγαρμπα ποδαράκια τ’ Απρίλη τρύπωσαν
στο καταφαγωμένο της ψυχής μου βοσκοτόπι.
Μετάφραση: synas
_________________________
αν έφτιαξα,αγάπη μου,περίπλοκα
ελαττωματικά διάφορα κυρίως που αδικούν
τα μάτια σου(τ'ανάερα σχεδόν πιο κι απ'το κάθε μύχιο όνειρο)
τραγούδια που δε στέκουνε όσο τ'ολόλευκο τραγούδι του κορμιού σου
πάνω στο νου μου--αν να γητέψω δεν κατάφερα
το βλέμμα το συνεσταλμένο--αν όπως τραγουδάω ξεγλυστρά
η του χαμόγελού σου η τόσο επιδέξια παραξενιά
η των μαλλιών σου η άγρυπνη αρχέγονη σιωπή
--ας λένε όλοι "η πάνσοφή του μουσική
τίποτε απ'το θάνατο δεν έκλεψε"--
εσύ,μονάχα,θα με κάνεις
(που απαράμιλλα είσαι ζωντανή)ντροπή να νοιώθω:
αγάπη μου που τα βαθειά κι εύθραυστα χείλη της
φέραν του Απρίλη τα γλυκά μικρά αδέξια πόδια
στο ρημαγμένο το λιβάδι της ψυχής μου.
Μετάφραση: Π
_________________________
Αν έχω κάνει,κυρά μου,περίπλοκα
ατελή διάφορα πράγματα κυρίως που αδικούν
τα μάτια σου(πιό εύθραυστα απ'όσο είναι τα περισσότερα βαθιά όνειρα)
τραγούδια λιγότερο επίμονα απ'του κορμιού σου το λευκότερο τραγούδι
στο μυαλό μου -αν έχω αποτύχει να παγιδεύσω
το τόσο ντροπαλό το βλέμμα-αν μέσα απ'το τραγούδισμά μου διαφεύγει
η ίδια η επιδέξια ιδιομορφία του μειδιάματός σου
η έντονη πρωτόγονη σιωπή των μαλλιών σου
-ας πει ο κόσμος "η πιό σοφή του μουσική τίποτα
δεν έκλεψε απ'το θάνατο"
εσύ μόνον θα πλάσεις
(που είσαι τόσο τέλεια ζωντανή)την ντροπή μου:
κυρά που μέσα απ'τα βαθιά και εύθραυστα χείλη σου
τα γλυκά αδέξια ποδαράκια του Απρίλη ήρθαν
μέσα στο κουρελιασμένο λιβάδι της ψυχής μου.
Μετάφραση: Ιφιμέδεια
Καλή ανάγνωση.
if i have made,my lady,intricate
imperfect various things chiefly which wrong
your eyes(frailer than most deep dreams are frail)
songs less firm than your body's whitest song
upon my mind---if i have failed to snare
the glance too shy---if through my singing slips
the very skilful strangeness of your smile
the keen primeval silence of your hair
---let the world say "his most wise music stole
nothing from death"---
you only will create
(who are so perfectly alive)my shame:
lady through whose profound and fragile lips
the sweet small clumsy feet of April came
into the ragged meadow of my soul.
_________________________
εάν έχω κάνει, γυναίκα μου, ακατανόητα
ατελή διάφορα πράγματα κυρίως που ταράζουν
τα μάτια σου (ευάλωτα όσο τα πιο βαθειά όνειρα είναι ευάλωτα)
τραγούδια λιγότερο αιώνια από του
σώματός σου το πιο λευκό τραγούδι που αντηχεί
στο μυαλό μου - εάν δεν έχω καταφέρει να αιχμαλωτίσω
τη ματιά την πιο ταπεινή- εάν εξαιτίας του τραγουδιού μου παραπατά
η τόσο περίτεχνη παραξενιά του χαμόγελού σου
η παθιασμένη πρωτόγονη σιωπή των μαλλιών σου
---άσε τον κόσμο να πει "η πιο σοφή μουσική του δεν έκλεψε
τίποτα από το θάνατο"---
μόνο εσύ θα προκαλέσεις
(που είσαι τόσο τέλεια ζωντανή) τη ντροπή μου:
γυναίκα της οποίας τα αισθητά και εύθραυστα χείλη αφήσαν
τα μικρά γλυκά αδέξια πόδια του Απρίλη για να πατήσουν
στο κακοτράχαλο λειβάδι της ψυχής μου
Μετάφραση: Αρκάτος
_________________________
αν σκάρωσα, κυρά μου, πράματα σύνθετα
ατελή πολύμορφα που πάνω απ’ όλα αδικούν
τα μάτια σου (πιο αιθέρια απ’ όσο τα πιο μύχια όνειρα είναι αιθέρια)
τραγούδια λιγότερο σφιχτοδεμένα
απ’ του κορμιού σου το λευκότερο τραγούδι
στο νου μου -αν δεν κατάφερα να παγιδεύσω
τη ματιά την τόσο μαζεμένη-
αν μέσα απ’ το τραγούδισμά μου ξεγλιστρά
η αριστουργηματική του χαμογέλου σου παραξενιά
και των μαλλιών σου η βαθιά αρχέγονη σιωπή
--ας πει ο κόσμος πως «η πιο σοφή του μουσική
τίποτα από το θάνατο δεν έκλεψε»---
μόνη εσύ θα αποτυπώνεις
(που είσαι τόσο τέλεια ζωντανή) το ντρόπιασμά μου:
κυρά που μέσα από τ’ άδυτα κι εύθραυστα χείλη της
τα γλυκά τ’ άγαρμπα ποδαράκια τ’ Απρίλη τρύπωσαν
στο καταφαγωμένο της ψυχής μου βοσκοτόπι.
Μετάφραση: synas
_________________________
αν έφτιαξα,αγάπη μου,περίπλοκα
ελαττωματικά διάφορα κυρίως που αδικούν
τα μάτια σου(τ'ανάερα σχεδόν πιο κι απ'το κάθε μύχιο όνειρο)
τραγούδια που δε στέκουνε όσο τ'ολόλευκο τραγούδι του κορμιού σου
πάνω στο νου μου--αν να γητέψω δεν κατάφερα
το βλέμμα το συνεσταλμένο--αν όπως τραγουδάω ξεγλυστρά
η του χαμόγελού σου η τόσο επιδέξια παραξενιά
η των μαλλιών σου η άγρυπνη αρχέγονη σιωπή
--ας λένε όλοι "η πάνσοφή του μουσική
τίποτε απ'το θάνατο δεν έκλεψε"--
εσύ,μονάχα,θα με κάνεις
(που απαράμιλλα είσαι ζωντανή)ντροπή να νοιώθω:
αγάπη μου που τα βαθειά κι εύθραυστα χείλη της
φέραν του Απρίλη τα γλυκά μικρά αδέξια πόδια
στο ρημαγμένο το λιβάδι της ψυχής μου.
Μετάφραση: Π
_________________________
Αν έχω κάνει,κυρά μου,περίπλοκα
ατελή διάφορα πράγματα κυρίως που αδικούν
τα μάτια σου(πιό εύθραυστα απ'όσο είναι τα περισσότερα βαθιά όνειρα)
τραγούδια λιγότερο επίμονα απ'του κορμιού σου το λευκότερο τραγούδι
στο μυαλό μου -αν έχω αποτύχει να παγιδεύσω
το τόσο ντροπαλό το βλέμμα-αν μέσα απ'το τραγούδισμά μου διαφεύγει
η ίδια η επιδέξια ιδιομορφία του μειδιάματός σου
η έντονη πρωτόγονη σιωπή των μαλλιών σου
-ας πει ο κόσμος "η πιό σοφή του μουσική τίποτα
δεν έκλεψε απ'το θάνατο"
εσύ μόνον θα πλάσεις
(που είσαι τόσο τέλεια ζωντανή)την ντροπή μου:
κυρά που μέσα απ'τα βαθιά και εύθραυστα χείλη σου
τα γλυκά αδέξια ποδαράκια του Απρίλη ήρθαν
μέσα στο κουρελιασμένο λιβάδι της ψυχής μου.
Μετάφραση: Ιφιμέδεια
15.2.08
Κίτρινος Κάκτος
«Η παγκοσμιοποίηση και η νέα τάξη πραγμάτων έχουν μόνο έναν αντίπαλο: τους αρχαίους έλληνες κλασικούς».
Αυτό ισχυρίζεται η διαφήμιση των εκδόσεων «Κάκτος» που ακούγεται καθημερινά από το ραδιόφωνο. Το αποτέλεσμα είναι η διαφήμιση να απευθύνεται αποκλειστικά σε όσους εννοούν αυτές τις λέξεις με τον τρόπο που τις εννοεί ο «Κάκτος». Γιατί εγώ, τουλάχιστον, δεν καταλαβαίνω τι θέλει να πει ο ποιητής.
1. Τι εννοεί λέγοντας «παγκοσμιοποίηση»; Δεν μπορεί να εννοεί την οικονομική παγκοσμιοποίηση, γιατί αυτή ουδεμία σχέση έχει με την αρχαία ελληνική γραμματεία. Υποπτεύομαι ότι υπονοεί τη λεγόμενη «πολιτιστική παγκοσμιοποίηση», η οποία, όμως, είναι κατ’ ουσίαν ανύπαρκτη έννοια: είναι δεδομένο ότι, αν ένα κράτος είναι ισχυρότερο οικονομικά, στρατιωτικά, πολιτικά κ.ο.κ., θα ασκήσει και κάποια πολιτιστική επίδραση στα υπόλοιπα κράτη με τα οποία έρχεται σε επαφή. Αυτό δεν σημαίνει, σώνει και καλά, ότι οι τοπικοί πολιτισμοί θα αφανιστούν. Μπορεί να προκύψει κάποια ζύμωση που να οδηγήσει σε κάτι καινούργιο — ή μπορεί ο τοπικός πολιτισμός να είναι αρκετά «ισχυρός» (ό,τι κι αν σημαίνει αυτό) ώστε να βγει αλώβητος, ή ακόμη και κυρίαρχος.
2. Τι εννοεί λέγοντας «νέα τάξη πραγμάτων»; Κατά τη γνώμη μου, αυτή η διατύπωση είναι τόσο ασαφής που καταλήγει να μην έχει νόημα, παρά μόνο όταν χρησιμοποιείται στα πλαίσια συνωμοσιολογικών θεωριών περί «illuminati» κ.τ.λ. — οπότε αποκτά ένα νόημα ανόητο (συγγνώμη για το κακό λογοπαίγνιο…). Νομίζω πως κάποιοι, τουλάχιστον, από τους αρχαίους έλληνες κλασικούς που τόσο θαυμάζει (και καλά κάνει) ο «Κάκτος», θα έφριτταν στη σκέψη ότι το όνομά τους και τα γραπτά τους θα μπορούσαν ποτέ να χρησιμοποιηθούν για τη διαιώνιση συνωμοσιολογικών φληναφημάτων.
3. Τέλος, κατά ποίαν έννοια οι αρχαίοι έλληνες κλασικοί αποτελούν «αντίπαλον δέος» για την «παγκοσμιοποίηση» και τη «νέα τάξη πραγμάτων»; Φοβάμαι ότι εδώ ο «Κάκτος» υιοθετεί τη θεώρηση περί ενιαίου ελληνικού πολιτισμού και πιστεύει πως γυρνώντας πίσω στις «ρίζες» μας μπορούμε να ενισχύσουμε την πολιτιστική μας ταυτότητα.
Εδώ, όμως, υπάρχει ένα μικρό πρόβλημα: ο αρχαίος ελληνικός πολιτισμός και ο σημερινός ελληνικός πολιτισμός είναι δυο διαφορετικοί πολιτισμοί.
Ναι, είμαστε στον ίδιο γεωγραφικό χώρο.
Ναι, μιλάμε μια γλώσσα που είναι απευθείας απόγονος της αρχαίας ελληνικής, όπως περίπου τα ιταλικά είναι απευθείας απόγονος της αρχαίας λατινικής — και ας με διορθώσουν εδώ οι κλασικιστές αν κάνω λάθος.
Αλλά ο πολιτισμός της αρχαίας Αθήνας (γιατί, ας μη γελιόμαστε, αυτόν εννοούμε συνήθως λέγοντας «αρχαίος ελληνικός πολιτισμός») ελάχιστη σχέση έχει με τον σημερινό ελληνικό πολιτισμό — για την ακρίβεια, χάθηκε ήδη από τους πρώτους μεταχριστιανικούς αιώνες, μεταλλασσόμενος σε ρωμαιο-βυζαντινό, ο οποίος με τη σειρά του έγινε οθωμανο-χριστιανικός. Μετά την επανάσταση, προέκυψε ένας νεοελληνικός πολιτισμός, με σκόρπιες αναφορές σε όλους τους προηγούμενους, ο οποίος σιγά-σιγά οδήγησε στο σημερινό μεταμοντέρνο ελληνικό σύμφυρμα.
Μένω, λοιπόν, με την αρχική μου απορία: τι στο καλό εννοεί ο «Κάκτος» με αυτή την αλλόκοτη διαφήμιση; Πώς πετάει εδώ κι εκεί, ελαφρά τη καρδία, έννοιες που σηκώνουν πολλή συζήτηση, κι ακόμη περισσότερη αμφισβήτηση;
Τα κείμενα των αρχαίων ελλήνων κλασικών είναι από μόνα τους πολύ σπουδαία (και αξίζουν συγχαρητήρια στον «Κάκτο» για το τεράστιο αυτό εγχείρημα)· δεν χρειάζονται μια τέτοιου είδους προώθηση που απευθύνεται στο θυμικό του ακροατή με όρους κιτρινισμού…
Αυτό ισχυρίζεται η διαφήμιση των εκδόσεων «Κάκτος» που ακούγεται καθημερινά από το ραδιόφωνο. Το αποτέλεσμα είναι η διαφήμιση να απευθύνεται αποκλειστικά σε όσους εννοούν αυτές τις λέξεις με τον τρόπο που τις εννοεί ο «Κάκτος». Γιατί εγώ, τουλάχιστον, δεν καταλαβαίνω τι θέλει να πει ο ποιητής.
1. Τι εννοεί λέγοντας «παγκοσμιοποίηση»; Δεν μπορεί να εννοεί την οικονομική παγκοσμιοποίηση, γιατί αυτή ουδεμία σχέση έχει με την αρχαία ελληνική γραμματεία. Υποπτεύομαι ότι υπονοεί τη λεγόμενη «πολιτιστική παγκοσμιοποίηση», η οποία, όμως, είναι κατ’ ουσίαν ανύπαρκτη έννοια: είναι δεδομένο ότι, αν ένα κράτος είναι ισχυρότερο οικονομικά, στρατιωτικά, πολιτικά κ.ο.κ., θα ασκήσει και κάποια πολιτιστική επίδραση στα υπόλοιπα κράτη με τα οποία έρχεται σε επαφή. Αυτό δεν σημαίνει, σώνει και καλά, ότι οι τοπικοί πολιτισμοί θα αφανιστούν. Μπορεί να προκύψει κάποια ζύμωση που να οδηγήσει σε κάτι καινούργιο — ή μπορεί ο τοπικός πολιτισμός να είναι αρκετά «ισχυρός» (ό,τι κι αν σημαίνει αυτό) ώστε να βγει αλώβητος, ή ακόμη και κυρίαρχος.
2. Τι εννοεί λέγοντας «νέα τάξη πραγμάτων»; Κατά τη γνώμη μου, αυτή η διατύπωση είναι τόσο ασαφής που καταλήγει να μην έχει νόημα, παρά μόνο όταν χρησιμοποιείται στα πλαίσια συνωμοσιολογικών θεωριών περί «illuminati» κ.τ.λ. — οπότε αποκτά ένα νόημα ανόητο (συγγνώμη για το κακό λογοπαίγνιο…). Νομίζω πως κάποιοι, τουλάχιστον, από τους αρχαίους έλληνες κλασικούς που τόσο θαυμάζει (και καλά κάνει) ο «Κάκτος», θα έφριτταν στη σκέψη ότι το όνομά τους και τα γραπτά τους θα μπορούσαν ποτέ να χρησιμοποιηθούν για τη διαιώνιση συνωμοσιολογικών φληναφημάτων.
3. Τέλος, κατά ποίαν έννοια οι αρχαίοι έλληνες κλασικοί αποτελούν «αντίπαλον δέος» για την «παγκοσμιοποίηση» και τη «νέα τάξη πραγμάτων»; Φοβάμαι ότι εδώ ο «Κάκτος» υιοθετεί τη θεώρηση περί ενιαίου ελληνικού πολιτισμού και πιστεύει πως γυρνώντας πίσω στις «ρίζες» μας μπορούμε να ενισχύσουμε την πολιτιστική μας ταυτότητα.
Εδώ, όμως, υπάρχει ένα μικρό πρόβλημα: ο αρχαίος ελληνικός πολιτισμός και ο σημερινός ελληνικός πολιτισμός είναι δυο διαφορετικοί πολιτισμοί.
Ναι, είμαστε στον ίδιο γεωγραφικό χώρο.
Ναι, μιλάμε μια γλώσσα που είναι απευθείας απόγονος της αρχαίας ελληνικής, όπως περίπου τα ιταλικά είναι απευθείας απόγονος της αρχαίας λατινικής — και ας με διορθώσουν εδώ οι κλασικιστές αν κάνω λάθος.
Αλλά ο πολιτισμός της αρχαίας Αθήνας (γιατί, ας μη γελιόμαστε, αυτόν εννοούμε συνήθως λέγοντας «αρχαίος ελληνικός πολιτισμός») ελάχιστη σχέση έχει με τον σημερινό ελληνικό πολιτισμό — για την ακρίβεια, χάθηκε ήδη από τους πρώτους μεταχριστιανικούς αιώνες, μεταλλασσόμενος σε ρωμαιο-βυζαντινό, ο οποίος με τη σειρά του έγινε οθωμανο-χριστιανικός. Μετά την επανάσταση, προέκυψε ένας νεοελληνικός πολιτισμός, με σκόρπιες αναφορές σε όλους τους προηγούμενους, ο οποίος σιγά-σιγά οδήγησε στο σημερινό μεταμοντέρνο ελληνικό σύμφυρμα.
Μένω, λοιπόν, με την αρχική μου απορία: τι στο καλό εννοεί ο «Κάκτος» με αυτή την αλλόκοτη διαφήμιση; Πώς πετάει εδώ κι εκεί, ελαφρά τη καρδία, έννοιες που σηκώνουν πολλή συζήτηση, κι ακόμη περισσότερη αμφισβήτηση;
Τα κείμενα των αρχαίων ελλήνων κλασικών είναι από μόνα τους πολύ σπουδαία (και αξίζουν συγχαρητήρια στον «Κάκτο» για το τεράστιο αυτό εγχείρημα)· δεν χρειάζονται μια τέτοιου είδους προώθηση που απευθύνεται στο θυμικό του ακροατή με όρους κιτρινισμού…
14.2.08
Portishead
Ο τρίτος δίσκος τους αναμένεται στις 14 Απριλίου 2008.
Επιτέλους!
Sour Times
To pretend no one can find
The fallacies of morning rose
Forbidden fruit, hidden eyes
Curtises that I despise in me
Take a ride, take a shot now
Cos nobody loves me
Its true
Not like you do
Covered by the blind belief
That fantasies of sinful screens
Bear the facts, assume the dye
End the vows no need to lie, enjoy
Take a ride, take a shot now
Cos nobody loves me
Its true
Not like you do
Who oo am I, what and why
Cos all I have left is my memories of yesterday
Ohh these sour times
Cos nobody loves me
Its true
Not like you do
After time the bitter taste
Of innocence decent or race
Scattered seeds, buried lives
Mysteries of our disguise revolve
Circumstance will decide ....
Cos nobody loves me
Its true
Not like you do
Cos nobody loves me
Its true
Not like you
Nobody loves.. me
Its true
Not, like, you.. do
[www.azlyrics.com]
Υ.Γ.: Το τραγούδι αυτό δεν είναι από τα πιο χαρακτηριστικά τους, και μάλλον παραείναι χαρούμενο (για Portishead, εννοώ), αλλά γιορτάζει και ο "Άγιος" σήμερα, μεγάλη η χάρη του, οπότε...
Επιτέλους!
Sour Times
To pretend no one can find
The fallacies of morning rose
Forbidden fruit, hidden eyes
Curtises that I despise in me
Take a ride, take a shot now
Cos nobody loves me
Its true
Not like you do
Covered by the blind belief
That fantasies of sinful screens
Bear the facts, assume the dye
End the vows no need to lie, enjoy
Take a ride, take a shot now
Cos nobody loves me
Its true
Not like you do
Who oo am I, what and why
Cos all I have left is my memories of yesterday
Ohh these sour times
Cos nobody loves me
Its true
Not like you do
After time the bitter taste
Of innocence decent or race
Scattered seeds, buried lives
Mysteries of our disguise revolve
Circumstance will decide ....
Cos nobody loves me
Its true
Not like you do
Cos nobody loves me
Its true
Not like you
Nobody loves.. me
Its true
Not, like, you.. do
[www.azlyrics.com]
Υ.Γ.: Το τραγούδι αυτό δεν είναι από τα πιο χαρακτηριστικά τους, και μάλλον παραείναι χαρούμενο (για Portishead, εννοώ), αλλά γιορτάζει και ο "Άγιος" σήμερα, μεγάλη η χάρη του, οπότε...
11.2.08
Ρεπουμπλικάνικα μπουμπούκια
[Το ποστ αυτό αφιερώνεται σε όσους βλέπουν με αδιαφορία τις αμερικανικές εκλογές με το σκεπτικό «έλα, μωρέ, όλοι ίδιοι είναι».]
Για ορεκτικό, πάρτε μια δήλωση του Μάικ Χάκαμπι, πρώην πάστορα και υποψήφιου για το χρίσμα των Ρεπουμπλικάνων για τις αμερικανικές εκλογές του 2008:
[Κάποιοι από τους αντιπάλους μου] δεν θέλουν να αλλάξουν το Σύνταγμα, αλλά εγώ πιστεύω ότι είναι πολύ πιο εύκολο να αλλάξουμε το Σύνταγμα απ’ ό,τι θα ήταν να αλλάξουμε το λόγο του ζώντος Θεού, και αυτό πρέπει να κάνουμε: να διορθώσουμε το Σύνταγμα ώστε να προσαρμοστεί στον κανόνα [standards] του Θεού, και όχι να προσπαθήσουμε να αλλάξουμε τον κανόνα του Θεού.
Δεν ξέρω πώς σας φαίνεται αυτό, αλλά εμένα μου φαίνεται έκκληση για θεοκρατία. Το αστείο είναι πως οι ίδιοι οι Ρεπουμπλικάνοι, όταν έρχεται η κουβέντα στην ισλαμική θεοκρατία, την απορρίπτουν μετά βδελυγμίας και υποστηρίζουν την δυτικού τύπου δημοκρατία – όπως θα δείτε πιο κάτω.
Την προηγούμενη εβδομάδα, ο μορμόνος (δεν θα σταθώ εδώ, αλλά έχει κι αυτό την πλάκα του) Μιτ Ρόμνι παραιτήθηκε από τη διεκδίκηση του χρίσματος των Ρεπουμπλικάνων. Στην ομιλία που έκανε για να κοινοποιήσει την απόφασή του, είπε (μεταξύ άλλων) τα εξής ωραία:
Οι συντηρητικές αξίες είναι τώρα ακόμα πιο αναγκαίες. Είμαστε αντιμέτωποι με μια νέα γενιά προκλήσεων οι οποίες απειλούν την ευημερία μας, την ασφάλειά μας και το μέλλον μας. Είμαι πεπεισμένος ότι αν η Αμερική δεν αλλάξει πορεία θα γίνουμε η Γαλλία του 21ου αιώνα – ένα κατά τα άλλα σπουδαίο έθνος που όμως δεν θα είναι πλέον ο ηγέτης του κόσμου, δεν θα είναι πλέον η υπερδύναμη. Και για μένα αυτό είναι αδιανόητο.
[…]
Ο καλύτερος σύμμαχος που έχει γνωρίσει και θα γνωρίσει ποτέ η ειρήνη είναι μια δυνατή Αμερική. Και γι’ αυτό πρέπει να σταθούμε στο ύψος των περιστάσεων, όπως πάντοτε κάναμε ως τώρα, και να αντιμετωπίσουμε τις προκλήσεις που έχουμε μπροστά μας. Ίσως η πιο σημαντική απ’ αυτές είναι η επίθεση στον αμερικανικό πολιτισμό.
[…]
Η απειλή για τον πολιτισμό μας έρχεται από μέσα.
[…]
Η επίθεση στην πίστη και τη θρησκεία είναι εξίσου ανελέητη. Και η ανοχή προς την πορνογραφία και τις ελεύθερες σεξουαλικές σχέσεις, σε συνδυασμό με τα διεστραμμένα κίνητρα που παρέχουν τα κρατικά προγράμματα κοινωνικής πρόνοιας, έχουν οδηγήσει στη σημερινή σκοτεινή πραγματικότητα: το 68% των παιδιών των αφροαμερικανών, το 45% των ισπανόφωνων και το 25% των λευκών γεννιούνται εκτός γάμου. Γι’ αυτά τα παιδιά είναι πολύ πιο δύσκολο να πετύχουν στο σχολείο – και στη ζωή. Ένα έθνος χτισμένο πάνω στις αρχές των ιδρυτών μας δεν μπορεί να σταθεί για πολύ όταν τα παιδιά του μεγαλώνουν χωρίς πατέρα στο σπίτι.
[…]
Είναι καιρός ο αμερικανικός λαός να ενισχύσει το θεσμό του γάμου μέσω αναθεώρησης του συντάγματος, έτσι ώστε οι αριστεροί [liberal] δικαστές να μην μπορούν να του επιτίθενται.
Η Ευρώπη αντιμετωπίζει μια δημογραφική καταστροφή. Αυτή είναι το αναπόφευκτο προϊόν της εξασθενημένης πίστης στον Δημιουργό, της αποτυχίας του θεσμού της οικογένειας, της ασέβειας προς την ιερότητα της ανθρώπινης ζωής [εννοεί τις εκτρώσεις] και της διαβρωμένης ηθικής. Μερικοί λένε πως ο πολιτισμός είναι απλώς κάτι το συμπληρωματικό στη ζωτικότητα της Αμερικής. Εμείς λέμε πως είναι η πηγή της δύναμής μας. Και δεν πτοούμαστε από τα χαχανητά και τα πονηρά βλέμματα όταν υπερασπιζόμαστε τις οικογενειακές αξίες, την ηθική και τον πολιτισμό.
[…]
Αυτοί οι οπαδοί της Τζιχάντ πολεμούν κάθε είδους δημοκρατία — γι’ αυτούς, η δημοκρατία είναι βλάσφημη, γιατί λέει ότι οι πολίτες, και όχι ο Θεός, διαμορφώνουν το νόμο. [Την έννοια της λέξης «ειρωνεία», την ξέρει; Εδώ είναι αυτό που σας έλεγα στην αρχή και που, ευλόγως, δημιουργεί το ερώτημα: πόσος ακριβώς Θεός είναι επιθυμητός; Ή μήπως δεν είναι θέμα ποσότητας αλλά ποιότητας – δηλ. ποιος ακριβώς είναι ο Θεός που γουστάρουμε;]
[…]
Και ο Μπαράκ και η Χίλαρι έχουν καταστήσει σαφείς τις προθέσεις τους σε σχέση με το Ιράκ και τον πόλεμο κατά της τρομοκρατίας. Σκοπεύουν να υποχωρήσουν και να δεχτούν την ήττα. Και οι συνέπειες θα είναι καταστροφικές. Αυτό θα σημάνει κι άλλες επιθέσεις προς την Αμερική, με έδρα ασφαλή καταφύγια [εννοεί «χώρες»] που θα κάνουν το Αφγανιστάν επί Ταλιμπάν να μοιάζει με παιδική χαρά. Δεν έχω καμία αμφιβολία περί αυτού.
[…]
Αν συνεχίσω την εκστρατεία μου […] θα διευκολύνω τη νίκη της Κλίντον ή του Ομπάμα. Και σε αυτή την περίοδο πολέμου δεν μπορώ να επιτρέψω στην εκστρατεία μου να συντελέσει στην παράδοση στην τρομοκρατία. [Με άλλα λόγια, νίκη των Δημοκρατικών θα σημάνει νίκη των τρομοκρατών . Αυτή η τελευταία φράση τού χάρισε ένα μεγαλοπρεπέστατο «άντε γαμήσου» από τον κωμικό Τζον Στιούαρτ στο πάντοτε υπέροχο Daily Show.]
[…]
Η Αμερική πρέπει να παραμείνει, όπως πάντα, η ελπίδα της Γης.
Όπως βλέπετε, οι μόνιμες επωδοί του συντηρητισμού είναι παρούσες: ο πολιτισμός μας κινδυνεύει, χρειαζόμαστε περισσότερη ασφάλεια, πρέπει να ισχυροποιήσουμε το θεσμό της οικογένειας, πρέπει να έχουμε οδηγό μας τη θρησκεία, είμαστε το καλύτερο/σπουδαιότερο/δυνατότερο έθνος στον κόσμο, οι αριστεροί θέλουν να μας καταστρέψουν, κ.τ.λ.. Αν όλα αυτά σας θυμίζουν κάποια εγχώρια μπουμπούκια, έχετε απόλυτο δίκιο.
Στο μεταξύ, ο επικρατέστερος υποψήφιος των Ρεπουμπλικάνων, ο Μακέιν, δέχεται πυρά από τους συντηρητικότερους των συντηρητικών γιατί δεν είναι αρκετά …συντηρητικός.
Είδατε που ΚΑΙ η αμερικανική πολιτική σκηνή έχει πλάκα;
Για ορεκτικό, πάρτε μια δήλωση του Μάικ Χάκαμπι, πρώην πάστορα και υποψήφιου για το χρίσμα των Ρεπουμπλικάνων για τις αμερικανικές εκλογές του 2008:
[Κάποιοι από τους αντιπάλους μου] δεν θέλουν να αλλάξουν το Σύνταγμα, αλλά εγώ πιστεύω ότι είναι πολύ πιο εύκολο να αλλάξουμε το Σύνταγμα απ’ ό,τι θα ήταν να αλλάξουμε το λόγο του ζώντος Θεού, και αυτό πρέπει να κάνουμε: να διορθώσουμε το Σύνταγμα ώστε να προσαρμοστεί στον κανόνα [standards] του Θεού, και όχι να προσπαθήσουμε να αλλάξουμε τον κανόνα του Θεού.
Δεν ξέρω πώς σας φαίνεται αυτό, αλλά εμένα μου φαίνεται έκκληση για θεοκρατία. Το αστείο είναι πως οι ίδιοι οι Ρεπουμπλικάνοι, όταν έρχεται η κουβέντα στην ισλαμική θεοκρατία, την απορρίπτουν μετά βδελυγμίας και υποστηρίζουν την δυτικού τύπου δημοκρατία – όπως θα δείτε πιο κάτω.
Την προηγούμενη εβδομάδα, ο μορμόνος (δεν θα σταθώ εδώ, αλλά έχει κι αυτό την πλάκα του) Μιτ Ρόμνι παραιτήθηκε από τη διεκδίκηση του χρίσματος των Ρεπουμπλικάνων. Στην ομιλία που έκανε για να κοινοποιήσει την απόφασή του, είπε (μεταξύ άλλων) τα εξής ωραία:
Οι συντηρητικές αξίες είναι τώρα ακόμα πιο αναγκαίες. Είμαστε αντιμέτωποι με μια νέα γενιά προκλήσεων οι οποίες απειλούν την ευημερία μας, την ασφάλειά μας και το μέλλον μας. Είμαι πεπεισμένος ότι αν η Αμερική δεν αλλάξει πορεία θα γίνουμε η Γαλλία του 21ου αιώνα – ένα κατά τα άλλα σπουδαίο έθνος που όμως δεν θα είναι πλέον ο ηγέτης του κόσμου, δεν θα είναι πλέον η υπερδύναμη. Και για μένα αυτό είναι αδιανόητο.
[…]
Ο καλύτερος σύμμαχος που έχει γνωρίσει και θα γνωρίσει ποτέ η ειρήνη είναι μια δυνατή Αμερική. Και γι’ αυτό πρέπει να σταθούμε στο ύψος των περιστάσεων, όπως πάντοτε κάναμε ως τώρα, και να αντιμετωπίσουμε τις προκλήσεις που έχουμε μπροστά μας. Ίσως η πιο σημαντική απ’ αυτές είναι η επίθεση στον αμερικανικό πολιτισμό.
[…]
Η απειλή για τον πολιτισμό μας έρχεται από μέσα.
[…]
Η επίθεση στην πίστη και τη θρησκεία είναι εξίσου ανελέητη. Και η ανοχή προς την πορνογραφία και τις ελεύθερες σεξουαλικές σχέσεις, σε συνδυασμό με τα διεστραμμένα κίνητρα που παρέχουν τα κρατικά προγράμματα κοινωνικής πρόνοιας, έχουν οδηγήσει στη σημερινή σκοτεινή πραγματικότητα: το 68% των παιδιών των αφροαμερικανών, το 45% των ισπανόφωνων και το 25% των λευκών γεννιούνται εκτός γάμου. Γι’ αυτά τα παιδιά είναι πολύ πιο δύσκολο να πετύχουν στο σχολείο – και στη ζωή. Ένα έθνος χτισμένο πάνω στις αρχές των ιδρυτών μας δεν μπορεί να σταθεί για πολύ όταν τα παιδιά του μεγαλώνουν χωρίς πατέρα στο σπίτι.
[…]
Είναι καιρός ο αμερικανικός λαός να ενισχύσει το θεσμό του γάμου μέσω αναθεώρησης του συντάγματος, έτσι ώστε οι αριστεροί [liberal] δικαστές να μην μπορούν να του επιτίθενται.
Η Ευρώπη αντιμετωπίζει μια δημογραφική καταστροφή. Αυτή είναι το αναπόφευκτο προϊόν της εξασθενημένης πίστης στον Δημιουργό, της αποτυχίας του θεσμού της οικογένειας, της ασέβειας προς την ιερότητα της ανθρώπινης ζωής [εννοεί τις εκτρώσεις] και της διαβρωμένης ηθικής. Μερικοί λένε πως ο πολιτισμός είναι απλώς κάτι το συμπληρωματικό στη ζωτικότητα της Αμερικής. Εμείς λέμε πως είναι η πηγή της δύναμής μας. Και δεν πτοούμαστε από τα χαχανητά και τα πονηρά βλέμματα όταν υπερασπιζόμαστε τις οικογενειακές αξίες, την ηθική και τον πολιτισμό.
[…]
Αυτοί οι οπαδοί της Τζιχάντ πολεμούν κάθε είδους δημοκρατία — γι’ αυτούς, η δημοκρατία είναι βλάσφημη, γιατί λέει ότι οι πολίτες, και όχι ο Θεός, διαμορφώνουν το νόμο. [Την έννοια της λέξης «ειρωνεία», την ξέρει; Εδώ είναι αυτό που σας έλεγα στην αρχή και που, ευλόγως, δημιουργεί το ερώτημα: πόσος ακριβώς Θεός είναι επιθυμητός; Ή μήπως δεν είναι θέμα ποσότητας αλλά ποιότητας – δηλ. ποιος ακριβώς είναι ο Θεός που γουστάρουμε;]
[…]
Και ο Μπαράκ και η Χίλαρι έχουν καταστήσει σαφείς τις προθέσεις τους σε σχέση με το Ιράκ και τον πόλεμο κατά της τρομοκρατίας. Σκοπεύουν να υποχωρήσουν και να δεχτούν την ήττα. Και οι συνέπειες θα είναι καταστροφικές. Αυτό θα σημάνει κι άλλες επιθέσεις προς την Αμερική, με έδρα ασφαλή καταφύγια [εννοεί «χώρες»] που θα κάνουν το Αφγανιστάν επί Ταλιμπάν να μοιάζει με παιδική χαρά. Δεν έχω καμία αμφιβολία περί αυτού.
[…]
Αν συνεχίσω την εκστρατεία μου […] θα διευκολύνω τη νίκη της Κλίντον ή του Ομπάμα. Και σε αυτή την περίοδο πολέμου δεν μπορώ να επιτρέψω στην εκστρατεία μου να συντελέσει στην παράδοση στην τρομοκρατία. [Με άλλα λόγια, νίκη των Δημοκρατικών θα σημάνει νίκη των τρομοκρατών . Αυτή η τελευταία φράση τού χάρισε ένα μεγαλοπρεπέστατο «άντε γαμήσου» από τον κωμικό Τζον Στιούαρτ στο πάντοτε υπέροχο Daily Show.]
[…]
Η Αμερική πρέπει να παραμείνει, όπως πάντα, η ελπίδα της Γης.
Όπως βλέπετε, οι μόνιμες επωδοί του συντηρητισμού είναι παρούσες: ο πολιτισμός μας κινδυνεύει, χρειαζόμαστε περισσότερη ασφάλεια, πρέπει να ισχυροποιήσουμε το θεσμό της οικογένειας, πρέπει να έχουμε οδηγό μας τη θρησκεία, είμαστε το καλύτερο/σπουδαιότερο/δυνατότερο έθνος στον κόσμο, οι αριστεροί θέλουν να μας καταστρέψουν, κ.τ.λ.. Αν όλα αυτά σας θυμίζουν κάποια εγχώρια μπουμπούκια, έχετε απόλυτο δίκιο.
Στο μεταξύ, ο επικρατέστερος υποψήφιος των Ρεπουμπλικάνων, ο Μακέιν, δέχεται πυρά από τους συντηρητικότερους των συντηρητικών γιατί δεν είναι αρκετά …συντηρητικός.
Είδατε που ΚΑΙ η αμερικανική πολιτική σκηνή έχει πλάκα;
10.2.08
Απαίδευτος Υπουργός Παιδείας, γίνεται; Και βέβαια γίνεται...
Μετά από παραπομπή της Ψιλικατζούς, διάβασα με έκπληξη στα Νέα το άρθρο της Βάσως Κιντή σχετικά με τα απίθανα που βγήκαν από το στόμα του Υπουργού Παιδείας.
Ευτυχώς, δεν χρειάζεται να πω τίποτε γι' αυτές τις ασυναρτησίες, γιατί τις έχει ήδη αναλύσει διεξοδικά σε παλαιότερο (και, δυστυχώς, πάντοτε επίκαιρο) κείμενό του για το Hellenic Quest ο Νίκος Σαραντάκος — ο οποίος επίσης σχολιάζει τα λογάκια του υπουργού μας εδώ.
Ευτυχώς, δεν χρειάζεται να πω τίποτε γι' αυτές τις ασυναρτησίες, γιατί τις έχει ήδη αναλύσει διεξοδικά σε παλαιότερο (και, δυστυχώς, πάντοτε επίκαιρο) κείμενό του για το Hellenic Quest ο Νίκος Σαραντάκος — ο οποίος επίσης σχολιάζει τα λογάκια του υπουργού μας εδώ.
9.2.08
Bloggers: γράφω, άρα... e-πάρχω
Πήρα πριν λίγες μέρες μια πρόσκληση για να συμμετάσχω σε μια θεματική βραδιά της (σχεδόν) καθημερινής νυχτερινής ραδιοφωνικής εκπομπής του Σκάι 100.3 με τίτλο «Ανεμολόγιο», και του ανεπίσημου μπλογκ της.
Αποδέχτηκα την πρόσκληση, κι αυτό γιατί ακούω την εκπομπή (περιστασιακά, λόγω της πολύ προχωρημένης ώρας μετάδοσης) από τότε που ξεκίνησε – πράγμα που οφείλεται στο γεγονός ότι είμαι τακτικός ακροατής του Σκάι από το 1991, καθότι τυγχάνω μανιακός της ενημέρωσης.
Έστειλα, λοιπόν, ένα μικρό κείμενο (όπως και πολλοί άλλοι μπλόγκερ), και θα περιμένω με ενδιαφέρον να ακούσω την εκπομπή του Κωνσταντίνου Λαβίθη τη νύχτα της Κυριακής (προς Δευτέρα) 10 Φεβρουαρίου, στη 1 το βράδυ, και να διαβάσω τα κείμενα και τα σχόλια στο ανεπίσημο μπλογκ.
Για όσους δεν έχουν ακούσει την εκπομπή: Η βασική ιδέα είναι ότι επιτρέπει σε όποιον ακροατή θέλει να πάρει τηλέφωνο και να μιλήσει επί τρία περίπου λεπτά για ό,τι του κάνει κέφι, εκτός αν υπάρχει «θεματική βραδιά», οπότε τα σχόλια περιορίζονται στο εκάστοτε θέμα. Το θετικό είναι ότι ακούγονται απόψεις από απλούς πολίτες. Το αρνητικό είναι ότι συχνά ακούγονται απόψεις υπερβολικές και αστήριχτες – για να το πω (πολύ) ευγενικά. Ευτυχώς, ο Κωνσταντίνος Λαβίθης είναι ευγενικός και υπομονετικός άνθρωπος, και ως επί το πλείστον καταφέρνει να διατηρεί το καλό και ήρεμο κλίμα – εκτός από τις περιπτώσεις που δεν το καταφέρνει, οπότε η εκπομπή ανεβαίνει σε νέα επίπεδα ενδιαφέροντος, κόβοντάς μου τον ύπνο...
Τώρα που το σκέφτομαι, το «Ανεμολόγιο» είναι κάτι σαν ραδιοφωνικό μπλογκ...
Subscribe to:
Posts (Atom)
